Eindelijk weer!

Dit jaar zijn we best wel laat met het op de fiets stappen. Door allerlei oorzaken is het niet gelukt dit eerder te doen. Ik heb inmiddels geleerd dat ‘het gaat zoals het gaat’ en dat het geen zin heeft om spijt te hebben van gemaakte keuzes. Je hebt immers toen die keus gemaakt op basis van de kennis die voorhanden was en het leek toen de beste keus te zijn. Dus allemaal water onder de brug…

Afijn, inmiddels is het wel zover. Komende donderdag stappen we dus wel op de fiets voor een rondje door Gelderland, Brabant en limbo-land. Het is dan nog geen mei-vakantie maar door de andere vakantieplannen van Mevr. van der Veeke heb ik wat moeten schuiven, schikken, passen en meten om toch nog een leuk rondje eruit te persen. Hieronder zie je de route. We starten in Nijmegen en gaan linksom.

Ik heb me weer laten inspireren door het boekje van Rik Zaal en Natuurmonumenten. En ook een boek met de naam ‘Onverwacht dichtbij’ heeft bijgedragen aan de locaties (blauwe vlaggetjes) die we gaan bezoeken. Het is weer een bond palet geworden van steden, musea, natuurgebieden en hier en daar een mummie of een kabouterboom. Je ziet het wel langs komen, want ik probeer weer elke dag een stukje hierover te plaatsen.

Een onverwachte bonus is het feit (ik hoop dat hij dit leest) dat Gert gekluisterd zit in een bejaardentehuis. Hij is herstellende van een dubbele onderbeenbreuk en kan even geen kant op. Ik hoop dan ook dat hij uit verveling onze bezochte locaties gaat aanvullen met bij elkaar gegooglede extra informatie al is het alleen maar om mij terecht te wijzen op fake-nieuws. 

Het weer ziet er goed uit. Maar ondanks dit gaan we niet kamperen maar overnachten we bij Vrienden op de Fiets. Het was deze keer een crime om plekken te vinden maar ik heb toch doorgezet omdat broeder Griep, Zuster Verkoudheid en neef Keelpijn in strijd zijn om controle te krijgen over mijn lichaam. Ik weet nog niet wie er wint. Tot die tijd stappen we gewoon donderdagochtend op de fiets en hoop ik je donderdagavond de eerste blog te kunnen sturen. Tot dan.

 

Advertenties

Hoe maak je kaartjes van de (fiets)reizen?

Mensen vragen me wel eens hoe ik de kaartjes maak die ik later aan de blogs toevoeg, zoals deze bijvoorbeeld.

kaart-10-8

Op zich is dat niet zo heel moeilijk als je de beschikking heb over de juiste hulpmiddelen en wat trucjes kent. Ten eerst heb je er een GPS beheerprogramma met bijbehorende kaarten voor nodig. Ik gebruik hiervoor MapSource of Basecamp. Dit zijn programma’s die je gebruikt bij een Garmin GPS. Daarnaast heb je een tekenprogramma nodig. Ik gebruik daarvoor Photoshop (PS) maar het kan ook met simpelere programma’s.

Hieronder leg ik uit hoe je dit doet. Als voorbeeld maak ik gebruik van MapSource en heb ik een stuk route genomen dat ook aan zee ligt omdat ik water vaak apart aangeef in de kaartjes.

Wat overwegingen vooraf:
Je kunt natuurlijk op elke schaal werken. Hoe groter de schaal, hoe meer er op een scherm past. Ik heb in de praktijk gemerkt dat een schaal van 2 km en de detaillering op zijn hoogst het beste werkt. Toch kies ik hier voor 3 km omdat het dan op één scherm past. Het aan elkaar plakken van verschillende schermprints laat ik dan even achterwege om het nog gecompliceerder te maken.

Om informatie van je scherm(en) in het tekenprogramma te krijgen kun je gebruik maken van de toets ‘Print Screen’. Deze zal het scherm in de ‘buffer’ stoppen. In het tekenprogramma kun je hem er weer uit halen met ‘plakken’ (CTRL-V). Als je met meerdere schermen werkt, dan krijg je teveel. Hij ‘captured’ alle schermen. Dan is het gemakkelijk om met het Knipprogramma te werken. Zet de modus op ‘Vensterknipsel’. Met de floppy kun je opslaan en met de twee documentjes kun je hem in de buffer opslaan:

01

Globaal is de werkwijze als volgt:
Je maakt een laag met de track. Daarna een laag met water en kustlijnen. De derde laag zijn de steden en tenslotte voeg je teksten en symbolen toe.

Zoals je ziet heb ik MapSource gestart. Ik heb de track ingeladen en ik heb de schaal op 3 km staan (zodat ik de hele track in mijn scherm zie) en de detaillering op ‘hoogste’. Omdat ik eerste graag de track gescheiden wil hebben va de kaart, kies ik bij de kaartinstelling ‘Geen kaart’ en krijg ik alleen de track.

02

Om deze in PS te krijgen gebruik ik het Knipprogramma en kies voor ‘Nieuw’. Door op de Mapsource balk te klikken selecteert hij het hele window. Daarna stop ik deze in de buffer.  In PS kies ik voor ‘File>New’ (CTRL-N) en hij zal zien wat er ik de buffer zit en daar de dimensies (Width/Height) op aanpassen.

03

Via ‘plakken’ (CTRL-V) krijg je nu het plaatje erin.

