Dinsdag 22 augustus: van Tournehem-sur-la-Hem naar Diksmuide

Travel makes you realize that no matter how much you know, there is always more to learn.

kaart-22-8

Het is mistig als we opstaan, maar wel warmer dan gisteren. En droog. De lucht draagt een belofte van goed weer. Beter kunnen we de dag niet beginnen.

De route die we vandaag doen, hebben we grotendeels al eerder gedaan. Je kunt de verslagen daarvan hier en hier vinden. Er is dus een hoog deja-vu gehalte. Alle foto’s heb ik al, dus ik maak er maar weinig. Maar als we de route fietsen, blijken er toch wel verschillen te zijn. 

We verlaten Frankrijk na drieënhalve week. We hebben het er erg mooi gehad. Langs de Atlantische kust een zon-zee-strand gevoel. En in het binnenland genoten van het landschap.

Zodra we België naderen komen we weer op elke hoek een Christus aan het kruis of een kapel met een of meerdere Maria’s tegen in allerlei vormen. Compleet vervallen en verveloos tot prachtige gebouwtjes met kaarsjes. Vroom volkje hier.


Zo in de ochtend is het heerlijk rustig en sereen. En met een beetje mist wordt het zelfs wat mysterieus. Dit zijn de mooiste momenten om op de fiets onderweg te zijn.

We hebben niet kunnen ontbijten. In Watten kopen we bij de super wat fruit en yoghurt en op de top van een van de laatste klimmen vinden we een mooie picknickplek om het op te eten.

Voor de rest is het veel fietsen vandaag. Als het vlakker wordt, krijg ik meer last van mij achterwerk. Je zit dan teveel stil in het zadel. Bij klimmen kom je er nog eens uit. Daarom stappen we af en toe af om de rug te strekken en de billen te ontlasten. Daarvoor grijpen we elke gelegenheid aan, zoals deze automaat waar ze fruit verkopen. Voor €1,20 kopen we een meloen die we bij de kerk van Bambecque soldaat maken.


Gingen we vorige keer nog geruisloos de grens over, deze keer komen we langs de douanepost van Oost-Kapelle en er is geen twijfel. We zijn niet meer in Frankrijk.

 

Dominant is hier de IJzer. We komen het eerst tegen als een sloot maar later is het toch een aardige vaart. Langs dit water komen we in Diksmuide dat een behoorlijk oorlogsverleden heeft. Je kunt dat in de eerdere blogs lezen. Wij slaan dit deze keer over en halen bij de Lidl de boodschappen voor vanavond. We eten paella en drinken er bier bij.


Camping de IJzerhoeve is een tijd in verval geweest. Een paar jongelui doen goed hun best dit weer leven in te blazen. Ze hebben een echt tentenveldje waar we met uitzicht op de toren van Diksmuide staan. De douche is goddelijk en ze hebben een terras met de heerlijkste biertjes. Wat mij betreft zijn ze goed bezig en kan ik deze camping alleen maar aanraden.

profiel-22-8

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 83,5 (totaal 1708)
Aantal hoogtemeters: 355
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 361
Camping de IJzerhoeve (€ 12,=)

 

Maandag 21 augustus: van Vironchaux naar Tournehem-sur-la-Hem

Travel isn’t always pretty. It isn’t always comfortable. Sometimes it hurts, it even breaks your heart. But that is okay. The journey changes you-it should change you. It leaves marks on your memory, on your consciousness, on your heart, and on your body. You take something with you…Hopefully, you leave something good behind.
 Anthony Bourdain

kaart-21-8

Vandaag een reisverslag met één foto maar met twee verhalen. Of eigenlijk twee versies van één verhaal. Dus je mag kiezen.

Versie A

Altijd zitten ze ernaast met het weer en net als ze regen voorspellen, dan zitten ze goed. Het zal toch niet waar zijn. De tent is kletsnat en het is een gedoe om zo’n natte lap in te pakken. Hoe voorzichtig je het ook doet, het blijft een kliederboel.

Natuurlijk waren gisteren alle winkels dicht. We hebben geen ontbijt kunnen kopen en gaan met rammelende magen op weg. Het is loodgrijs en het ziet er niet uit dat het voorlopig ophoudt met regenen. Wat een waardeloze dag is dit. Na ongeveer 10 kilometer komen we langs een camping met een bar/restaurant. We vragen of ze koffie en een croissant hebben. Met wat doorvragen lukt een ontbijt ook. Maar voor die €7,50 krijg je niet zoveel. Een Frans ontbijt stelt niet zoveel voor.

Dan maar weer op pad. Ondanks dat het beter zou worden, lijkt het alleen maar harder te gaan regenen. En hoe duur de jas ook is, doorlekken gaat hij. Daarom fiets ik na een tijdje met een nat T-shirt. Hartstikke koud natuurlijk en die zeikregen blijft ook maar doorgaan. Denk je langs een fietsroute te zitten maar faciliteiten ho-maar. Nergens een overdekte picknickplaats, dus van ellende gaan we maar in een bushokje zitten. 

De Normandië-Bretagne route houdt hier voor ons op. Ik heb een doorsteek gezocht naar de LF1 en gisteren zag ik dat dit efficiënter kon. Maar het is hier zo heuvelachtig, dat het lijkt alsof je continu aan het klimmen bent. En met die striemende regen in jet gezicht is dat geen pretje. Maar dit weer kun je eigenlijk niets anders dan fietsen. Het eten schiet er dan bij in, dus als we een tentje zien, om half drie, dan gaan we even naar binnen. Ze hebben niet eens soep dus dan maar een pizza. Vreemd dat er verder niemand zit.

