Maandag 28 – Donderdag 31 augustus : van Nieuwland naar Zeewolde naar Hasselt naar Baflo

 

Maandag 28 augustus: van Nieuwland naar Zeewolde.

 Smultroställe (Swedish)
(n.) Lit. “place of wild strawberries”; a special place discovered, treasured, returned to for solace and relaxation; a personal idyll free from stress or sadness.

kaart-28-8.jpg 

Vandaag hebben we een stedelijke route. We gaan door Vianen, Nieuwegein, Utrecht en Amersfoort. Veel te zien dus, maar weinig te fotograferen. Het was gewoon leuk fietsen zonder dat we veel meemaken. En dat past ook bij het gevoel om naar huis te gaan. Van de ene kant wil je het vakantiegevoel zo lang mogelijk rekken. En dat lukt goed, vanwege het mooie weer. Maar van de andere kant, is het hart al bijna thuis.

Vianen was een verrassing. Wat een leuk stadje. Ik ken het alleen van de filemeldingen op de radio, maar het verdient een beter lot.

Een andere verrassing is dit pontje over de Lek. Meestal heb ik precies in het snotje welke ponten we moeten hebben en wanneer die varen. Maar deze heb ik compleet over het hoofd gezien. Gelukkig gaat hij continu en voor €2,40 komen we aan de overkant.

Het verbaast me telkens weer hoe goed de fiets-infrastructuur in Nederland is. In heel veel steden kom je, via mooie fietspaden, zomaar in het centrum. We merken dit nu weer bij Nieuwegein, Utrecht en Amersfoort. Er zijn complete wegen voor aangelegd. Alles is perfect aangegeven en de fietsers hebben overal voorrang. Nu was het in Frankrijk en België ook niet slecht, maar zoals het in Nederland geregeld is, is subliem.

We zien best veel provincies. Zeeland, Brabant, Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en nu Flevoland. We krijgen hier op de camping een droomplek met uitzicht op het Nijkerkernauw. Hij staat zeker in onze top 5 van mooiste kampeerplekken ooit. Hier kunnen we bijkomen, want het was best een inspannende dag. Zo op het einde van de vakantie begint de vermoeidheid te tellen. Dat we lekker zullen slapen is een zekerheid.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 85,2 (totaal 2121)
Aantal hoogtemeters: 121
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 140
Camping Erkemederstrand (€ 16,50)

 

Dinsdag 29 augustus: van Zeewolde naar Hasselt

It’s not the places you travel that makes it worthwhile. It’s the people you meet along the way.

kaart-29-8 

We eindigen de vakantie met dezelfde temperaturen als waar we mee begonnen.  Voor Nederland uitzonderlijk, vandaag was het toch boven de 28 graden. Voor ons is het vooral huiswaarts gaan via de LF9. We zien een flink stuk van de Flevopolder en komen via een paar Hanzesteden in Hasselt waar we bij onze fietsvriendin Ria overnachten. Ze zet ons een ‘na-de-vakantie’-maaltijd voor. 

De ochtend is haast onwerkelijk. Een verstild landschap en een prachtig uitzicht over het water. De waterhoentjes duiken naar de bodem, de fuut die fuut en we zien zelfs een ijsvogeltje langskomen. Mooi plekje.

We hebben de laatste dagen voornamelijk de LF9 gevolgd, een lange-afstands-fietsroute die van Breda naar Nieuweschans loopt langs de denkbeeldige kustlijn als we geen dijken hadden gehad. Deze brengt ons mooi in een rechte lijn van zuid-west naar noord-oost Nederland.

We hebben veel in Nederland gefietst en kunnen alleen maar constateren dat het overal in Nederland vol is. Behalve in de Flevopolder. In dit nieuwe stukje Nederland kun je je nog in de rimboe wanen. Want er zijn hier stukken waarin je geen enkel teken van beschaving ziet. Ook niet in de verte. Tenminste, als er geen weg was geweest.

Maar we fietsen ook een stuk langs de rand van de polder, uitzicht op Wolderwijd en Veluwemeer. Door het mooie weer zijn alle strandjes bezet en worden we weer herinnerd aan de Zuid-Franse kust waar we een paar weken geleden langs fietsten.

We komen door een paar leuke (Hanze)stadjes heen. Elburg, Oldebroek, Hattem en Zwolle. Het is druk hier. Iedereen heeft een snipperdag genomen en gelijk hebben ze. En veel opa’s en oma’s die in de laatste vakantieweek van het Noorden op de kleinkinderen passen.

Twee pontjes hebben we vandaag nog. Eerst moeten we voor Zwolle over de IJssel, bij Hattem. Dit kost ons een euro per persoon. Gelukkig is het niet al te druk en kunnen we bij de eerste vaart mee. Van de andere mensen horen we dat hier bij mooi weer, in het weekend, hordes mensen staan en dat het sneller is om om te rijden. Het tweede pontje is bij Hearst en dat is nog een met de hand gesleept pontje. Er kunnen niet meer dan een paar fietsen tegelijk op en de schipper trekt je met houten blokken langs een lijn naar de overkant. En dat allemaal voor 60 cent per persoon.

We eindigen bij Ria die ons een heerlijk koud drankje voorzet en een Hollandse maaltijd. Dat betekent dus aardappelen, vlees en groente. En het is inderdaad een maaltijd die we een hele tijd niet gehad hebben.We voelen ons er helemaal thuis en genieten van de mooie avond.

 Getallen van de dag
Aantal kilometers: 82,4 (totaal 2203)
Aantal hoogtemeters: 101
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 92
B&B Winternest

 

Woensdag 30 augustus: van Hasselt naar Baflo

 Coming back to where you started is not the same as never leaving.

 kaart-30-8-3

Het voorspelde slechte weer is gekomen. Vannacht kletterde het al tegen de ruiten en nu zie ik op buienradar één grote vlek van blauw, paars en rood over Nederland. Vandaar dat we vandaag een beetje smokkelen en vanmiddag thuis komen.

De temperatuur is tien graden lager dan gisteren. We trekken gewoon de regenkleding aan en fietsen door het Overijsselse landschap naar Meppel. Veel namen hier zijn gerelateerd aan het zwarte water en we kunnen inderdaad constateren dat veel water hier zwart is. De regen is af en aan erger, maar omdat we naar huis gaan deert het ons weinig.