04

Vervolgens wil ik van ditzelfde gebied ook nog een schermprint hebben met de topografie. Ik zet dus in Mapsource nu de kaart aan. Ik gebruik de Garmin kaart omdat de topografie daarop prettig oogt. (OpenFietsMap kan ook maar die is wat ‘rommeliger’ in het overzicht.) Vervolgens gebruik ik het knipprogramma weer om het in de buffer te krijgen, switch naar PS en plak (CTRL-V) hem daar. Ik heb nu twee lagen (in geel aangegeven) met op de onderste laag (niet zichtbaar) de kale track en op de bovenste laag de track én de kaart. Verder crop ik de menubalk en de omlijsting van het scherm eruit zodat ik alleen overhoudt waar ik geïnteresseerd in ben; de kaart. Dit is het bestand waar we verder mee gaan werken.

05

Allereerst wil ik mijn track goed krijgen. Voor mij betekent dit op een witte achtergrond en ik gebruik een filter om het iets op te leuken.
Via de toverstaf selecteer ik het grijze vlak en die verwijder ik. Met de gum poets ik de menubalk weg en de overige elementen die niet tot de track behoren. Daarna kies ik voor het filter (Sketch>Graphic Pen) en dan houd ik dit over. Het staat op een aparte laag die ik ‘Track’ noem.

06

In de volgende stap gaan we het water en de kustlijn isoleren. In dit voorbeeld gaat het om een zee, maar je kunt het ook op een meer of een rivier toepassen.

Ik wil graag mijn oorspronkelijke topografie-laag intact houden dus ik maak eerst een kopie van de topografie door er rechts op te klikken en ‘Duplicate Layer’ te kiezen. Ik noem deze originele topografie. Op zich heb je hem niet nodig, maar soms doe ik wat doms en dan heb ik nog een kopie. Ik selecteer de topografie en zet de andere lagen uit. Dit ziet er dan zo uit

07

Om het water mooi gearceerd te krijgen moet eerst alle ‘rommel’ erin opgeruimd worden. Dat doe ik door met de Eyedropper de kleur van de zee te kiezen en vervolgens al het afval in het water over te kleuren. Voor die tijd ziet het er zo uit:

08

Dit is een nauwkeurig klusje, en meestal vergeet ik wat. Maar dat zie je meteen als je een gearceerde zee maakt. Maar als je het goed doet ziet het er na die tijd zo uit.

09

Nu kun je met de toverstaf alle delen van het water selecteren. Aaneengesloten delen kan in één keer. Als er wat tussen zit, dan moet je de afzonderlijke delen selecteren.
Vervolgens zet je de selectie over naar een nieuwe laag (shift+CTRL+N), die we water noemen, en die vul je, via het emmertje, met zwart. Dit ziet er dan zo uit. Let ook op de verschillende lagen rechts.

10

We fietsten niet langs de Zwarte Zee, dus hier moeten we nog wat aan doen. Ik vind het mooi om een kustlijn te zien. Dus we krimpen de selectie wat in door in het menu voor Select>Modify>Contract te kiezen. Twee pixels is dan voldoende, maar je kunt experimenteren met andere waarden.
Vervolgens willen we de rest arceren. Dat kan ook weer met het emmertje. We kiezen dan wel voor een patroon. Dat doe je linksboven:

11

Na het volstorten van de zee met lijntjes heb je de kustlijn klaar. Als je de laag met topografie uit zet en de track aan, dan ziet het er zo uit. Al aardig op weg dus.

12

Nu moeten we de steden gaan toevoegen. Hiervoor selecteren we eerst de laag met topgrafie. We maken een nieuwe laag (shift-CTRL-N) en die noemen we steden. Ik zet de kleur op zwart en ik teken alle steden die ik mee wil nemen zwart. Omdat we dit op een nieuwe laag doen, kan dit ongestraft. Aan de kustlijn moet dit nauwkeurig, want je wilt niet over die lijn heen. Daarbinnen kan het vormgeven zoals je zelf wilt. En in mijn voorbeeld neem ik alleen de steden mee die voor mijn route van belang waren.
Na het inkleuren kiezen we weer voor de toverstaf en selecteren de verschillende steden.
Het ziet er dan zo uit:

13

Ook om de steden wil ik een lijntje hebben, dus we verkleinen de selectie weer (Select>Modify>Contract) met 2 pixels en de steden vullen we op met een ander lijntjespatroon. Als we dan alleen de lagen met track, water en steden aanzetten ziet het er zo uit:

14

Ik hoef niet de hele zee te zien, dus met de gum gum ik weg wat ik niet nodig acht. Daarna voeg ik de tekst toe van de steden en andere dingen die ik wil aangeven. En ik zet er meestal een campingsymbooltje in om aan te geven waar de camping was. Dit is dan het resultaat.

15

 

Met shift-CTRL-ALT-S kun je deze als jpg file opslaan zodat je hem kunt gebruiken in je fotoboek of site. En dan met het volgende kaartje beginnen…

Heb je vragen, opmerkingen of aanvullingen. Of manieren waarop het beter kan? Laat ze dan achter in de comments.

 

Noten achteraf.
Je moet soms meerdere dingen tegelijk selecteren. Dan wil je niet dat de vorige selectie vervalt, als je de volgende doet. Zorg dat dat je voor ‘Add to selection’ heb gekozen:

add

Soms gaat er wat mis. Via CTRL-Z kun je de laatste actie ongedaan maken. Wil je verder terug in de wijzigingen, dan kun je dit via de History Tab doen.

De volgorde van de lagen bepaalt wat er boven en onder wordt weergegeven. Zit je track dus onder een stad, dan moet je doe laag omhoog schuiven.

 

 

 

 

Puffen en zweten in 2018

Ik kwam Gert afgelopen week tegen en die had wat moppers over mijn nalatigheid. Onze vakantieplannen waren nog niet gepubliceerd! En daar had hij helemaal gelijk in. Ik ben er al wel een tijdje mee bezig maar was er nog niet aan toegekomen om er een blogje over te maken.