Heuvel-op, heuvel-af komen we tenslotte bij Tournehem-sur-la-Hem. Gelukkig is het een beetje droger geworden. Ik heb hier een hotel geboekt maar het zit tegenover een lawaaierig pretpark. En we moeten ook nog alle spullen naar de eerste verdieping sjouwen. Dat kon er ook nog wel bij. Op het menu was niet heel veel keus. Maar kijken wat we vanavond kunnen krijgen.

Versie B

De aangekondigde regen is vannacht gekomen. Dat hebben de weermannen goed voorspeld. Best gezellig als je in je tent ligt en je luistert naar het tikken van de regen. We hebben hier al rekening mee gehouden dus het meeste zit droog in de tassen. En omdat even minder regent kan de rest er ook redelijk droog in. Het tentje kan ik gelukkig ook van binnen uit afbreken zodat alleen de buitentent wat natter in de zak gaat. Maar die droogt wel weer.

Wat een geluk dat we gisteren geen ontbijt hebben gekocht. Dat hadden we nu toch niet kunnen opeten. Maar we vinden onderweg vast wel wat. En dat klopt ook. Een stukje verderop is een café/restaurant bij een camping. Ze hebben koffie en zelfs een ontbijtje voor ons. Brood, yoghurt, fruit en we krijgen er nog een croissant bij omdat ze die teveel besteld hebben bij de bakker. Met de kaasjes die er liggen smaakt dit heerlijk. En dat allemaal voor maar €7,50.

Het is heerlijk om de regen op je gezicht te voelen. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik dit voor het laatst bewust heb gevoeld. Dus niet het nat worden, maar de regen echt ervaren en in contact zijn met de natuur. Zo hebben onze voorouders ook geleefd. In ritme met de natuur. Nat worden als het regent en genieten van de zon in je gezicht. De jas lekt wat door, maar dat is ook logisch als je zo lang in de regen fietst. Voor de rest doet hij het prima. En het T-shirt eronder droogt straks wel weer. Ik had achteraf wel een extra hemd aan willen doen. Soms wordt het wolkendek iets lichter en neemt de regen af. Is een mooie afwisseling. 

Met dit weer kun je alleen maar blijven fietsen. De camera durf ik niet eruit te pakken maar zo heb ik meer aandacht voor de omgeving. Het is best mooi hier, zelf in de regen. We kunnen de Normandië-Bretagne route hier afsluiten. Dan vieren we met een kopje thee in een bushokje. Een langsrijdende vrachtwagenchauffeur zwaait naar ons.

We willen via de LF1 naar België fietsen. Het landschap is hier anders. Meer heuvels en dat betekent soms klimmen. Maar je wordt er lekker warm van en je krijgt mooie uitzichten. Door het weer hebben we niet kunnen lunchen maar we komen langs een restaurant dat open lijkt te zijn. Om half drie is het eigenlijk geen lunchtijd meer, maar de kok maakt toch nog een heerlijke pizza voor ons. Daar kunnen ze zo weer een paar uur op verder.

Via een mooie route komen we bij Tournehem-sur-la-Hem. Inmiddels is de regen gestopt en de kleding wordt langzaam droog. We krijgen een mooie kamer met een heerlijke douche. Voor de fietsen hebben ze een mooie ruimte binnen. Ik kan zelfs de tent er te drogen hangen. Na het douchen zijn we weer helemaal opgewarmd en bij en we kijken uit naar de maaltijd van vanavond. Heerlijk dat we er niet meer uit hoeven. Een afwisselende dag.

Veel dingen in het leven heb je geen invloed op. Waar je wel invloed op hebt is hoe je kiest ze te ervaren. 

profiel-21-8

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 77,7 (totaal 1626)
Aantal hoogtemeters: 694
Afstand (hemelsbreed) naar Baflo: 417
Hotel Ball (€ 55,60)

5 augustus: Van Haugland naar Bergen

I travelled in the most inefficient way possible and it took me exactly where I wanted to go.

kaart-05-08

De zon schijnt als we opstaan, maar het is slechts van korte duur. Zodra we onderweg zijn komt de bewolking en die blijft zo’n beetje de hele dag. Pluspunt is dat het wel droog blijft en dat schijnt wel bijzonder te zijn voor deze streken.

We zakken via het (schier)eiland Radøy af naar Bergen. Ik vraag me af, als je een brug aanlegt naar een eiland, is het dan nog een eiland of wordt het dan een schiereiland? In elk geval zitten we eerst nog in een minder bevolkt deel van Noorwegen. Een plek waar de bomen de huizen terugvorderen, een bushokje de beste plaats is om koffie te drinken en waar de muurtjes typisch Engels zijn. Misschien dat de Noormannen dit wel mee naar Engeland hebben genomen tijdens hun plundra-tochten.

Gisteren noemde ik het ook al. Het landschap is hier anders. Meer vervallen en rommelig. Beetje verveloos en niet zo mooi en opgeruimd als in de eerdere delen van Noorwegen die we bezochten. Nu kan ik me ook voorstellen dat het vocht alles aantast. Het moet hier wel schimmelen met al die regen. Het voelt ook de hele tijd klam en vochtig aan. 

Via Hella, Byrkjeland en Sæbo komen we bij Alversund en Knarvik (waar de krasse knarren wonen). Langzaam wordt het voller en drukker. We moeten nu een serie van bruggen over.