In Meppel zoeken we het station op. Met onszelf hadden we de afspraak dat we zouden blijven fietsen zolang het mooi weer is. In dat geval waren we morgen thuis gekomen want de afstand Hasselt-Baflo was, volgens onze route, ongeveer 140 kilometer. Nu korten we een stukje in en nemen de trein naar Groningen. 

In de trein was mijn achterband ineens weer leeg. Maar we willen wel graag nog het laatste stukje fietsen van Groningen naar Baflo. Ik pomp de band op en hij blijft hard. Bij Paddenpoel is hij weer bijna leeg. Bij een fietsenmaker kan ik hem weer flink hard oppompen. Hiermee houdt hij het 20 kilometer en in Winsum pomp ik hem voor de laatste keer op. Na al die landschappen die we gezien hebben, voelt het Groninger landschap als thuis. Ik mag dan misschien in het westen geboren zijn, maar nu ben ik een Groninger. Dit is mijn thuis.


Na een dikke 2300 kilometer rijden we om half twee Baflo binnen. Blij dat we er zijn, want we zijn best wel moe. En ook tevreden want we hebben een mooie tocht achter de rug waarin we veel gezien hebben.

Iedereen weer bedankt voor het meelezen en -leven. En natuurlijk voor de reacties. Het is altijd leuk om iets terug te horen op de stukjes die ik schrijf. 

Speciale dank gaat uit naar Mevr. van der Veeke. Niet alleen haalde ze de spelfouten uit mijn schrijfsels, ze censureerde ook de dingen die niet gezegd mochten worden en vulde me aan met gebeurtenissen en ideeën. Zonder haar had je minder leuke verhalen gehad. Maar haar belangrijkste bijdrage zit in het gezelschap. Ik zou het niet graag zonder haar fietsen. Dan zou ik de gezelligheid missen. En de opbeurende woorden als ik weer een keer stuk zit. Mijn dank is groot daarvoor. Samen genieten is toch meer dan dubbel genieten.

 Getallen van de dag
Aantal kilometers: 44 (totaal 2247)
Aantal hoogtemeters: 31
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 0
Thuis

 

Advertenties

Vrijdag 25-zondag 27 augustus: Van Gent naar Kruiningen naar Rijsbergen naar Nieuwland

Vrijdag 25 augustus: van Gent naar Kruiningen

Listen to the mustn’ts, listen to the don’ts. Listen to the shouldn’ts, the impossibles, the won’ts. Listen to the never haves, then listen close to me. Anything can happen, anything can be.
Shel Silverstein.

kaart-25-8


België kent, net als Nederland, fietsknooppunten. Het staat allemaal prima aangegeven maar soms leidt dit toch tot een woud van bordjes.


Zoals je al eerder kon lezen, zitten we bijna nooit op een terras. Liever zoeken we een hangplek bij Jezus of een sta-tafel bij Maria. In België en Nederland zijn ze meer op fietsroutes gericht en daar staan vaak bankjes. Voor ons zijn dit de mooiste rustplekken. En als er dan ook nog een verhaal bij zit, dan is het helemaal goed.
Hier zitten we bij de Bevende Hazelaar of de (tril)linde. Maar wat is dat dan? Staat die boom te schudden of zo? Hij staat op de plek waar, bij vergissing, de graaf van Kleef werd vermoord. Hij werd stiekum begraven en er werd een linde op geplant. Dit schijnt in 1494 gebeurt te zijn, maar daarvoor is deze boom te jong. Dus ze zullen er wel een nieuwe geplant hebben. En later een kapelletje opgehangen waar kooplieden een penning offeren voor een goede (ver)koop.



We wisten niet dat je in België zo mooi kunt fietsen. Via de knooppunten komen we op bospaadje, langs maisvelden, door stedelijke gebieden, dorpen maar ook veel landelijke gebieden. We gaan hier zeker nog een een keer terug komen.

Vroeger had je grensovergangen. Met slagbomen en bars uitziende mannen die brommend om je paspoort vroegen. Tegenwoordig staan er niet eens meer bordjes. Op de GPS zie ik dat we in Nederland zijn, maar de omgeving geeft geen enkele indicatie hiervoor. Behalve dan een oude grenspaal die we voor een selfie misbruiken.


In Nederland komen we eerst in Terneuzen. Daar worden we onaangenaam verrast door het horkerige verkeersgedrag van de medelanders. En dat terwijl we er bijna 1800 kilometer op hebben zitten met Franse en Belgische automobilisten die altijd rekening met ons hielden. Bij zebra’s wordt gestopt. Inhalen wordt alleen gedaan als het veilig kon en meermalen kregen we voorrang terwijl we het niet hadden. Fijn fietsen in die landen.
Daarna fietsen we een stuk langs de Westerschelde. Dit geeft toch weer even het zee-gevoel met de zilte lucht, de krijsende meeuwen en het water. Voelt als een soort reünie van de reis.


Als je wat ouder bent, dan ken je het veer Kruiningen-Perkpolder nog. Vaak werd op de radio omgeroepen als het niet kon varen. In 2003 is deze opgeheven omdat de Westerscheldetunnel afgerond was. Maar in de zomermaanden vaart er nog een alternatief voor voetgangers en fietsers. Maar niet regelmatig. Op sommige dagen niet en op de dagen dat hij wel vaart, soms wel en niet. Als planner krijg ik daar een broekpoep-gevoel bij. Want als hij niet vaart, betekent het vele tientallen kilometers omrijden. Met wat puzzelen op internet denk ik dat hij morgen om 9 uur vaart. Maar mogelijk halen we die van vanmiddag 16.15 ook. We zijn ruim op tijd en hij lijkt te varen. Zo staan we om vijf uur aan de overkant. Weer een zorg minder.

 


In Kruiningen komen we eerst bij een boerencamping. We krijgen een plekje midden op een veld met lege caravans. Daar hebben we geen zin in. Gelukkig is er een paar kilometer verderop een beter alternatief. Ze hebben zelfs speciale fietsplekjes met een picknicktafel. Vanavond kunnen we in luxe dineren.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 87,5 (totaal 1889)
Aantal hoogtemeters: 105
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 272
Camping den Inkel (€ 16,50)

 

Zaterdag 26 augustus: van Kruiningen naar Rijsbergen

 kaart-26-8

The earth has music for those who listen.
Shakespeare.