Na wat wikken en wegen wilden we wel eens richting de Balkan. In eerste instantie zat ik te kijken naar een ronde in Slovenië, maar dat land is eigenlijk niet zo groot (half zo groot als Nederland, maar wel een van de groenste landen van Europa). Dus dan maar een stuk Kroatië erbij. Het probleem is dat het daar best geaccidenteerd is en er niet verschrikkelijk veel fietsroutes zijn. En het liefst willen we toch een rondje rijden.

Na een oproep op het forum van de wereldfietser  kreeg ik wat routes van anderen binnen. Daarnaast zag ik dat er een paar bestaande routes zijn van de Europafietsers.

Uiteindelijk komen we op onderstaand rondje. Hij is nog niet helemaal definitief maar ik denk dat er niet veel meer aan gaat veranderen. Het wordt een route door Oostenrijk, Slovenië, Kroatië (Istrië), Italië en weer terug door Oostenrijk.

rout-met-tekst

Het grootste deel van de route is gebaseerd op de fietsroute van Salzburg naar Venetië en de fietsroute door Midden-Europa.

We beginnen in Salzburg. Daar gaan we met de auto heen en ik hoop die ergens op de camping te kunnen stallen. Het zwarte deel van de route hoorde eerder bij de Midden-Europa route, maar in de nieuwe druk lijkt het weer bij de Salzburg-Venetië route te horen alhoewel het daar niet beschreven is. Er was een GPS track van en die heb ik geoptimaliseerd.

Het rode deel is de Midden-Europa route. Hier is een boekje van en die volgen we, over de Seebergsattel pas tot in Slovenië. De route gaat eigenlijk rechtdoor richt Ljubljana maar dan vind ik dat we te weinig van Slovenië zien. Op basis van wat routes van anderen heb ik de groene route bij elkaar gepuzzeld. Deze gaat langs het bekende Bled en dan grotendeels door een natuurgebied en over de Vrizic pas. Hiermee pakken we toch een mooi deel van het enige land met –love- in zijn naam. De groene route heb ik iets doorgetrokken tot Ljubljana want daar willen we wel even kijken. Vanuit daar zoeken we weer aansluiting met de Midden-Europa route, die ons in Kroatië brengt.

Daar zijn twee opties waar ik nog geen keus tussen gemaakt heb. De lichtblauwe route brengt ons in Trieste. Daar komt voor in een van de boeken van Jack Vance en dat is op zich al reden genoeg er langs te gaan. Verder neemt die ons mee langs de kust van Istrië en, je weet, bij mij is de zee altijd plus één. Dus waarschijnlijk wordt het deze.

De roze route is iets korter en leidt ons meer door het binnenland Schijnt ook een mooie route te zijn.

Bij Parenzo willen we de boot nemen naar Venetië. Ik ben daar nog nooit geweest maar natuurlijk wel veel over gelezen. En vanaf daar hebben we de Salzburg-Venetië route (blauw) maar dan andersom. Via de Tarvizio pas, die met zijn 800 meter niet zo hoog is, komen we in Villach en zijn we weer in Oostenrijk. Wil je meer details van dit deel van de route zien dan kun je op dit kaartje kijken.

Al met al lijkt het iets van 1600 kilometer te worden. Minder dan vorig jaar, maar toen was het allemaal vlak en ik denk dat we hier aardig vaak de hoogte in moeten. Oostenrijk is bergachtig en Slovenië is ook niet echt vlak.

Mocht je op- of aanmerkingen hebben over de route. Of als je suggesties hebt voor iets waar we absoluut langs moeten gaan, dan hoor ik het graag. Ondertussen ga ik verder met de voorbereidingen en kan Gert weer rustig slapen.

Maandag 28 – Donderdag 31 augustus : van Nieuwland naar Zeewolde naar Hasselt naar Baflo

 

Maandag 28 augustus: van Nieuwland naar Zeewolde.

 Smultroställe (Swedish)
(n.) Lit. “place of wild strawberries”; a special place discovered, treasured, returned to for solace and relaxation; a personal idyll free from stress or sadness.

kaart-28-8.jpg 

Vandaag hebben we een stedelijke route. We gaan door Vianen, Nieuwegein, Utrecht en Amersfoort. Veel te zien dus, maar weinig te fotograferen. Het was gewoon leuk fietsen zonder dat we veel meemaken. En dat past ook bij het gevoel om naar huis te gaan. Van de ene kant wil je het vakantiegevoel zo lang mogelijk rekken. En dat lukt goed, vanwege het mooie weer. Maar van de andere kant, is het hart al bijna thuis.

Vianen was een verrassing. Wat een leuk stadje. Ik ken het alleen van de filemeldingen op de radio, maar het verdient een beter lot.

Een andere verrassing is dit pontje over de Lek. Meestal heb ik precies in het snotje welke ponten we moeten hebben en wanneer die varen. Maar deze heb ik compleet over het hoofd gezien. Gelukkig gaat hij continu en voor €2,40 komen we aan de overkant.

Het verbaast me telkens weer hoe goed de fiets-infrastructuur in Nederland is. In heel veel steden kom je, via mooie fietspaden, zomaar in het centrum. We merken dit nu weer bij Nieuwegein, Utrecht en Amersfoort. Er zijn complete wegen voor aangelegd. Alles is perfect aangegeven en de fietsers hebben overal voorrang. Nu was het in Frankrijk en België ook niet slecht, maar zoals het in Nederland geregeld is, is subliem.