Eerst bij Alversund waar we Alverstraumen oversteken via de Alverflatenbrua. Alver komt van het oude Noorse woord Alviòra, dat aangeeft dat het weer hier van alle kanten komt. En dat geloven we wel. De brug heeft één rijbaan maar wel een aparte baan voor fietsers en voetgangers. Als we erop rijden, samen met ander verkeer, wiebelt hij wel.

Iets verderop komen we bij Knarvik, een van de grotere steden hier (met het grootste winkelcentrum van de buurt, maar dat heb ik Mevr. van der Veeke niet verteld). Het is omgeven door vier fjorden; Osterfjorden, Sørfjorden, Byfjorden en Radfjorden. Via de iets grotere Hagelsundbrua gaan we over naar het (schier)eiland Flatøy. Daar moeten we nog flink voor klimmen.

Het eilandje Flatøy is eigenlijk een kruispunt van snelwegen en bruggen die de verbinding vormt tussen het noordelijke Nordhordaland en Bergen. Wij gaan de Nordhordalandsbrua over die met zijn anderhalve kilometer een flinke jongen is.

We volgen de kustlijn tot Bergen en hadden gedacht dat dit een makkelijke tocht zou worden. Niets is minder waar. Het gaat hier continu op en neer en het is zeer vermoeiend fietsen. Een beetje zoals aan de zuidkust van Noorwegen. En we zitten steeds in bebouwing en met auto’s om ons heen. Het is hier gewoon druk en dat zijn we niet meer gewend. Wel zien we soms vreemde bordjes. Wat we daar nu weer van moeten denken?

Als we Bergen naderen hebben we een mooi uitzicht op de stad. Bijzonder vind ik dat de grotere scheepvaart hier midden in de stad aankomt. Morgen gaan we de stad beter bekijken.

Via Airbnb hebben we een appartementje op loopafstand van de binnenstad kunnen regelen. Het ligt in een studentenwijk en na wat klimwerk worden we opgevangen door Anja. Ik vermoed dat het haar woning is en dat ze wat bijverdient door bij haar vriend(in) te logeren en dit te verhuren. Het is een mooi plekje met veel ruimte, een ingerichte keuken, een heerlijke douche en wifi. We vinden dit veel fijner dan een hotel want je kunt gewoon lekker in je pyjama op de bank hangen en je eigen potje koken. Het enige nadeel is dat we steeds drie trappen op moeten en dat kost moeite na zo’n zware fietsdag. Maar goed, daar is nog wel overheen te komen.


profiel-05-08

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 60,4 (totaal 1039)
Aantal hoogtemeters: 955
Airbnb adres op Tartargaten 1 (€ 101)

4 augustus: Van Takle naar Haugland

Should – would – could – did

kaart-04-08

Vandaag verlaten we het Sognefjorden. We gaan richting westkust en zakken dan af naar Bergen, waar we morgen hopen aan te komen.

En dat gaat niet zonder slag of stoot. Om uit het dal te komen moet er geklommen worden. En wel 300 meter in drie kilometer. Dat geeft de eerste watervallen van de dag. In de bilnaad wel te verstaan. Af en toe kijken we om en zien we het Sognefjorden  steeds verder in de diepte liggen.

En om extra uit te rusten onderweg doe ik soms net of ik wat interessante foto’s maak.


Na de pas dalen we net zo snel af. In de verte zien we het volgende fjord alweer liggen.


Het is het Austgulenfjorden en het ligt erbij als een spiegel. Je ziet niet waar het water overgaat in de kant. Een mooi fenomeen om te kijken. Ik wordt er haast door gebiologeerd tijdens het koffie drinken.


Hierna volgen we dit fjord langs de oever. Ook hier zijn weer nauwelijks auto’s. Het is een mooi stukje route dat ik uit de tracks van Kees Swart heb gehaald. Kees weet altijd de mooie weggetjes te vinden.


Aan het einde van het Austgulenfjorden komen we weer op fietsroute 1. Dit wordt ook wel de Noordzee-route genoemd en deze hebben we langs de zuidkust ook een stuk gevolgd. Het is een grotere weg dus we komen nu zomaar ineens vijf auto’s per uur tegen. En weer een tunnel maar omdat dit een grotere weg is, is de tunnel ook wat luxer. Er zit zelfs verlichting in. Toch kleden we ons plichtsgetrouw om voor we het gat induiken.

Uiteindelijk komen we in Slovag. Klinkt als een Oost-Europese stad, maar het is echt in Noorwegen. Ik had uitgezocht dat de pont om kwart over het uur gaat. Met wat racen zijn we op tijd. Maar geen boot. Volgens het schema wat er hangt gaat hij om kwart voor. Foutje of nieuwe tijden? Hoe dan ook het geeft ons tijd om wat te eten voor de boot aankomt.

De pont brengt ons voor Nok. 70 in twintig minuten naar Leivag. Daar zien we meteen dat we nog op de goede weg zitten.

Het landschap is hier anders. Niet perse vlakker of minder stenig. Zelfs niet minder ruig. Maar wel meer gecultiveerd. Veel meer huizen en minder hoge bergen. En de weg gaat wat meer op en neer dan toen we langs de fjorden fietsten. Dat is ook wel te zien aan het aantal hoogtemeters van vandaag. Met al die bossen lijkt het op Zweden of Finland. Maar we zien ook stenen muurtjes en dat doet weer aan Engeland denken. De koeien tenslotte herinneren ons aan Nederland.