 

Vandaag was weer een mooie dag met een prachtige start. We fietsen nog een stukje langs de Westerschelde en gaan dan Brabant in. En, tot onze verbazing, pakken we ook nog stukje België mee. Veel bos vandaag, wat lekker koel is, maar het verveelt wel op den duur.


Het is een perfecte morgen. De temperatuur is aangenaam. Vogels foerageren in het slik. Over de Westerschelde hangt een dunne mist. Zo dun, dat je hem haast niet ziet. Vertes kijken altijd ver weg, maar hierdoor lijkt hij nog iets verder weg. Je hoort het ritmische motorgeluid van een schip zonder het te zien. Op het prikkeldraad zitten de zwaluwen alsof ze een muziekstuk vormen. En de zon glinstert op het water. Een feest voor alle zintuigen. Zomaar een geluksmoment van moeder natuur. Dit zijn de hoogtepunten van het leven. Dit is waarom we fietsen.


Bij een bejaardenhangplek (bij Bath) willen we nog even het zicht op de Westerschelde houden. Hier staat een huisje en wat bankjes waar de oude kapiteins samenscholen en samen sterke verhalen vertellen. Nu confisqueren wij het met koffie, croissantjes, was en een drogende tent. Ondertussen strijken er autochtonen neer zodat we steeds meer van ons domein moeten teruggeven. Maar daar krijgen we interessante verhalen voor terug. Gisteren is hier nog een vrachtschip gestrand omdat het roer niet werkte. Er gebeuren vaker incidenten in de bocht van Bath. Daarvoor is er een hangplek. Met binnen en buitenruimte want ongelukken laten zich niet tegenhouden door het weer.

Het fietsen gaat me steeds zwaarder af. Terwijl er toch geen vals plat is. En achter begint het wat te zwabberen. Duidelijk een lekke band. Meestal hebben we die wel een of meer keer tijdens de lange reis. Gelukkig is er een mooie picknickplek waar ik alles kan uitstallen. Terwijl Mevr. van der Veeke voor de schaft zorgt, vervang ik de band. Tevergeefs, blijkt later.


Het is voor het eerst dat we op kunstgras staan. En, ondanks de eerste huivering, moet ik zeggen dat het ideaal is. Geen modder om te tent, het voelt fijn aan de voeten en je kunt overal wat neerleggen zonder dat het vies wordt. De camping is een voormalige boerderij. Ze moesten de zaak opdoeken en toen hebben ze de stal omgebouwd tot kinderspeelparadijs en het weiland tot camping. Er komen veel ouders met kinderen of grootouders met kleinkinderen. En hij kon de hand leggen op een partij kunstgras. Maar op dit moment is de camping nagenoeg leeg. De schommel schommelt wat in de wind. En de wil-wap lijkt uit zichzelf te bewegen. Geeft wel een Norman Bates gevoel, maar het is allemaal prima hier.

Onze plek ziet eruit als een rommelmarkt. Zo gaan die dingen zodra er met kunstgras gewerkt wordt. Je ziet dat ik aan het bandenplakken ben. Ook de tweede binnenband liep steeds leeg ondanks dat ik de buitenband goed gecontroleerd had. Door elke tien kilometer te pompen zijn we hier gekomen. In beide binnenbanden zitten gaatjes en weer kunnen we, met z’n tweeën, niets vinden in de buitenband. Ik hoop dat het nu goed komt.

 

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 72,1 (totaal 1961)
Aantal hoogtemeters: 103
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 240
Camping de buiten bij (€ 19,40)

 

Zondag 27 augustus: van Rijsbergen naar Nieuwland

It’s ok not to be ok all the time.

 kaart-27-8

Vandaag wordt gekenmerkt door uitdagingen in de vorm van weg-afsluitingen, weg-omleidingen, pontjes en lekke banden. En het weer was weer fantastisch. Ik moet zeggen dat ik ook een fan van kunstgras ben geworden. Geen natte voeten ’s ochtends. Als het in de fietstas gepast zou hebben, dan had ik het meegenomen.

Eigenlijk zijn de vroege ochtenden het mooist om te fietsen. En zeker op  zondagochtend als iedereen uitslaapt. De stilte hangt in de lucht en de mist in de bossen. En je komt natuurlijke kunstwerken tegen zoals deze.

De route leidt ons door bossen, maar ook langs riviertjes, kanalen en vandaag meer door steden. Breda was leuk om doorheen te fietsen. Gaan we zeker nog een keer bezoeken. Maar hier komen we de eerste omleiding tegen. Netjes aangegeven. In het bos komen we de tweede hindernis van de dag tegen. We mogen er niet door want er komt zo een triathlon aan. We hoeven maar een paar honderd meter en met wat zeuren mogen we toch door. Mits we een stukje fietsen, lopen en zwemmen.

Het bandenleed is nog niet afgelopen. Na tientallen kilometers loopt hij weer leeg. Oppompen helpt niet, er zit echt weer een lek in. En geen scherp voorwerp meer. Het lek zit wel op de plek waar de buitenband beschadigd is. Blijkbaar gaat daardoor de binnenband ook weer lek. Gelukkig heb ik in mijn gereedschapsetje ook buitenbandplakkers (die je aan de binnenkant doet). Die gaat erin, andere binnenband en we zijn weer op pad.

De volgende hindernis is een opgebroken weg en een uitgebroken koe. We moeten hier echt langs om bij de pont te komen. Dat betekent een stuk lopen en een stuk hobbelen. Niet echt prettig voor mijn fragiele buitenband, maar je moet wat.

Het eerste pontje gaat continu en we kunnen er zo oprijden. Hij is gratis en zorgt voor de oversteek over Bergsche Maas. Het is maar een klein stukje en we zijn er zo. Toch hebben pontjes altijd een bepaalde charme voor mij. Even het vaste land verruilen voor de deining van het water.

In Dussen gaan we lunchen want we verwachten geen winkel meer te vinden voor de boodschappen van het avondeten. Als ik daarna bij de fiets terugkom, is de band weer leeg. Maar weer alles los halen. De buitenbandplakker zit nog goed, maar het blijkt dat het plakkertje op de binnenband, van gisteren, niet goed gehouden heeft. Ik doe onze laatste reserve binnenband erin en maar weer op stap. Ik heb geen idee wat ik nog kan doen als hij nu weer lek raakt. Het is zondag, dus de fietswinkels, om een andere buitenband te kopen, zijn dicht.