We zien best veel provincies. Zeeland, Brabant, Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en nu Flevoland. We krijgen hier op de camping een droomplek met uitzicht op het Nijkerkernauw. Hij staat zeker in onze top 5 van mooiste kampeerplekken ooit. Hier kunnen we bijkomen, want het was best een inspannende dag. Zo op het einde van de vakantie begint de vermoeidheid te tellen. Dat we lekker zullen slapen is een zekerheid.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 85,2 (totaal 2121)
Aantal hoogtemeters: 121
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 140
Camping Erkemederstrand (€ 16,50)

 

Dinsdag 29 augustus: van Zeewolde naar Hasselt

It’s not the places you travel that makes it worthwhile. It’s the people you meet along the way.

kaart-29-8 

We eindigen de vakantie met dezelfde temperaturen als waar we mee begonnen.  Voor Nederland uitzonderlijk, vandaag was het toch boven de 28 graden. Voor ons is het vooral huiswaarts gaan via de LF9. We zien een flink stuk van de Flevopolder en komen via een paar Hanzesteden in Hasselt waar we bij onze fietsvriendin Ria overnachten. Ze zet ons een ‘na-de-vakantie’-maaltijd voor. 

De ochtend is haast onwerkelijk. Een verstild landschap en een prachtig uitzicht over het water. De waterhoentjes duiken naar de bodem, de fuut die fuut en we zien zelfs een ijsvogeltje langskomen. Mooi plekje.

We hebben de laatste dagen voornamelijk de LF9 gevolgd, een lange-afstands-fietsroute die van Breda naar Nieuweschans loopt langs de denkbeeldige kustlijn als we geen dijken hadden gehad. Deze brengt ons mooi in een rechte lijn van zuid-west naar noord-oost Nederland.

We hebben veel in Nederland gefietst en kunnen alleen maar constateren dat het overal in Nederland vol is. Behalve in de Flevopolder. In dit nieuwe stukje Nederland kun je je nog in de rimboe wanen. Want er zijn hier stukken waarin je geen enkel teken van beschaving ziet. Ook niet in de verte. Tenminste, als er geen weg was geweest.

Maar we fietsen ook een stuk langs de rand van de polder, uitzicht op Wolderwijd en Veluwemeer. Door het mooie weer zijn alle strandjes bezet en worden we weer herinnerd aan de Zuid-Franse kust waar we een paar weken geleden langs fietsten.

We komen door een paar leuke (Hanze)stadjes heen. Elburg, Oldebroek, Hattem en Zwolle. Het is druk hier. Iedereen heeft een snipperdag genomen en gelijk hebben ze. En veel opa’s en oma’s die in de laatste vakantieweek van het Noorden op de kleinkinderen passen.

Twee pontjes hebben we vandaag nog. Eerst moeten we voor Zwolle over de IJssel, bij Hattem. Dit kost ons een euro per persoon. Gelukkig is het niet al te druk en kunnen we bij de eerste vaart mee. Van de andere mensen horen we dat hier bij mooi weer, in het weekend, hordes mensen staan en dat het sneller is om om te rijden. Het tweede pontje is bij Hearst en dat is nog een met de hand gesleept pontje. Er kunnen niet meer dan een paar fietsen tegelijk op en de schipper trekt je met houten blokken langs een lijn naar de overkant. En dat allemaal voor 60 cent per persoon.

We eindigen bij Ria die ons een heerlijk koud drankje voorzet en een Hollandse maaltijd. Dat betekent dus aardappelen, vlees en groente. En het is inderdaad een maaltijd die we een hele tijd niet gehad hebben.We voelen ons er helemaal thuis en genieten van de mooie avond.

 Getallen van de dag
Aantal kilometers: 82,4 (totaal 2203)
Aantal hoogtemeters: 101
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 92
B&B Winternest

 

Woensdag 30 augustus: van Hasselt naar Baflo

 Coming back to where you started is not the same as never leaving.

 kaart-30-8-3

Het voorspelde slechte weer is gekomen. Vannacht kletterde het al tegen de ruiten en nu zie ik op buienradar één grote vlek van blauw, paars en rood over Nederland. Vandaar dat we vandaag een beetje smokkelen en vanmiddag thuis komen.

De temperatuur is tien graden lager dan gisteren. We trekken gewoon de regenkleding aan en fietsen door het Overijsselse landschap naar Meppel. Veel namen hier zijn gerelateerd aan het zwarte water en we kunnen inderdaad constateren dat veel water hier zwart is. De regen is af en aan erger, maar omdat we naar huis gaan deert het ons weinig.

In Meppel zoeken we het station op. Met onszelf hadden we de afspraak dat we zouden blijven fietsen zolang het mooi weer is. In dat geval waren we morgen thuis gekomen want de afstand Hasselt-Baflo was, volgens onze route, ongeveer 140 kilometer. Nu korten we een stukje in en nemen de trein naar Groningen. 

In de trein was mijn achterband ineens weer leeg. Maar we willen wel graag nog het laatste stukje fietsen van Groningen naar Baflo. Ik pomp de band op en hij blijft hard. Bij Paddenpoel is hij weer bijna leeg. Bij een fietsenmaker kan ik hem weer flink hard oppompen. Hiermee houdt hij het 20 kilometer en in Winsum pomp ik hem voor de laatste keer op. Na al die landschappen die we gezien hebben, voelt het Groninger landschap als thuis. Ik mag dan misschien in het westen geboren zijn, maar nu ben ik een Groninger. Dit is mijn thuis.


Na een dikke 2300 kilometer rijden we om half twee Baflo binnen. Blij dat we er zijn, want we zijn best wel moe. En ook tevreden want we hebben een mooie tocht achter de rug waarin we veel gezien hebben.

Iedereen weer bedankt voor het meelezen en -leven. En natuurlijk voor de reacties. Het is altijd leuk om iets terug te horen op de stukjes die ik schrijf. 

Speciale dank gaat uit naar Mevr. van der Veeke. Niet alleen haalde ze de spelfouten uit mijn schrijfsels, ze censureerde ook de dingen die niet gezegd mochten worden en vulde me aan met gebeurtenissen en ideeën. Zonder haar had je minder leuke verhalen gehad. Maar haar belangrijkste bijdrage zit in het gezelschap. Ik zou het niet graag zonder haar fietsen. Dan zou ik de gezelligheid missen. En de opbeurende woorden als ik weer een keer stuk zit. Mijn dank is groot daarvoor. Samen genieten is toch meer dan dubbel genieten.