Het zijn allemaal eilanden en schiereilanden hier aan de westkust. Er loopt eigenlijk maar één grote weg die af en toe een aftakking heeft die dood loopt. Tegen alle weersvoorspellingen in hebben we een mooie dag vandaag. Veel bewolking maar warm en zelfs af en toe wat zon. We verheugen ons dan ook om vanmiddag weer de tent op te zetten.

Helaas mag het niet zo zijn. Ongeveer vijf kilometer voor de camping (de eerste sinds vanochtend) begint het te regenen. En niet zomaar regen maar de Bergense variant van Noorse regen. Dikke druppen in een dicht gordijn. Zo spoelen we richting camping met in gedachten toch maar weer een hutje. We schrikken nog even als er geen symbool voor hutjes staat, maar ze zijn er wel op de camping. De campingbaas heeft waarschijnlijk meelij met twee verzopen Nederlanders want we krijgen zelfs wat korting.

En daar zijn we blij mee want als we kijken bij de weinige tentplekjes die er zijn, soppen we in het gras. Daar waar je blijft staan vormt zich een vijvertje rond je voeten. Op de campings in dit deel van Noorwegen zie je zelden een tent staan. We snappen ook wel waarom. Meestal zijn het caravans met enorme vaste uitbouwen, veel groter dan de caravan. Zal wel met de reglementen te maken hebben.

Bij de camping hoort ook een haventje. Van boven ziet het er prachtig uit.

Tegen de avond komt de zon tevoorschijn en klaart het weer op. We hopen dat we morgen weer zo’n mooie dag krijgen. Want ondanks de bui zijn we erg tevreden met het weer. Want het stereotype beeld van Bergen en regen klopt wel volgens de mensen die we hier spreken. Dus we mogen echt niet klagen.

profiel-04-08

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 76,9 (totaal 979)
Aantal hoogtemeters: 1066
Hutje op camping Vagenes (Nok. 500/€ 53,76)

24 juli: Van Skallevold naar Holmestrand

Some beautiful paths cannot be discovered without getting lost.

kaart-24-07

Vandaag staat eigenlijk te boek als een rustdag. Maar om nu een hele dag op de camping te zitten, vinden we ook maar niets. Daarnaast is, tot overmaat van ramp, de e-reader van Mevr. van der Veeke ook nog stuk gegaan dus er valt minder te lezen. Ze moet het nu op de telefoon doen. Een gelukje is dat de meeste boeken die ze wil lezen in een dropbox staan, dus die kan ze zo weer van internet binnenhalen.

Goed. Op pad dus maar. We lopen iets van 30 kilometer achter op de planning, dus die gaan we nu inhalen. Voelt als een rustdag.

De route is nog steeds een puzzelstuk. De werkelijkheid klopt niet met de aangegeven routes op mijn kaart. Als we denken naar de route terug te gaan vanaf de camping, zitten we ineens op de route. En het is een mooi bospaadje.

De volgende stop op de route is Åsgårdstrand. Het centrum voor kunstenaars en schilders. Onder andere Edward Munch (de schreeuwlelijk) en Hans Heyerdahl hebben hier gewoond. Ze zeggen vanwege het licht, maar ik denk dat ze gewoon voor het mooie weer komen. Wij maken een koffie en laten het allemaal eens op ons inwerken.

Vlak voor Horten wijst de route ons ineens de bosjes in. Het blijkt een spannend paadje te zijn. Meer ATB track dan fietsroute, maar de fietsen kunnen het aan en wij vinden het altijd leuk.


Horten is weer een grotere stad. Wij denken er boodschappen te kunnen doen, maar het is er uitgestorven. Je kunt een kanon afschieten zonder iemand te raken. Ook alle grote supermarkten zijn gesloten. We hoeven gelukkig niet te verhongeren want er is nog een kleine Spar open waar we een simpel maaltje kunnen krijgen.

In de buurt is ook de Borre mound cemetary. Hier liggen de meeste dooie (Noorse)koningen bij elkaar op één begraafplaats. Wij maken nog een koffie en overdenken dit feit.


De LF1 steekt hier over naar Moss. Dat hadden we origineel ook in de route, om dan via Oslo te gaan. Maar dat stuk is, door realiteitszin van Mevr. van der Veeke, al eerder gesneuveld. En dat is maar goed ook want dat hadden we never-nooit-niet gehaald zonder huwelijksschade.

Vanaf hier hebben we een verbindingsstuk naar de LF5, die meer in het binnenland ligt. Hier lopen geen fietsroutes dus ik heb een eigen route gemaakt via grotere wegen. Hierdoor zitten we soms stukjes op provinciale wegen. Gelukkig is het zondag en niet druk.

Een paar kilometer voor Holmestrand gaan we naar camping Sandbade. Hier willen we de rest van de rustdag doorbrengen. De camping stelt ons wat teleur. Ze hebben eigenlijk alleen maar vaste plaatsen en voor ons is het dus behelpen. Eerst wil de campingbaas ons op het parkeerterrein van het naastgelegen strandje plaatsen maar dat willen we niet. Uiteindelijk is er nog een stukje gras tussen de caravans beschikbaar. Dat is het voordeel van een klein tentje.

De rest van de middag kunnen we een wasje doen, op het strandje luieren en ’s avonds maken we een maaltijd met uitzicht.

Dit was het laatste stukje langs de Noorse zuidkust. Morgen gaan we het binnenland in richting de hoogvlaktes. We hopen op net zo mooi weer als hier maar het zal wel een beetje kouder worden.