Ondanks de stress van de lekke banden, gaan we toch nog even bij kasteel Dussen kijken. Het staat er al sinds 1331. In de tweede wereldoorlog zwaar beschadigd maar in 1953 toch weer gerestaureerd. Een van de bekendste bewoonsters was Rolina Duringar. Zij moest elke nacht bewaakt worden door zes mannen uit het dorp terwijl de ezel in de torenkamer sliep. Kun je het nog volgen?

Het tweede pontje van de dag brengt ons in Gorkum (Gorinchem). Deze vergt wat meer planning, want hij vaart maar een keer per uur. Door alle lekke banden hebben we flink vertraging dus we moeten er voor racen om die van half vier te halen. Maar het lukt nipt. Voor €4 staan we in Gorkum. Een mooie stad, waar het koopzondag is. Zo kunnen we hier een ijsje eten en toch nog wat boodschappen doen voor het ontbijt van morgen. Je voelt gewoon dat je Brabant uit bent. Het landschap is anders, de mensen zijn anders maar net name de taal en tongval zijn anders.

We zitten op een kleine boerencamping op het kleinste plekje ooit maar ook met het mooiste uitzicht ooit. Mijn band is hard gebleven, maar ik moet nu nog wel twee binnenbanden plakken. Omdat we vanmiddag al ‘warm’ gegeten hebben, nemen we nu nog een soepje en een boterham. Voor mijn gevoel komen we steeds dichter bij huis. Nog een paar dagen fietsen en hopen dat het mooie weer aanhoudt.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 74,9 (totaal 2036)
Aantal hoogtemeters: 80
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 191
Camping Grienduil (€ 11,50)

Donderdag 24 augustus: Gent

There is not a country that I have visited I haven’t fallen in love with, whether it was for 10 minutes or 10 years.

Vandaag staat Gent op het programma. En het blijkt de kers op de taart te zijn (die we overigens nog aan het eten zijn). Wat een prachtige stad! We zijn in Wenen, Praag, Florence, Verona en Brugge geweest. Maar nergens voelde het zo als thuiskomen. Ik zou hier kunnen wonen en elke dag een koffie drinken op het Sint Baafs plein. Elke dag even naar het lam Gods kijken. En elke dag een pintje pakken op de Vrijdagmarkt waar je bediend wordt met het Vlaamse accent van de serveerstertjes. Ik zou hier kunnen sterven en een gelukkig man zijn. Ik kan niet anders zeggen: ga naar Gent. 

We hebben meer dan 100 foto’s gemaakt. Uitzoeken was lastig, want het is allemaal mooi. Hieronder een kleine selectie. 


Eerst een beetje geschiedenis. In het jaar 630 besluit een bisschop om hier de St. Bataafsabdij op te richten. Na de middeleeuwen groeit Gent met name door de schapenteelt en de daarvan afgeleide wolhandel. Tot in de 14e eeuw hebben de kooplieden het voor het zeggen maar het botert niet echt met de ambachten en gilden en dat komt de stad niet ten goede.


Daardoor gaat het wat minder, maar de Gentenaren blijven dwarsliggers. Ze weigeren belasting te betalen aan Karel de Vijfde en die maakt er korte metten mee. Ze verliezen alle rechten en privileges, de abdij en stadspoorten worden afgebroken en de notabelen worden blootsvoets, met een strop om de nek door de stad gejaagd. Ze worden de stroppendragers genoemd, wat later een geuzennaam wordt.


Eind 18e eeuw begint de industriële revolutie. Door een Engelse spinmachine in onderdelen naar Gent te smokkelen blijven ze voor lopen in de race. Maar hier worden ook de eerste vakbonden en socialistische bewegingen opgericht. De wereldtentoonstelling van 1913 geeft de stad een facelift en zelfs nu is Gent nog in beweging.


Wij gaan eerst naar de aanbidding van het lam Gods. Waar Mevr. van der Veeke voor staat is een kleine replica. Het ding is meters hoog (4,4 bij 3,4 meter) en we hadden het geluk dat het heel rustig was toen we gingen kijken. Ik kon er letterlijk met de neus op staan.


Het is geschilderd door Hubert van Eyk en het schijnt dat zijn broer Jan ook regelmatig de kwast ter hand heeft genomen. Deze polyoptiek is heel belangrijk in de schilderkunst. Het zijn 20 panelen met voornamelijk bijbelse taferelen en het is zo bijzonder omdat het met microscopische precisie geschilderd is. Sommige plaatjes zijn net foto’s, zoveel detail zit erin. Geschilderd op eikenhout, met een flinterdun krijtlaagje bedekt, in meerdere lagen geeft een soort 3D effect. Meer informatie over dit kunstwerk kun je op internet vinden. Leuk om te weten is dat het meerdere malen gestolen en geroofd is. Tot op heden is een van de panelen (de rechtvaardige rechters) nog steeds vermist. Daarvan is in 1939 een replica geschilderd door…jawel… Jan van der Veken.


Er zijn veel mooie gebouwen in Gent en het stikt er van de beeldhouwwerken op de gebouwen. Bij de Belfort toren zie je de Mammelokker. Een tot hongerdood veroordelelde gevangene wist het heel lang te rekken door elke dag de moedermelk uit de borst (mamme) van zijn dochter te zogen (lokken). Je moet er maar op komen en je moet het maar willen. Van beide kanten.


Een lekkernij zijn de Gentse neuzen. Dit zijn een soort van zachte snoepjes, maar stevig van buiten, in de vorm van een neus. We kopen er twee en ze zijn mierzoet. Ze worden verkocht op de Groentemarkt. Eerst door één verkoper, maar later door meerdere, wat een felle concurrentiestrijd oplevert. Ze gaan soms zelfs rollend over straat. Wij hebben wat provocerende opmerkingen gemaakt maar we konden geen handgemeen uitlokken.


Gent wordt goed doorsneden door de Leie. Je struikelt over de rondvaarten, maar wat ik veel leuker vind, is dat je een kano kan huren en zelf peddelend door de grachten kan gaan. 

Er zijn allerlei markten voor goederen. Het mag duidelijk zijn, wat hier vroeger verkocht werd.


Het Gravensteen is de enige overgebleven middeleeuwse burcht in Vlaanderen. De eerste, houten, versie overleefde de Romeinen en de Vikingen. Later is er een stenen burcht van gemaakt die nu nog nagenoeg intact is overgebleven.