 Getallen van de dag
Aantal kilometers: 44 (totaal 2247)
Aantal hoogtemeters: 31
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 0
Thuis

 

Vrijdag 25-zondag 27 augustus: Van Gent naar Kruiningen naar Rijsbergen naar Nieuwland

Vrijdag 25 augustus: van Gent naar Kruiningen

Listen to the mustn’ts, listen to the don’ts. Listen to the shouldn’ts, the impossibles, the won’ts. Listen to the never haves, then listen close to me. Anything can happen, anything can be.
Shel Silverstein.

kaart-25-8


België kent, net als Nederland, fietsknooppunten. Het staat allemaal prima aangegeven maar soms leidt dit toch tot een woud van bordjes.


Zoals je al eerder kon lezen, zitten we bijna nooit op een terras. Liever zoeken we een hangplek bij Jezus of een sta-tafel bij Maria. In België en Nederland zijn ze meer op fietsroutes gericht en daar staan vaak bankjes. Voor ons zijn dit de mooiste rustplekken. En als er dan ook nog een verhaal bij zit, dan is het helemaal goed.
Hier zitten we bij de Bevende Hazelaar of de (tril)linde. Maar wat is dat dan? Staat die boom te schudden of zo? Hij staat op de plek waar, bij vergissing, de graaf van Kleef werd vermoord. Hij werd stiekum begraven en er werd een linde op geplant. Dit schijnt in 1494 gebeurt te zijn, maar daarvoor is deze boom te jong. Dus ze zullen er wel een nieuwe geplant hebben. En later een kapelletje opgehangen waar kooplieden een penning offeren voor een goede (ver)koop.



We wisten niet dat je in België zo mooi kunt fietsen. Via de knooppunten komen we op bospaadje, langs maisvelden, door stedelijke gebieden, dorpen maar ook veel landelijke gebieden. We gaan hier zeker nog een een keer terug komen.

Vroeger had je grensovergangen. Met slagbomen en bars uitziende mannen die brommend om je paspoort vroegen. Tegenwoordig staan er niet eens meer bordjes. Op de GPS zie ik dat we in Nederland zijn, maar de omgeving geeft geen enkele indicatie hiervoor. Behalve dan een oude grenspaal die we voor een selfie misbruiken.


In Nederland komen we eerst in Terneuzen. Daar worden we onaangenaam verrast door het horkerige verkeersgedrag van de medelanders. En dat terwijl we er bijna 1800 kilometer op hebben zitten met Franse en Belgische automobilisten die altijd rekening met ons hielden. Bij zebra’s wordt gestopt. Inhalen wordt alleen gedaan als het veilig kon en meermalen kregen we voorrang terwijl we het niet hadden. Fijn fietsen in die landen.
Daarna fietsen we een stuk langs de Westerschelde. Dit geeft toch weer even het zee-gevoel met de zilte lucht, de krijsende meeuwen en het water. Voelt als een soort reünie van de reis.


Als je wat ouder bent, dan ken je het veer Kruiningen-Perkpolder nog. Vaak werd op de radio omgeroepen als het niet kon varen. In 2003 is deze opgeheven omdat de Westerscheldetunnel afgerond was. Maar in de zomermaanden vaart er nog een alternatief voor voetgangers en fietsers. Maar niet regelmatig. Op sommige dagen niet en op de dagen dat hij wel vaart, soms wel en niet. Als planner krijg ik daar een broekpoep-gevoel bij. Want als hij niet vaart, betekent het vele tientallen kilometers omrijden. Met wat puzzelen op internet denk ik dat hij morgen om 9 uur vaart. Maar mogelijk halen we die van vanmiddag 16.15 ook. We zijn ruim op tijd en hij lijkt te varen. Zo staan we om vijf uur aan de overkant. Weer een zorg minder.

 


In Kruiningen komen we eerst bij een boerencamping. We krijgen een plekje midden op een veld met lege caravans. Daar hebben we geen zin in. Gelukkig is er een paar kilometer verderop een beter alternatief. Ze hebben zelfs speciale fietsplekjes met een picknicktafel. Vanavond kunnen we in luxe dineren.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 87,5 (totaal 1889)
Aantal hoogtemeters: 105
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 272
Camping den Inkel (€ 16,50)

 

Zaterdag 26 augustus: van Kruiningen naar Rijsbergen

 kaart-26-8

The earth has music for those who listen.
Shakespeare.

 

Vandaag was weer een mooie dag met een prachtige start. We fietsen nog een stukje langs de Westerschelde en gaan dan Brabant in. En, tot onze verbazing, pakken we ook nog stukje België mee. Veel bos vandaag, wat lekker koel is, maar het verveelt wel op den duur.


Het is een perfecte morgen. De temperatuur is aangenaam. Vogels foerageren in het slik. Over de Westerschelde hangt een dunne mist. Zo dun, dat je hem haast niet ziet. Vertes kijken altijd ver weg, maar hierdoor lijkt hij nog iets verder weg. Je hoort het ritmische motorgeluid van een schip zonder het te zien. Op het prikkeldraad zitten de zwaluwen alsof ze een muziekstuk vormen. En de zon glinstert op het water. Een feest voor alle zintuigen. Zomaar een geluksmoment van moeder natuur. Dit zijn de hoogtepunten van het leven. Dit is waarom we fietsen.