 

Tenslotte nog even een stukje over hoe ik de Noorse mensen ervaar (let op; persoonlijke mening. Mag je het totaal mee oneens zijn):

Naar ons toe zijn ze erg gesloten. Het komt zelden voor dat iemand ons aanspreekt. Sterker, ze kijken bijna altijd van je weg. Sta je in andere landen even stil om om je heen te kijken, dan komt er meteen iemand naar je toe of je verdwaald bent. Dat zal je in Noorwegen niet overkomen.

Onderweg wordt niet gegroet. Zelfs niet tussen fietsers onderling. Een knikje is het hoogst haalbare waar je op mag hopen. Terwijl in de meeste andere landen waar we gefietst hebben, we altijd toegeroepen, uitgelachen of toegejuicht worden. 

Ook op campings hebben we nauwelijks contact terwijl het reizen met de fiets hier niet gebruikelijk is. Eigenlijk komen de Noren in het algemeen erg nors over. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Zoals de Noor die op een camping wel kwam informeren naar de reis en zijn eigen ervaringen vertelde. En de man die Mevr. van der Veeke spontaan een krabbenhengel leende.

Toch zijn ze niet onvriendelijk. Als je hulp vraagt, dan krijg je die. Als je een praatje probeert aan te knopen, dan is er altijd wel response. Maar al met al ervaar ik het niet als een warm volk. Een voordeel is wel dat bijna iedereen, ook kinderen, Engels spreekt.

profiel-24-07

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 35,7 (totaal 406)
Aantal hoogtemeters: 374
Camping Sandbade  (Nok 200+ Nok 45 douche / €26,35)

 

23 juli: Van Stavern naar Skallevold

The true fruit of traveling is perhaps the feeling of being nearly everywhere at home.

kaart-23-07

Als we opstaan ziet het weer er vrij redelijk uit, maar zodra we de tent ingepakt hebben betrekt het toch aardig. Een groot deel van de dag zal het druppen en later zijn het zelfs buien waar we de regenjas voor tevoorschijn halen. Toch was het een prima dag waarin we weer veel te zien krijgen.

We gaan eerst naar Stavern. Tot 1942 was het het kleinste stadje van Noorwegen, maar in 1988 ging het samen met Larvik en verloor daardoor zijn status. Het stadje trekt veel kunstenaars en we struikelen dan ook over de galerieën. We kijken even bij het haventje. Een bepaald soort houten bootjes is hier courant. En in de super halen we wat lekkers voor bij de koffie.

Larvik is de volgende plaats op de route. De eerste grotere stad sinds Kristiansand. We hebben er mooi zicht op als we aan komen fietsen om het fjord.


Na Larvik gaan we een stukje van de kust af richting Sandefjord. Het landschap is hier anders dan de afgelopen dagen. Toen gingen we helemaal stuk door de vele klimmen. Het is hier ook niet vlak, maar veel beter te doen. Een beetje als Denemarken. Hier is ook wat meer landbouw omdat het vlakkere land zich daar beter voor leent. Wij zijn er in elk geval blij mee want dit is veel fijner fietsen.

Bij Kaupange komen we langs een openlucht museum. Het is een van de oudst bewoonde plaatsen in Noorwegen en hier is een Vikingschip gevonden. Je ziet hoe ze hier vroeger leefden en een interessant feitje is dat deze plek vroeger veel dichter aan het water lag. De reden is dat Noorwegen elk jaar 7 mm stijgt sinds de ijstijd. Dat is ook een oplossing voor de global warming.

We komen nauwelijks fietsreizigers tegen. Ook op de camping hebben we nog geen andere fietsers gezien. Maar wat de Noren graag doen is langlaufen. En dan hoeft er niet eens sneeuw voor te liggen. We komen hun getik onderweg vaak tegen. Meestal zijn het zwetende mannen maar soms wordt ik ook eens verwend.


Sandefjord is een grote stad en het is er druk. Het is de rijkste stad in Noorwegen. Allemaal verdiend met de walvisvaart. Ze hebben ook de derde commerciële vloot van Noorwegen. Het ziet er gezellig uit in het centrum maar omdat het begint te regenen besluiten we toch om door te gaan.

Het fietsen gaat vandaag lekker en zo peddelen we door het landschap. Kerkje hier, rotspartij daar en soms uitzicht op een fjord.

De eerste dagen hadden we er geen geduld voor maar we doen ook weer eens wat caches onderweg. In elk land moet ik altijd even wennen aan de manier van verstoppen. Op de een of andere manier verschilt dat. Maar daarna zijn ze gemakkelijk te scoren.

Mevr. van der Veeke zoekt meestal ook mee maar wordt hier volkomen in beslag genomen door al het lekkers langs de weg. Ik krijg haar nauwelijks meer mee als ze een rijpe vondst doet. En dan heb ik het niet over de mannelijke langlaufers. 

En ik moet toegeven. Ze zijn heerlijk zoet.

Zo komen we via Melsomvik in Tonsberg. Door velen beschouwd als de oudste stad in Noorwegen, maar dat heb ik ook van andere steden horen beweren. Volgens Snorri Sturluson (what’s in a name) is het gesticht na de slag van Hafrsfjord in 871. Het heeft de oudste stenen kerk, een cathedraal en een kasteel. En de Oseberg burial mound waarin ze allemaal voorwerpen uit de Vikingtijd hebben gevonden. En het heeft ook een file. 