Terwijl ze er in andere steden een probleem van maken, heeft Gent de street-art omarmd. Er is een heuse ‘concrete canvas tour’ die door de stad gaat. In het Werregarenstraatje is de muur een groot canvas en zijn er diverse artiesten die er een kunstwerk op spuiten. Als het even kan over elkaar heen. Soms wordt alles overgeschilderd en beginnen ze gewoon opnieuw. Terwijl wij er kijken, is er ook een jongen bezig en in een geur van drijfgassen en verf kijken we toe hoe hij zijn ‘piece’ maakt. De konijnen zoeken we speciaal even op. Deze zijn gemaakt door Roa en zijn toch wel symbolisch voor Gent en worden niet overgeschilderd.

Op de Vrijdagmarkt staat een vrouw urenlang de kinderen te vermaken door bellen te maken.

Het 14e eeuwse toreken, op de hoek van de Vrijdagmarkt. Hierin hing de bel die de start van de markt inluidde. Ook was hier de schandpaal waar de afgekeurde lakens opgehangen werden.

Blik op de Vrijdagmarkt. Een plek van plezier en venijn. Er waren feesten, vieringen en ontvangsten. Maar ook terechtstellingen. Als laatste verloor meneer Butsel zijn hoofd hier onder de guillotine. Op het plein staat het beeld van Jacob van Artevelde, de leider van de opstand tegen Karel V.

Een blik over de Lieve vanaf de brug van de Keizerlijke Geneugten. Fraaie namen weten ze goed te verzinnen. Sowieso zijn ze hier wel taalvaardig zoals we op vele bordjes hebben gezien. Ook op school worden de kinderen gestimuleerd om met taal te spelen, te zien aan de borden die automobilisten moeten manen zachter te rijden.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 8,4 (totaal 1801)
Aantal hoogtemeters: 4
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 322
Camping Blaarmeersen (€ 24,10)

 

Woensdag 23 augustus: van Diksmuide naar Gent

I travelled in the most inefficient way possible and it took me exactly where I wanted to go.
Andrew Evans

kaart-23-8

Een paar jaar geleden hebben we Brugge bezocht, maar Gent links laten liggen. Dat gaan we dit jaar goed maken. Daarom heb ik een route oostwaarts gemaakt die min of meer in een rechte lijn naar Gent gaat. Deels over prachtige fietspaden, want België kent, net als Nederland, een fiets-knooppunt-netwerk. Maar die hebben de neiging nogal te meanderen, dus bij sommige stukken gaan we gewoon langs de autoweg, mits er een fietspad naast ligt. En het laatste deel zitten we langs het kanaal Gent-Brugge, wat erg mooi en rustig is. Maar het begon allemaal wat onrustiger.

 Het is hier wandel-vierdaagse. Dit betekent dat het weggetje dat wij af moeten fietsen bezet wordt door ongeveer 6000 wandelaars. Als je goed kijkt, zie je op de foto een fietser in het rood ploeteren, tegen de stroom in. Ik heb hier geen vrienden gemaakt. Ongeveer 6000 wel te verstaan.

Diksmuide gaan we nog door. Los van de IJzertoren en het oorlogsverleden is het gewoon een prachtig plaatsje. Als we meer tijd hadden gehad, dan waren we hier nog een dag blijven hangen. Nu gaan we via het centrum verder. De markt wordt op de schop genomen maar de gebouwen er omheen zijn een plaatje.


De Belgen hebben best humor. Dat komen we op veel plekken tegen, zoals hier.


We komen ook door veel plaatsjes en dat vinden we leuk want er is vaak wat te zien. Zoals ‘lange Max’ in Koekelare. Een reusachtig kanon dat de Duitsers installeerden on Duinkerken plat te leggen, of de beeldbepalende brouwerij Christiaan die helaas in 1968 ter ziele ging. Maar ook in andere plaatsjes zoals Aartrijke, Ruddervoorde en Aalter-brug is van alles te zien.

In Hertsberge fietsen we over de Kastelen Dreef, een lommerrijke laan met hoge bomen. We verwachten er kastelen te zien en die staat er ook in de vorm van gigantische villa’s. De een nog groter dan de andere. Modern en klassiek, allemaal door elkaar. En elk meer dan een miljoen euro waard. We kijken onze ogen uit.


Op de fiets negeren we meestal afgesloten straten, route-barree’s en  verboden in te rijden. We kunnen er toch meestal wel langs. Hier zitten we al langs het kanaal Gent-Brugge. We hebben twee keer de borden genegeerd en lopen nu toch vast. We kunnen echt niet verder en moeten terugfietsen en alsnog de omleiding volgen. En zo zien we het complete industrieterrein van Aalter-brug. Maar dat heeft niet tot gevolg dat we onze taktiek gaan wijzigen want meestal gaat het wel goed.

Het laatste stuk zitten we langs het kanaal Gent-Brugge. Voor het grootste deel een autovrij jaagpad en deze keer met mooi asfalt. En deze brengt ons bijna tot in Gent.


Zuidwest van Gent ligt de stadscamping. Hij is niet goedkoop maar de faciliteiten zijn prima, waaronder een heerlijke douche, winkel, frietkot en bar. We komen op een plekje dat we delen met een mol, die regelmatig even laat weten wat hij er van vindt. Het enige nadeel is dat we vrij dicht op de snelweg zitten waardoor je eigenlijk continu auto’s hoort. Morgen gaan we in Gent kijken. Meestal doe ik de route, maar morgen laat ik me door Mevr. van der Veeke leiden.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 83,6 (totaal 1793)
Aantal hoogtemeters: 177
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 322
Camping Blaarmeersen (€ 24,=)

Dinsdag 22 augustus: van Tournehem-sur-la-Hem naar Diksmuide

Travel makes you realize that no matter how much you know, there is always more to learn.

kaart-22-8

Het is mistig als we opstaan, maar wel warmer dan gisteren. En droog. De lucht draagt een belofte van goed weer. Beter kunnen we de dag niet beginnen.

De route die we vandaag doen, hebben we grotendeels al eerder gedaan. Je kunt de verslagen daarvan hier en hier vinden. Er is dus een hoog deja-vu gehalte. Alle foto’s heb ik al, dus ik maak er maar weinig. Maar als we de route fietsen, blijken er toch wel verschillen te zijn. 