Bij een bejaardenhangplek (bij Bath) willen we nog even het zicht op de Westerschelde houden. Hier staat een huisje en wat bankjes waar de oude kapiteins samenscholen en samen sterke verhalen vertellen. Nu confisqueren wij het met koffie, croissantjes, was en een drogende tent. Ondertussen strijken er autochtonen neer zodat we steeds meer van ons domein moeten teruggeven. Maar daar krijgen we interessante verhalen voor terug. Gisteren is hier nog een vrachtschip gestrand omdat het roer niet werkte. Er gebeuren vaker incidenten in de bocht van Bath. Daarvoor is er een hangplek. Met binnen en buitenruimte want ongelukken laten zich niet tegenhouden door het weer.

Het fietsen gaat me steeds zwaarder af. Terwijl er toch geen vals plat is. En achter begint het wat te zwabberen. Duidelijk een lekke band. Meestal hebben we die wel een of meer keer tijdens de lange reis. Gelukkig is er een mooie picknickplek waar ik alles kan uitstallen. Terwijl Mevr. van der Veeke voor de schaft zorgt, vervang ik de band. Tevergeefs, blijkt later.


Het is voor het eerst dat we op kunstgras staan. En, ondanks de eerste huivering, moet ik zeggen dat het ideaal is. Geen modder om te tent, het voelt fijn aan de voeten en je kunt overal wat neerleggen zonder dat het vies wordt. De camping is een voormalige boerderij. Ze moesten de zaak opdoeken en toen hebben ze de stal omgebouwd tot kinderspeelparadijs en het weiland tot camping. Er komen veel ouders met kinderen of grootouders met kleinkinderen. En hij kon de hand leggen op een partij kunstgras. Maar op dit moment is de camping nagenoeg leeg. De schommel schommelt wat in de wind. En de wil-wap lijkt uit zichzelf te bewegen. Geeft wel een Norman Bates gevoel, maar het is allemaal prima hier.

Onze plek ziet eruit als een rommelmarkt. Zo gaan die dingen zodra er met kunstgras gewerkt wordt. Je ziet dat ik aan het bandenplakken ben. Ook de tweede binnenband liep steeds leeg ondanks dat ik de buitenband goed gecontroleerd had. Door elke tien kilometer te pompen zijn we hier gekomen. In beide binnenbanden zitten gaatjes en weer kunnen we, met z’n tweeën, niets vinden in de buitenband. Ik hoop dat het nu goed komt.

 

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 72,1 (totaal 1961)
Aantal hoogtemeters: 103
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 240
Camping de buiten bij (€ 19,40)

 

Zondag 27 augustus: van Rijsbergen naar Nieuwland

It’s ok not to be ok all the time.

 kaart-27-8

Vandaag wordt gekenmerkt door uitdagingen in de vorm van weg-afsluitingen, weg-omleidingen, pontjes en lekke banden. En het weer was weer fantastisch. Ik moet zeggen dat ik ook een fan van kunstgras ben geworden. Geen natte voeten ’s ochtends. Als het in de fietstas gepast zou hebben, dan had ik het meegenomen.

Eigenlijk zijn de vroege ochtenden het mooist om te fietsen. En zeker op  zondagochtend als iedereen uitslaapt. De stilte hangt in de lucht en de mist in de bossen. En je komt natuurlijke kunstwerken tegen zoals deze.

De route leidt ons door bossen, maar ook langs riviertjes, kanalen en vandaag meer door steden. Breda was leuk om doorheen te fietsen. Gaan we zeker nog een keer bezoeken. Maar hier komen we de eerste omleiding tegen. Netjes aangegeven. In het bos komen we de tweede hindernis van de dag tegen. We mogen er niet door want er komt zo een triathlon aan. We hoeven maar een paar honderd meter en met wat zeuren mogen we toch door. Mits we een stukje fietsen, lopen en zwemmen.

Het bandenleed is nog niet afgelopen. Na tientallen kilometers loopt hij weer leeg. Oppompen helpt niet, er zit echt weer een lek in. En geen scherp voorwerp meer. Het lek zit wel op de plek waar de buitenband beschadigd is. Blijkbaar gaat daardoor de binnenband ook weer lek. Gelukkig heb ik in mijn gereedschapsetje ook buitenbandplakkers (die je aan de binnenkant doet). Die gaat erin, andere binnenband en we zijn weer op pad.

De volgende hindernis is een opgebroken weg en een uitgebroken koe. We moeten hier echt langs om bij de pont te komen. Dat betekent een stuk lopen en een stuk hobbelen. Niet echt prettig voor mijn fragiele buitenband, maar je moet wat.

Het eerste pontje gaat continu en we kunnen er zo oprijden. Hij is gratis en zorgt voor de oversteek over Bergsche Maas. Het is maar een klein stukje en we zijn er zo. Toch hebben pontjes altijd een bepaalde charme voor mij. Even het vaste land verruilen voor de deining van het water.

In Dussen gaan we lunchen want we verwachten geen winkel meer te vinden voor de boodschappen van het avondeten. Als ik daarna bij de fiets terugkom, is de band weer leeg. Maar weer alles los halen. De buitenbandplakker zit nog goed, maar het blijkt dat het plakkertje op de binnenband, van gisteren, niet goed gehouden heeft. Ik doe onze laatste reserve binnenband erin en maar weer op stap. Ik heb geen idee wat ik nog kan doen als hij nu weer lek raakt. Het is zondag, dus de fietswinkels, om een andere buitenband te kopen, zijn dicht.

Ondanks de stress van de lekke banden, gaan we toch nog even bij kasteel Dussen kijken. Het staat er al sinds 1331. In de tweede wereldoorlog zwaar beschadigd maar in 1953 toch weer gerestaureerd. Een van de bekendste bewoonsters was Rolina Duringar. Zij moest elke nacht bewaakt worden door zes mannen uit het dorp terwijl de ezel in de torenkamer sliep. Kun je het nog volgen?