Het is voor het eerst dat we zoveel auto’s bij elkaar zien in Noorwegen. Het is ook voor het eerst dat we moeite hebben met het vinden van de weg. De bordjes van route 1 staan andere kanten op dan wij willen. En er zijn geen fietspaden. Met behulp van de GPS en om ons heen kijken vinden we toch de route naar de camping. Onderweg doen we nog even boodschappen. We geven weer een godsvermogen uit aan een bier, een cider en wat eten. Toch zou ik het aankomstbiertje niet willen missen. Is toch een beetje de beloning elke dag.

Ook deze camping is vol maar we hebben het geluk dat er net iemand vertrekt. We hebben veel luxe vandaag want we kunnen een tafel en stoelen van het terras gebruiken, er is een keuken en de mogelijkheid om alles op te laden. En tegen de avond komt de zon weer tevoorschijnzodat we even op kunnen warmen.

Na het eten lopen we nog even naar het fjord. Daar zijn ze aan het vissen naar krabben. Sommigen hebben emmers vol maar het zijn allemaal kleintjes. Mevr. van der Veeke doet ook een poging en zowaar… Hiermee hebben we alle doelen van de dag bereikt. Het bed lonkt.


profiel-23-07

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 68,2 (totaal 371)
Aantal hoogtemeters: 662
Camping Skallevold  (Nok 160+ Nok 75 douche / €25,25)

22 juli: Van Stathelle naar Stavern

A good traveller has no fixed plans and is not intent on arriving.

kaart-22-07

Vannacht begon het te tikken op de tent. Altijd gezellig, maar niet als er nog was buiten hangt. Die moest dus even naar binnen. En daarna ligt het weer heerlijk tot ’s ochtends. Dan moet het getik wel afgelopen zijn. Omdat we onder een boom staat, is dat wat lastig te bepalen. Maar gelukkig is het droog én zonnig als we opstaan.

In Stathelle haalt Mevr. vd Veeke wat lekkers voor bij de koffie. En de meeste supermarkten hebben wifi, dus dan kan ik ondertussen even de nieuwe verslagen uploaden.

Soms moeten we over een brug. Ze hebben hier een paar mooie gebouwd. Dit is de Brevik brug die in 1962 gebouwd is. Voor die tijd was er alleen een pontje.

Daarna volgen we de rand van het fjord langs Heistad, Porsgrun en Eidanger. We komen mooie straatjes tegen.

En soms erg langzaam verkeer dat ons in wil halen.

We volgen de LF1 (Lange-afstands Fietsroute 1), ook wel de Noordzee route genoemd. Deze loopt eigenlijk helemaal om de Noordzee heen via Nederland, Duitsland, Denemarken, Zweden, Noorwegen, Engeland en België. Hij stond nog op onze te-fietsen-lijst, maar inmiddels hebben we er zoveel stukken van gedaan, dat we hem al haast kunnen afvinken. In Noorwegen volgt hij min of meer de kust. Soms zijn dat rustige wegen.

Maar soms zijn het ook de drukkere wegen. En dat laatste hadden we vandaag veel. Ik denk dat het drukker is door het vakantie-verkeer. Daarnaast hadden we vandaag voor het eerst regen onderweg. 

Vandaag is het  iets minder klimmen. Dat is  te zien aan de hoogtemeters. Tussen Helgeroa en Stavern hebben we zelfs een stuk dat min of meer vlak is. En dan trappen we dat zo weg. Tenminste als we niet stoppen voor een foto.

En ook vandaag stoppen we op tijd. Na een dikke 50 kilometer vinden we het wel welletjes. We komen langs een camping aan de kust. Natuurlijk is die vol, maar met ons toneelstukje van de vermoeide fietser is er altijd wel een plekje. In dit geval tussen twee huisjes in. Niet goedkoop maar een fijn plekje. In het restaurant serveren ze een koud biertje en daarna koken we bij de tent ons potje. Helemaal goed zo.


profiel-22-07

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 50,8 (totaal 303)
Aantal hoogtemeters: 681
Camping Solplassen (Nok 245+ Nok 45 douche / €32,25)

 

21 juli: Van Kragero naar Stathelle

I have learned so much from my mistakes, I am thinking of making a few more.

 

kaart-21-07

Laat aankomen betekent ook laat in bed. In ons geval na elven, maar we worden toch uitgerust wakker. Het is weer stralend weer. Een onverwachte bonus voor Noorwegen. Alles kan droog ingepakt worden en we doen weer rustig aan. Om half tien zitten we op de fiets. En na dertien kilometer zitten we weer op 300 meter van onze startplaats. Huh?! Wat vergeten? Nee, we moeten helemaal om het fjord heen fietsen. Nu zien we de camping van de andere kant liggen.

Daarna fietsen we eigenlijk alleen maar door het binnenland. We komen geen plaatsen tegen. Af en toe een dorpje en af en toe een strandje. Het is vakantie in Noorwegen en mooi weer. Op de strandjes is dus meestal wel wat te doen.


Het fietsen is zwaar. In mijn naïviteit heb ik gedacht dat het niet zwaarder kan dan in Engeland. Ook hier had ik het dus weer fout. Gisteren hadden we 1000 hoogtemeters. Als je in de bergen gefietst hebt, weet je wat dit betekent. En elke meter zit nog in de benen.


Is dat dan nog leuk? Jazeker wel. We genieten van de inspanning, de omgeving en elkaar. Op de fiets onderweg zijn, is gewoon prachtig omdat je zoveel ziet. Zelfs als het zo zwaar is als nu.