We verlaten Frankrijk na drieënhalve week. We hebben het er erg mooi gehad. Langs de Atlantische kust een zon-zee-strand gevoel. En in het binnenland genoten van het landschap.

Zodra we België naderen komen we weer op elke hoek een Christus aan het kruis of een kapel met een of meerdere Maria’s tegen in allerlei vormen. Compleet vervallen en verveloos tot prachtige gebouwtjes met kaarsjes. Vroom volkje hier.


Zo in de ochtend is het heerlijk rustig en sereen. En met een beetje mist wordt het zelfs wat mysterieus. Dit zijn de mooiste momenten om op de fiets onderweg te zijn.

We hebben niet kunnen ontbijten. In Watten kopen we bij de super wat fruit en yoghurt en op de top van een van de laatste klimmen vinden we een mooie picknickplek om het op te eten.

Voor de rest is het veel fietsen vandaag. Als het vlakker wordt, krijg ik meer last van mij achterwerk. Je zit dan teveel stil in het zadel. Bij klimmen kom je er nog eens uit. Daarom stappen we af en toe af om de rug te strekken en de billen te ontlasten. Daarvoor grijpen we elke gelegenheid aan, zoals deze automaat waar ze fruit verkopen. Voor €1,20 kopen we een meloen die we bij de kerk van Bambecque soldaat maken.


Gingen we vorige keer nog geruisloos de grens over, deze keer komen we langs de douanepost van Oost-Kapelle en er is geen twijfel. We zijn niet meer in Frankrijk.

 

Dominant is hier de IJzer. We komen het eerst tegen als een sloot maar later is het toch een aardige vaart. Langs dit water komen we in Diksmuide dat een behoorlijk oorlogsverleden heeft. Je kunt dat in de eerdere blogs lezen. Wij slaan dit deze keer over en halen bij de Lidl de boodschappen voor vanavond. We eten paella en drinken er bier bij.


Camping de IJzerhoeve is een tijd in verval geweest. Een paar jongelui doen goed hun best dit weer leven in te blazen. Ze hebben een echt tentenveldje waar we met uitzicht op de toren van Diksmuide staan. De douche is goddelijk en ze hebben een terras met de heerlijkste biertjes. Wat mij betreft zijn ze goed bezig en kan ik deze camping alleen maar aanraden.

profiel-22-8

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 83,5 (totaal 1708)
Aantal hoogtemeters: 355
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 361
Camping de IJzerhoeve (€ 12,=)

 

Maandag 21 augustus: van Vironchaux naar Tournehem-sur-la-Hem

Travel isn’t always pretty. It isn’t always comfortable. Sometimes it hurts, it even breaks your heart. But that is okay. The journey changes you-it should change you. It leaves marks on your memory, on your consciousness, on your heart, and on your body. You take something with you…Hopefully, you leave something good behind.
 Anthony Bourdain

kaart-21-8

Vandaag een reisverslag met één foto maar met twee verhalen. Of eigenlijk twee versies van één verhaal. Dus je mag kiezen.

Versie A

Altijd zitten ze ernaast met het weer en net als ze regen voorspellen, dan zitten ze goed. Het zal toch niet waar zijn. De tent is kletsnat en het is een gedoe om zo’n natte lap in te pakken. Hoe voorzichtig je het ook doet, het blijft een kliederboel.

Natuurlijk waren gisteren alle winkels dicht. We hebben geen ontbijt kunnen kopen en gaan met rammelende magen op weg. Het is loodgrijs en het ziet er niet uit dat het voorlopig ophoudt met regenen. Wat een waardeloze dag is dit. Na ongeveer 10 kilometer komen we langs een camping met een bar/restaurant. We vragen of ze koffie en een croissant hebben. Met wat doorvragen lukt een ontbijt ook. Maar voor die €7,50 krijg je niet zoveel. Een Frans ontbijt stelt niet zoveel voor.

Dan maar weer op pad. Ondanks dat het beter zou worden, lijkt het alleen maar harder te gaan regenen. En hoe duur de jas ook is, doorlekken gaat hij. Daarom fiets ik na een tijdje met een nat T-shirt. Hartstikke koud natuurlijk en die zeikregen blijft ook maar doorgaan. Denk je langs een fietsroute te zitten maar faciliteiten ho-maar. Nergens een overdekte picknickplaats, dus van ellende gaan we maar in een bushokje zitten. 

De Normandië-Bretagne route houdt hier voor ons op. Ik heb een doorsteek gezocht naar de LF1 en gisteren zag ik dat dit efficiënter kon. Maar het is hier zo heuvelachtig, dat het lijkt alsof je continu aan het klimmen bent. En met die striemende regen in jet gezicht is dat geen pretje. Maar dit weer kun je eigenlijk niets anders dan fietsen. Het eten schiet er dan bij in, dus als we een tentje zien, om half drie, dan gaan we even naar binnen. Ze hebben niet eens soep dus dan maar een pizza. Vreemd dat er verder niemand zit.

Heuvel-op, heuvel-af komen we tenslotte bij Tournehem-sur-la-Hem. Gelukkig is het een beetje droger geworden. Ik heb hier een hotel geboekt maar het zit tegenover een lawaaierig pretpark. En we moeten ook nog alle spullen naar de eerste verdieping sjouwen. Dat kon er ook nog wel bij. Op het menu was niet heel veel keus. Maar kijken wat we vanavond kunnen krijgen.

Versie B

De aangekondigde regen is vannacht gekomen. Dat hebben de weermannen goed voorspeld. Best gezellig als je in je tent ligt en je luistert naar het tikken van de regen. We hebben hier al rekening mee gehouden dus het meeste zit droog in de tassen. En omdat even minder regent kan de rest er ook redelijk droog in. Het tentje kan ik gelukkig ook van binnen uit afbreken zodat alleen de buitentent wat natter in de zak gaat. Maar die droogt wel weer.

Wat een geluk dat we gisteren geen ontbijt hebben gekocht. Dat hadden we nu toch niet kunnen opeten. Maar we vinden onderweg vast wel wat. En dat klopt ook. Een stukje verderop is een café/restaurant bij een camping. Ze hebben koffie en zelfs een ontbijtje voor ons. Brood, yoghurt, fruit en we krijgen er nog een croissant bij omdat ze die teveel besteld hebben bij de bakker. Met de kaasjes die er liggen smaakt dit heerlijk. En dat allemaal voor maar €7,50.