Het tweede pontje van de dag brengt ons in Gorkum (Gorinchem). Deze vergt wat meer planning, want hij vaart maar een keer per uur. Door alle lekke banden hebben we flink vertraging dus we moeten er voor racen om die van half vier te halen. Maar het lukt nipt. Voor €4 staan we in Gorkum. Een mooie stad, waar het koopzondag is. Zo kunnen we hier een ijsje eten en toch nog wat boodschappen doen voor het ontbijt van morgen. Je voelt gewoon dat je Brabant uit bent. Het landschap is anders, de mensen zijn anders maar net name de taal en tongval zijn anders.

We zitten op een kleine boerencamping op het kleinste plekje ooit maar ook met het mooiste uitzicht ooit. Mijn band is hard gebleven, maar ik moet nu nog wel twee binnenbanden plakken. Omdat we vanmiddag al ‘warm’ gegeten hebben, nemen we nu nog een soepje en een boterham. Voor mijn gevoel komen we steeds dichter bij huis. Nog een paar dagen fietsen en hopen dat het mooie weer aanhoudt.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 74,9 (totaal 2036)
Aantal hoogtemeters: 80
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 191
Camping Grienduil (€ 11,50)

Donderdag 24 augustus: Gent

There is not a country that I have visited I haven’t fallen in love with, whether it was for 10 minutes or 10 years.

Vandaag staat Gent op het programma. En het blijkt de kers op de taart te zijn (die we overigens nog aan het eten zijn). Wat een prachtige stad! We zijn in Wenen, Praag, Florence, Verona en Brugge geweest. Maar nergens voelde het zo als thuiskomen. Ik zou hier kunnen wonen en elke dag een koffie drinken op het Sint Baafs plein. Elke dag even naar het lam Gods kijken. En elke dag een pintje pakken op de Vrijdagmarkt waar je bediend wordt met het Vlaamse accent van de serveerstertjes. Ik zou hier kunnen sterven en een gelukkig man zijn. Ik kan niet anders zeggen: ga naar Gent. 

We hebben meer dan 100 foto’s gemaakt. Uitzoeken was lastig, want het is allemaal mooi. Hieronder een kleine selectie. 


Eerst een beetje geschiedenis. In het jaar 630 besluit een bisschop om hier de St. Bataafsabdij op te richten. Na de middeleeuwen groeit Gent met name door de schapenteelt en de daarvan afgeleide wolhandel. Tot in de 14e eeuw hebben de kooplieden het voor het zeggen maar het botert niet echt met de ambachten en gilden en dat komt de stad niet ten goede.


Daardoor gaat het wat minder, maar de Gentenaren blijven dwarsliggers. Ze weigeren belasting te betalen aan Karel de Vijfde en die maakt er korte metten mee. Ze verliezen alle rechten en privileges, de abdij en stadspoorten worden afgebroken en de notabelen worden blootsvoets, met een strop om de nek door de stad gejaagd. Ze worden de stroppendragers genoemd, wat later een geuzennaam wordt.


Eind 18e eeuw begint de industriële revolutie. Door een Engelse spinmachine in onderdelen naar Gent te smokkelen blijven ze voor lopen in de race. Maar hier worden ook de eerste vakbonden en socialistische bewegingen opgericht. De wereldtentoonstelling van 1913 geeft de stad een facelift en zelfs nu is Gent nog in beweging.


Wij gaan eerst naar de aanbidding van het lam Gods. Waar Mevr. van der Veeke voor staat is een kleine replica. Het ding is meters hoog (4,4 bij 3,4 meter) en we hadden het geluk dat het heel rustig was toen we gingen kijken. Ik kon er letterlijk met de neus op staan.


Het is geschilderd door Hubert van Eyk en het schijnt dat zijn broer Jan ook regelmatig de kwast ter hand heeft genomen. Deze polyoptiek is heel belangrijk in de schilderkunst. Het zijn 20 panelen met voornamelijk bijbelse taferelen en het is zo bijzonder omdat het met microscopische precisie geschilderd is. Sommige plaatjes zijn net foto’s, zoveel detail zit erin. Geschilderd op eikenhout, met een flinterdun krijtlaagje bedekt, in meerdere lagen geeft een soort 3D effect. Meer informatie over dit kunstwerk kun je op internet vinden. Leuk om te weten is dat het meerdere malen gestolen en geroofd is. Tot op heden is een van de panelen (de rechtvaardige rechters) nog steeds vermist. Daarvan is in 1939 een replica geschilderd door…jawel… Jan van der Veken.


Er zijn veel mooie gebouwen in Gent en het stikt er van de beeldhouwwerken op de gebouwen. Bij de Belfort toren zie je de Mammelokker. Een tot hongerdood veroordelelde gevangene wist het heel lang te rekken door elke dag de moedermelk uit de borst (mamme) van zijn dochter te zogen (lokken). Je moet er maar op komen en je moet het maar willen. Van beide kanten.


Een lekkernij zijn de Gentse neuzen. Dit zijn een soort van zachte snoepjes, maar stevig van buiten, in de vorm van een neus. We kopen er twee en ze zijn mierzoet. Ze worden verkocht op de Groentemarkt. Eerst door één verkoper, maar later door meerdere, wat een felle concurrentiestrijd oplevert. Ze gaan soms zelfs rollend over straat. Wij hebben wat provocerende opmerkingen gemaakt maar we konden geen handgemeen uitlokken.


Gent wordt goed doorsneden door de Leie. Je struikelt over de rondvaarten, maar wat ik veel leuker vind, is dat je een kano kan huren en zelf peddelend door de grachten kan gaan. 

Er zijn allerlei markten voor goederen. Het mag duidelijk zijn, wat hier vroeger verkocht werd.