We maken dus ook niet zoveel mee vandaag. En dan ga je op andere dingen letten. Vreemde bordjes en bommen op de route.

Op een gegeven moment komen we weer op een gravelpad. Hoe kleiner de wegen, des te steiler de klim. Dat gaat hier ook weer op. Er zit niets anders op dan lopen.

Maar de gravelpaden geven ook veel terug.je bent echt even buiten de beschaving en waant je alleen.

Voor vandaag had ik een schamele 65 kilometer gepland. ’Moet makkelijk kunnen en lekker op tijd op de camping’ dacht ik bij de planning. Fout. Dit gaan we vandaag niet halen. Tenminste als we niet weer om zeven uur willen aankomen. We zijn inmiddels ook alweer aardig stuk en zelfs bij 50 kilometer hebben we weer al bijna 1000 hoogtemeters. Vlak voor Stathelle komen we langs een rustige camping. Tijd om te stoppen. Het blijkt ook nog eens een koopje te zijn want voor Nkr. 100 kunnen we er een nachtje staan. Geen dorpen gezien onderweg, dus ook geen winkels. Ik fiets daarom nog even naar de dichtstbijzijnde winkel voor eten en drinken. En zo eindigen we vandaag lekker op tijd, in de zon met een bier en een cider. Toch nog een beetje vakantie.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 54,5 (totaal 252)
Aantal hoogtemeters: 943
Camping Fjellstad (Nok 100 + Nok 30 douche / €14,=)

profiel-21-07

Proporties goed zetten bij posten naar internet

 

20 juli: Van Kisund naar Kragero

Life begins at the end of your comfort zone.

kaart-20-7

Ik ben een planner. Sommige noemen me zelfs een control-freak maar volgens mij zijn dan jaloers op mijn vaardigheden. Voor een reis puzzel ik thuis ook altijd van alles uit om geen verrassingen te krijgen onderweg. Zo heb ik deze keer wat kortere etappes gepland. We worden tenslotte een dagje ouder en het is fijn rond vier uur aan te komen op de camping. En ondanks dit alles arriveren we vandaag, moe en bezweet, na zeven uur ’s avonds op de camping.

Het begon met het eindigen van een natte nacht. Ik wist niet dat het omhoog kon regenen, maar in Noorwegen is alles mogelijk. Alles aan de tent is dus erg nat. Gelukkig is het stralend weer maar het kost tijd om te drogen. We vertrekken laat vandaag. Tegen tien uur. Een minpuntje is dat de rug het laat afweten. Of het de inspanning is, het vocht in de grond of de luchtbedden? Geen idee, maar lastig is het wel.


We fietsen eerst naar Tvedestrand. De natuur is, zo mogelijk nog mooier met de spiegelende bergen in de meren. Tvedestrand is, net als ieder ander kustplaatsje, bekend om zijn witte huisjes. Het dorpje is erg populair bij de toeristen. Er zijn 1700 zomerhuisjes. Daarnaast zijn er 2000 gebouwen die ouder zijn dan 100 jaar.

We doen vandaag eens luxe en nemen een ‘echte’ koffie op een terras. Met een kaneelbroodje. We zitten nog in de relax stand. Bij de apotheek haal ik een crème voor mijn rug. Ik wordt geholpen door een aardige huldre (*) die bezorgd vraagt of ik wel iemand heb om het in te masseren. Het is een verleidelijk aanbod, maar er is maar één Mevr. vd Veeke.


(*) Huldre 

In de Noorse folklore is dit een aantrekkelijk (jonge) vrouw, maar ze heeft een staart, verborgen onder haar jurk en soms rond haar middel gebonden. En die komt op ongelukkige momenten tevoorschijn. Ze is niet alleen mooi maar ook een goede huisvrouw. Een serieuze bedreiging dus en daarom zijn de normale vrouwen er niet blij mee. Als de huldre in de kerk trouwt met een man valt haar staart er compleet af. Daarnaast kan ze een nacht zeven jaar laten duren. De verleide man is dus vaak wat later thuis.

 


Door het binnenland gaan we door naar Risør. De weg gaat continu op en neer, de uitzichten zijn mooi en soms is de weg rustig en soms wat drukker. 


Met name het laatste stukje naar Risør is druk. Je vraagt je af waarom, want de weg loopt daar min of meer dood. Eenmaal daar gekomen snappen we het wel. Het is een ‘bustling town’ met veel terrasjes, bootjes en mensen. 

Wij gaan op zoek naar het postkantoor onder water maar kunnen het niet vinden. De verzonden post wordt mee onder water genomen, wel droog, en daar afgestempeld. Daarna wordt het normaal verzonden. We rijden de hele haven af, maar ik denk dat het ondergelopen is. We hebben meer zin in een ijsje.

Dan op zoek naar het pontje. Ik hoop wel dat hij nog vaart want omfietsen kost een dag. Na wat vragen vinden we het vertrekpunt. De vaartijden zijn wat anders dan de tijden die ik op internet gevonden heb, maar uiteindelijk zitten we op het water. De prijzen zijn wat anders dan in Nederland. We betalen Nkr 160 (ongeveer € 17)

Op het schiereiland rijden weinig auto’s. Alleen bij het aankomen van de pont is het even druk. Ook hier veel bossen, stenen en water. En heuvels. Zo ploeteren we naar Stabbestad.

We hebben de keus bij Stabbestad een camping te nemen die drie kilometer uit de route ligt. Of over te steken naar Kragero, een paar kilometer fietsen en dan een camping nemen die vier kilometer uit de route ligt. We besluiten voor het eerste. Stabbestad ziet er groot genoeg uit om een winkel te hebben, dus we kunnen nog boodschappen doen voor we naar de camping gaan.