Het is heerlijk om de regen op je gezicht te voelen. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik dit voor het laatst bewust heb gevoeld. Dus niet het nat worden, maar de regen echt ervaren en in contact zijn met de natuur. Zo hebben onze voorouders ook geleefd. In ritme met de natuur. Nat worden als het regent en genieten van de zon in je gezicht. De jas lekt wat door, maar dat is ook logisch als je zo lang in de regen fietst. Voor de rest doet hij het prima. En het T-shirt eronder droogt straks wel weer. Ik had achteraf wel een extra hemd aan willen doen. Soms wordt het wolkendek iets lichter en neemt de regen af. Is een mooie afwisseling. 

Met dit weer kun je alleen maar blijven fietsen. De camera durf ik niet eruit te pakken maar zo heb ik meer aandacht voor de omgeving. Het is best mooi hier, zelf in de regen. We kunnen de Normandië-Bretagne route hier afsluiten. Dan vieren we met een kopje thee in een bushokje. Een langsrijdende vrachtwagenchauffeur zwaait naar ons.

We willen via de LF1 naar België fietsen. Het landschap is hier anders. Meer heuvels en dat betekent soms klimmen. Maar je wordt er lekker warm van en je krijgt mooie uitzichten. Door het weer hebben we niet kunnen lunchen maar we komen langs een restaurant dat open lijkt te zijn. Om half drie is het eigenlijk geen lunchtijd meer, maar de kok maakt toch nog een heerlijke pizza voor ons. Daar kunnen ze zo weer een paar uur op verder.

Via een mooie route komen we bij Tournehem-sur-la-Hem. Inmiddels is de regen gestopt en de kleding wordt langzaam droog. We krijgen een mooie kamer met een heerlijke douche. Voor de fietsen hebben ze een mooie ruimte binnen. Ik kan zelfs de tent er te drogen hangen. Na het douchen zijn we weer helemaal opgewarmd en bij en we kijken uit naar de maaltijd van vanavond. Heerlijk dat we er niet meer uit hoeven. Een afwisselende dag.

Veel dingen in het leven heb je geen invloed op. Waar je wel invloed op hebt is hoe je kiest ze te ervaren. 

profiel-21-8

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 77,7 (totaal 1626)
Aantal hoogtemeters: 694
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 417
Hotel Ball (€ 55,60)

Vrijdag 18 augustus – Zondag 20 augustus: van Bernay naar Jumièges naar Arques-la-Bataille naar Vironchaux

We maakten niet zoveel mee. Kenmerkend voor Noord-Frankrijk. Het is hier nog steeds prachtig. De dorpjes geven veel afleiding en de huizen zijn mooi. Maar, los van dat er in elk dorp een oorlogsmonument staat, is er niet zoveel te doen. Daarom wat dagen gecombineerd, tot er wat meer te vertellen is. Alleen wat foto’s met een korte tekst. Scheelt me ook wat tijd, want het maken van een verslag kost me ’s avonds toch telkens weer een paar uur.

Vrijdag 18 augustus:  van Bernay naar Jumièges

The only trip you will regret is the one you don’t take.

kaart-18-8

 


Ik verbaas me elke keer weer over de enorme kerken die in elk gat staan. Dit is in Sequingy.


Voor menhir Fang rijden we een stukje om (en heuvelop). Maar hij staat midden in een veld met gewas. En dat willen we niet beschadigen. Daarom een afstandelijke foto.

 


In elk dorp is wel een ruïne van een kasteel, kerk of abdij te vinden. Dit is de oude burchttoren bij Brionne. Overigens een aardig dorpje.

“.

Veel kleine weggetjes vandaag. Maar soms ook over grote drukke wegen. Toch ben ik positief over de route. Hij is mooi.

En we zien een enorme hoeveelheid vakwerkhuizen.


Met een pontje moeten we de Seine oversteken om in Jumièges te komen. En in Frankrijk hebben deze mannen gewoon koffie en theepauze en dan ligt de boel stil. Ook de sluiting van alle winkels tussen 1 en 3 is soms lastig als we tussen deze tijd de enige winkel tegenkomen van de dag. Dit betekent dat we soms om 10 uur al boodschappen moeten doen en er vervolgens nog 60 kilometer mee rondfietsen, heuvel op en af.

De restanten van de Benedicter abdij in Jumièges. Tijdens de revolutie van 1789 opgeblazen maar de torens van 46 meter hoog staan er nog.


Het is wel weer een dure camping maar met een eigen kraan en mooie afgeschermde plekken. Dat is ook wel nodig want het waait ontzettend.

profiel18-8

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 72,2 (totaal 1380)
Aantal hoogtemeters: 574
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 589
Camping de la Foret (€ 24,10)

Zaterdag 19 augustus: van Jumièges naar Arques-la-Bataille

Home is not a place, it is a feeling.

kaart-19-8

Het weer hier is als schuifkaas. Nu is de kans groot dat je niet weet wat schuifkaas is, dus dat zal ik eerst even uitleggen. Mijn opa kwam uit een groot gezin. En het was arm. Hij werd op 14-jarige leeftijd vanuit Brabant naar Sauwerd (Groningen) gestuurd om bij een boer te werken. Afijn, zo ging dat in die tijd maar ze hadden dus niet veel te makken. Als er brood gegeten moest worden dan werd die belegd met een plak kaas. En het was de bedoeling dat je bij elke hap de kaas wat opschoof met je tanden. Aan het einde van het brood had je dus een plak kaas over. En die kon op de boterham van broer of zus. Het weer is hier net zo. Elke dag beloven ze dat het morgen mooi wordt. Het schuift steeds een stukje op. 

Ook vandaag staan we op met regen. En onderweg moet het regenpak aan tijdens een hoosbui. Maar dat zijn we wel gewend, dus geen probleem. In de loop van de dag wordt het beter en ’s avonds zelfs mooi. Het is wel koud. 12 graden bij het opstaan. Maar ook dat wordt later hoger, zo rond de 20. ’s Avonds op de camping is het weer behoorlijk fris. En ook de wind doet een duit in het zakje. Veel tegen maar het laatste stuk, als we moe worden, mee.