Het Gravensteen is de enige overgebleven middeleeuwse burcht in Vlaanderen. De eerste, houten, versie overleefde de Romeinen en de Vikingen. Later is er een stenen burcht van gemaakt die nu nog nagenoeg intact is overgebleven.

Terwijl ze er in andere steden een probleem van maken, heeft Gent de street-art omarmd. Er is een heuse ‘concrete canvas tour’ die door de stad gaat. In het Werregarenstraatje is de muur een groot canvas en zijn er diverse artiesten die er een kunstwerk op spuiten. Als het even kan over elkaar heen. Soms wordt alles overgeschilderd en beginnen ze gewoon opnieuw. Terwijl wij er kijken, is er ook een jongen bezig en in een geur van drijfgassen en verf kijken we toe hoe hij zijn ‘piece’ maakt. De konijnen zoeken we speciaal even op. Deze zijn gemaakt door Roa en zijn toch wel symbolisch voor Gent en worden niet overgeschilderd.

Op de Vrijdagmarkt staat een vrouw urenlang de kinderen te vermaken door bellen te maken.

Het 14e eeuwse toreken, op de hoek van de Vrijdagmarkt. Hierin hing de bel die de start van de markt inluidde. Ook was hier de schandpaal waar de afgekeurde lakens opgehangen werden.

Blik op de Vrijdagmarkt. Een plek van plezier en venijn. Er waren feesten, vieringen en ontvangsten. Maar ook terechtstellingen. Als laatste verloor meneer Butsel zijn hoofd hier onder de guillotine. Op het plein staat het beeld van Jacob van Artevelde, de leider van de opstand tegen Karel V.

Een blik over de Lieve vanaf de brug van de Keizerlijke Geneugten. Fraaie namen weten ze goed te verzinnen. Sowieso zijn ze hier wel taalvaardig zoals we op vele bordjes hebben gezien. Ook op school worden de kinderen gestimuleerd om met taal te spelen, te zien aan de borden die automobilisten moeten manen zachter te rijden.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 8,4 (totaal 1801)
Aantal hoogtemeters: 4
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 322
Camping Blaarmeersen (€ 24,10)

 

Woensdag 23 augustus: van Diksmuide naar Gent

I travelled in the most inefficient way possible and it took me exactly where I wanted to go.
Andrew Evans

kaart-23-8

Een paar jaar geleden hebben we Brugge bezocht, maar Gent links laten liggen. Dat gaan we dit jaar goed maken. Daarom heb ik een route oostwaarts gemaakt die min of meer in een rechte lijn naar Gent gaat. Deels over prachtige fietspaden, want België kent, net als Nederland, een fiets-knooppunt-netwerk. Maar die hebben de neiging nogal te meanderen, dus bij sommige stukken gaan we gewoon langs de autoweg, mits er een fietspad naast ligt. En het laatste deel zitten we langs het kanaal Gent-Brugge, wat erg mooi en rustig is. Maar het begon allemaal wat onrustiger.

 Het is hier wandel-vierdaagse. Dit betekent dat het weggetje dat wij af moeten fietsen bezet wordt door ongeveer 6000 wandelaars. Als je goed kijkt, zie je op de foto een fietser in het rood ploeteren, tegen de stroom in. Ik heb hier geen vrienden gemaakt. Ongeveer 6000 wel te verstaan.

Diksmuide gaan we nog door. Los van de IJzertoren en het oorlogsverleden is het gewoon een prachtig plaatsje. Als we meer tijd hadden gehad, dan waren we hier nog een dag blijven hangen. Nu gaan we via het centrum verder. De markt wordt op de schop genomen maar de gebouwen er omheen zijn een plaatje.


De Belgen hebben best humor. Dat komen we op veel plekken tegen, zoals hier.


We komen ook door veel plaatsjes en dat vinden we leuk want er is vaak wat te zien. Zoals ‘lange Max’ in Koekelare. Een reusachtig kanon dat de Duitsers installeerden on Duinkerken plat te leggen, of de beeldbepalende brouwerij Christiaan die helaas in 1968 ter ziele ging. Maar ook in andere plaatsjes zoals Aartrijke, Ruddervoorde en Aalter-brug is van alles te zien.

In Hertsberge fietsen we over de Kastelen Dreef, een lommerrijke laan met hoge bomen. We verwachten er kastelen te zien en die staat er ook in de vorm van gigantische villa’s. De een nog groter dan de andere. Modern en klassiek, allemaal door elkaar. En elk meer dan een miljoen euro waard. We kijken onze ogen uit.


Op de fiets negeren we meestal afgesloten straten, route-barree’s en  verboden in te rijden. We kunnen er toch meestal wel langs. Hier zitten we al langs het kanaal Gent-Brugge. We hebben twee keer de borden genegeerd en lopen nu toch vast. We kunnen echt niet verder en moeten terugfietsen en alsnog de omleiding volgen. En zo zien we het complete industrieterrein van Aalter-brug. Maar dat heeft niet tot gevolg dat we onze taktiek gaan wijzigen want meestal gaat het wel goed.

Het laatste stuk zitten we langs het kanaal Gent-Brugge. Voor het grootste deel een autovrij jaagpad en deze keer met mooi asfalt. En deze brengt ons bijna tot in Gent.


Zuidwest van Gent ligt de stadscamping. Hij is niet goedkoop maar de faciliteiten zijn prima, waaronder een heerlijke douche, winkel, frietkot en bar. We komen op een plekje dat we delen met een mol, die regelmatig even laat weten wat hij er van vindt. Het enige nadeel is dat we vrij dicht op de snelweg zitten waardoor je eigenlijk continu auto’s hoort. Morgen gaan we in Gent kijken. Meestal doe ik de route, maar morgen laat ik me door Mevr. van der Veeke leiden.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 83,6 (totaal 1793)
Aantal hoogtemeters: 177
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 322
Camping Blaarmeersen (€ 24,=)