Dat is een foute aanname. In Stabbestad is weinig. Een duur hotel en een ijskraam die ook pølser (soort hot dog) verkoopt. Uiteindelijk kiezen we ervoor om toch maar de pont naar Kragero te nemen. Ook hier zijn de tijden anders dan ik gevonden had. We hebben nog tijd om een pølser te nemen. Helaas zijn de broodjes op, dus hij wordt in een pannenkoekje gewikkeld. Inmiddels is het al zes uur. Een korte dag zit er niet meer in.

Deze pont is iets groter dan de vorige, neemt ook auto’s mee en is iets goedkoper (150 Nkr). In een kwartier zijn we aan de overkant en in de haven is meteen een winkel.

Dan door naar de camping. Het is een hele grote luxe. Ze hebben het terrein met de rotsen mooi geïntegreerd in de camping. En hij is vol. Maar de campingbaas belooft ons toch een privé plekje. Bij een stacaravan in wording mogen we op het grasveldje kamperen. Inderdaad een pracht plekje. Inmiddels is het na zevenen, maar we zitten nog steeds in de zon. Tijd om de spullen nog even te laten drogen voor we het opzetten.

Dit kost natuurlijk wel wat. Niet eerder in mijn fietscarrière betaalde ik zoveel voor een plekje. Nkr 345 plus nog een keer 60 voor het douchen. Iets meer dan €43. Kassa voor Noorwegen. Toch zou ik ook het dubbele betaald hebben gezien het tijdstip en de vermoeidheid. We wisten dat Noorwegen duur is. En vandaag hebben we dat ook echt aan den lijve ondervonden. Maar goed, je krijgt er veel moois voor terug.

profiel-20-7

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 83,3 (totaal 197)
Aantal hoogtemeters: 997
Camping Lovisenberg (Nok 345 + Nok 60 douche / €43,25)

 

18 juli: Van Hirtshals naar Lillesand

Follow you dreams, they know the way.

kaart-1

De eerste fietsdag in Noorwegen. Maar niet de eerste vakantiedag. Afgelopen zaterdag zijn we al vertrokken in de loop van de ochtend. Veel files in Duitsland en veel regen. Maar als we Tinglev binnen rijden is het droog. We vinden een ‘vis-camping’ om de nacht door te brengen. De campingbaas geeft ons een tip om te eten. Gelukkig zijn we met de auto want het is wel 13 kilometer verderop. Het is elke kilometer waard want we krijgen een heerlijke smörrebröd. Garnalen, gerookte zalm, kaviaar en een gebakken visje. Teveel om op te kunnen.

 

 

Op zondag rijden we door naar Hirtshals. Ook nu weer buien onderweg maar in Hirtshals zetten we de tent in de zon op. Mooi plekje op een mooie camping. In de loop van de middag wordt het druk. Allemaal Noorwegen-gangers. We zien velen op de boot terug

Om kwart over tien varen we de haven uit. Iets te laat. Ik kan me van vroeger nog herinneren dat je een dag op de boot zat, maar nu doet hij het in ruim twee uur. Het is toevallig ook onze trouwdag en dat vieren we op gepaste wijze.


Tegen een uur rollen we het Noorse land op. We hadden ons wat zorgen gemaakt omdat we gisteren nog een sms van de ferry maatschappij kregen dat je eigenlijk alleen met paspoort het land in komt. Mevr. van der Veeke heeft alleen een id mee. Maar de controle aan Noorse zijde is nihil. Iedereen mag zo door rijden.

Kristiansand doet meteen Noors aan met zijn houten huizen. Het is de vijfde grote stad in Noorwegen en het centrum is in 1641 volgens het principe van kwadraturen opgezet. Dit is een vierkant patroon met telkens zes grote blokken huizen in de lengte en negen kleinere blokken in de breedte. Alles is dus makkelijk te vinden. Maar nu we eindelijk op de fiets zitten hebben we geen geduld voor een stad. Ik plunder een geldautomaat en we verlaten Kristiansand spoorslags.


De route van vandaag heeft mooie fietspaden. In de stad is het wat drukker, maar zodra je daarbuiten bent is het zelfs op de grotere wegen best rustig. En de Noren rijden in het algemeen netjes, dus het is een prima fietsland. Bij een watertje maken we een boterham. Bij de eerste de beste winkel hebben we wat boodschappen gedaan. Het is geen goedkoop land hebben we al door.

Na Tveit gaan we iets meer het binnenland in. Veel bossen en rotsen om ons heen. Rode schuren en overal houten huizen. Het is niet helemaal vlak hier. Het hoogteprofiel ziet eruit als de AEX index van de afgelopen dagen maar het is goed te doen.

In Birkenes zien we het witte kerkje al in de verte liggen. De plaatsnaam wordt gevormd door de woorden ‘berk’ en een verhoging in het land. Toch zien we het kerkje in de diepte liggen.

Vanaf Birkenes gaan wij weer richting de kust. Bij Lillesand zoeken we een camping op aan het begin van het dorp. Als het tentje staat proosten we op een mooie eerste dag. Ja, we hebben een bier en een cider gevonden. Kostte een rib uit mijn lijf, maar ja… We zijn ook maar één keer 28 jaar getrouwd.


profiel-1

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 51,9(totaal 52)
Aantal hoogtemeters: 437
Camping Moglestu (150 Nok/ €16)