We zien weer veel vakwerkhuizen, maar soms zijn het nepperds. Dan verven ze gewoon bruine strepen op een witte muur. Dat is hier overigens niet het geval. Bij de meer vervallen huizen zie je hoe de leem de ruimte tussen de balken opvult.


De oude boerderijen zijn nog uit de Vikingentijd. Ze lijken op omgekeerde schepen en liggen van oost naar west om maximaal van de zon te kunnen profiteren. De trap zit aan de beschutte oostzijde. En op het dak zijn irissen geplant. De wortels houden het riet van het dak bij elkaar.


We fietsen een heel stuk over het plateau de Caux. Door de ligging op 100-200 meter boven zee heeft het een eigen, vooral winderig, klimaat. Dat merken we wel. Er is veel landbouw en veeteelt.


Er hebben hier vroeger ontzettend veel rijke mensen gewoond. Dat zien we aan de enorme hoeveelheid chateaus. De een nog groter en luxer dan de andere. Overigens zijn er veel leegstaand en in erg slechte staat van onderhoud. Het kost een vermogen om zoiets bij te houden. En na de Franse revolutie had de adel geen mensen meer om te misbruiken voor dit werk of voor inkomsten. Dus kwamen ze leeg en vervielen.


Typisch Frans boerenlandschap. De oogst is binnengehaald en de rollen met stro liggen in het veld te drogen.


De municipal ligt rond een meertje. ’s avonds is het hier feest en zijn we blij dat we een plekje ver van het gebral gekozen hebben. Na 9 uur kruip ik weer in de tent want het wordt veel te koud. Mevr. van der Veeke zit daar dan al een tijdje in, met ski-broek en donsjas. Vroeg in de tent vind ik overigens niet erg. We gaan op tijd slapen want we zijn ook weer op tijd op.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 80,1 (totaal 1460)
Aantal hoogtemeters: 647
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 538
Camping municipal des deux Riviéres (€ 15,40)

Zondag 20 augustus: van Arques-la-Bataille naar Vironchaux

I don’t want to know what time it is. I don’t want to knwo what day it is or where I am. Non of that matters.
Alex Supertramp

kaart-20-8

Door de heldere nacht, is de tent erg nat geworden. En wederom lijkt het beloofde mooie weer opgeschoven te zijn. Voor vandaag lijkt er meer op het programma te staan, maar uiteindelijk valt het tegen. Veel is niet te vinden of ligt zo ver buiten de route dat we er niet voor om willen rijden. Omdat het zondag is en de boodschappen problematisch lijken te worden, gaan we in Eu uit eten. Een uitstekende keuze zo blijkt later. Hieronder de hoogtepunten van de dag.

Boven Arques-la-Bataille staan de ruïnes van een 11e eeuws kasteel. We zagen het al vanaf de camping maar dat was te ver weg om een foto te maken. Vanochtend lukt dit wel.


Koffie maken we vaak onderweg. Op officiële fietsroutes staan mooie bankjes en picknicktafels. Hier staat weinig. We komen dan bij kerken, scholen, gemeentehuizen of hier, bij Jezus, terecht. Als er maar een trapje is om op te zitten, dan zijn we al tevreden. De plekjes worden ook geselecteerd op uitzicht. En in Frankrijk eten we er dan altijd een croissantjes bij.


Onderweg zien we best veel. Hier in Noord-Frankrijk verandert het landschap en de huizen. Het is wat rommeliger hier. Veel vervallen spul en veel gebouwd zonder richtlijnen, waardoor je een allegaartje krijgt. Toch is het interessant om hier te fietsen. Er is veel te zien en soms kom je in het landschap getuigen tegen uit het verleden, zoals deze oude spoorbrug. Er loopt nu een wandelpad overheen.


In Eu (een woord wat veel in kruiswoordpuzzels gebruikt wordt) worden we weer even verrast. Je komt van een rommelige landelijkheid in een mooi, geordend en goed onderhouden stad. Het kasteel uit de 16e eeuw hebben ze omgebouwd naar Hotel de Ville, met een mooie tuin ervoor. Het is een overweldigend gebouw wat in perfecte staat is. Als je ervoor staat, weet je niet waar je moet kijken, zo groot en zo breed is het. De foto doet flink te kort, maar blijft indrukwekkend.


Naast het oude kasteel, staat er ook een 12e eeuwse Gotische kerk in Eu. Ook prachtig om naar te kijken alhoewel ik wel moet zeggen dat ik wat uitgekeken ben op kerken. Eu zelf is trouwens een mooi stadje maar op zondag is hier alles gesloten. We vinden met moeite een open restaurant en hebben een (eet)pauze van anderhalf uur. Eu is overigens een dubbelstad (net als Baflo en Rasquert) met le Treport dat een paar kilometer verder aan de kust ligt.


Het gebied waar we vandaag doorheen fietsen is een grootschalig landbouwgebied. Kleine boertjes zie je hier niet, alleen maar efficiënte grote akkers en weiden. Normandië produceert 10% van de tarwe en rundvlees van het land. Veel wordt voor de export gebruikt. We zien veel gewassen zoals graan, mais, vlas en andere dingen die ik niet herken.


In St. Blimont fietsen we tegen de oude, 15e eeuwse, wachttoren annex klokkentoren aan. Je kunt er ook nauwelijks omheen. Mooi dat ze dit soort dingen in stand houden maar je ziet wel veel achterstallig onderhoud. Er zijn ook veel te veel kerken en torens, die allemaal geld nodig hebben.


Saint-Valery-sur-Somme (waarom sommige plaatsen St. heten en andere Saint, voluit gespeld, heb ik geen logica in kunnen ontdekken) is een toeristisch kuststadje. Er is wat te doen want de auto’s staan heinde en verre geparkeerd en je ziet massa’s mensen lopen. Wij kiezen ervoor het stadje uit de verte te bekijken. Er moeten nog teveel kilometers gedaan worden vandaag.


We komen laat aan op de camping, het is al na zessen. De camping heeft zijn beste tijd gehad maar heeft een kroeg/restaurant waar het hele dorp ’s avonds zit te eten en drinken. Wij vinden het ook fijn om warm binnen te kunnen zitten want het begint wat te spetteren. Ik hoop dat ze het morgen weer mis hebben met het weer want er is regen voorspeld.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 88,0 (totaal 1548)
Aantal hoogtemeters: 591
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 470
Camping les Peupliers (€ 19,30)