Geen LeJog

Het is al lange tijd een wens van mij om LeJog (Lands End – John O’Groats) in Engeland te fietsen. Dit jaar zou het er dan eindelijk van komen. ‘The bullit is through the church’ schreef ik nog heel enthousiast in deze post

De werkelijkheid is weerbarstiger. De afgelopen weken ben ik bezig geweest met de voorbereiding ervan op basis van het boekje van Cicerone. Van elk van de 14 trajecten ben ik de route gaan bekijken en bepalen of het niet beter kon. Ik heb gekeken welke campings langs de route liggen. Velen gegoogled om te zien of ze nog bestaan en of het een toegankelijke camping is (veel campings zijn alleen voor campers en/of caravans en veel campings zijn voor members-only). Ik heb de afstanden tussen plaatsen en campings bepaald. En ik heb caches gezocht en bekeken. Begonnen bij traject 1 en tot traject acht gekomen.

Langzaamaan kreeg ik het gevoel dat dit het niet is. Het boekje kiest een zo recht mogelijke route. Dit betekent vaak drukkere wegen en geen Sustrans fietsroutes. Met puzzelen en zoeken kon ik dan wel alternatieven vinden die wél via de fietsroutes lopen. Ook bevat het boekje bijna alleen route aanwijzingen. De toeristische tips blijven beperkt tot het graf van een onbekende soldaat en een mooi brug. De sociaal-culturele armoede van de tocht van vorig jaar ligt nog vers in het geheugen. Wij willen meer. Tenslotte waarschuwt het boekje (te) regelmatig voor de drukte van de auto´s op de weg.

Het duurde even voor het kwartje viel, maar toen hij eenmaal viel was het ook duidelijk; Dit is het niet. Tenminste niet op deze manier. We stoppen LeJog nog even in het vat voor later. Maar dan wel op een andere manier die meer tijd kost. Dus dat vaatje gaat open als we meer tijd hebben.

En nu? Weer terug bij af ondanks de vele avonden werk. We willen nog steeds in Engeland fietsen. De boot is al geboekt. De treinreis naar Lands End kan worden afgezegd.

De eerste ingeving was om op basis van de Sustrans routes een eigen route te maken. De route die we twee jaar geleden gefietst hebben over Sustrans paden langs Hadrians wall was tenslotte prachtig. Een middag en avond puzzelen later moet ik concluderen dat dit niet praktisch is. Er zijn wel veel Sustrans routes maar ze zijn veelal niet aangesloten genoeg om een langere tocht te maken. En we willen graag toch een 1500 km in Engeland en Schotland doen. Dit zou betekenen dat (grote) delen toch nog weer over gewone drukke wegen gefietst moet worden. Daarnaast houdt Sustrans weinig rekening met de hoogteverschillen in de route. Het lijkt wel of ze uitgezet worden door mensen die het niet zelf hoeven te fietsen. De steilheid van sommige hellingen kon je ook in mijn vorige post zien.

Toch blijft het jeuken. Mijn oog valt op de hart van Engeland route . Deze lijkt aan onze criteria te voldoen. We willen graag een uitgezette route (waarom zelf doen als anderen het al gedaan hebben) en we willen graag wat entertainment onderweg. Het gastenboek van de mensen die hem al gedaan hebben ziet er goed uit. Ook op het forum zijn er positieve reacties. En een bijkomend voordeel is dat de GPS routes beschikbaar zijn. Saskia is ook vrij snel enthousiast, dus het lijkt of de ‘bullit again through the church is’.

Maar goed, dan eindig je na 1000 km in Lands End. Een voordeel is dat we hier dan toch nog komen. De helft van onze eerste missie voltooit. De meeste mensen gaan dan met de trein terug. Voor ons is dit pas de helft van de vakantie. Door Engeland terug? Dan heb ik hetzelfde probleem dat ik eerder noemde. De routes zijn niet aaneengesloten.

Saskia bedenkt een ander alternatief. Ze suggereert over te steken naar Frankrijk en dan via België naar huis terug te fietsen. Dat lijkt me een mooi plan maar de haalbaarheid moet nog wel bewezen worden.

Op de kaart zet ik de overtochten uit. En ik zoek fietsroutes om de afstanden te overbruggen. Als we genoeg tijd hadden gehad,dan zou het makkelijk zijn. Want dan kunnen we van Lands End naar Plymouth fietsen. Oversteken naar Roscoff en dan naar huis fietsen. Maar die tijd hebben we niet. De afstand is te groot om te overbruggen. Door in Engeland naar het oosten te fietsen komen we steeds dichter bij een oversteek die hoger in Frankrijk eindigt. Als we nu daar de optimale waarde in kunnen vinden….

Waar zouden we zijn zonder het internet? Via een oproep op het forum krijg ik een aantal reacties. Vanuit Boulogne-sur-Mer loopt de LF1 (oftewel de Noordzee-route) tot Den Helder. We hoeven niet helemaal tot Den Helder. IJmuiden is ver genoeg, want terugkomend van LeJog heb ik al een eigen route vanaf IJmuiden naar Baflo. Om over te steken vanuit Engeland naar Frankrijk lijkt de overtocht Newhaven naar Dieppe het best te passen. En laat er tussen Dieppe en Boulogne-su-mer nu ook een stuk Normandië- Bretagne route te lopen waar Rachel alias Barbara me op wijst. Dus als we eenmaal in Frankrijk zijn, is alles weer onder controle.

Rest nog de vraag hoe in Newhaven te komen? Het is te ver om te fietsen. Dan blijft er eigenlijk nog maar één keus over; de Britse treinen. Met een beetje puzzelen op de Britse treinsite kom ik erachter dat je het beste vanuit Exeter kunt reizen. Met één overstap kun je dan in Brighton komen en van daar is het maar een klein stukje naar Newhaven. Nu is het probleem alleen nog maar gereduceerd tot de vraag hoe in Exeter te komen. Per fiets natuurlijk! En laat ik daar nog een stukje route van LeJog voor hebben liggen waar ik al veel tijd in gestopt heb. De cirkel is rond, de lucht is blauw, haaien poepen in de zee en onze zomer fietsreis ligt vast.

routeplaatje

In het plaatje geven de corresponderende symbolen aan wat de aanpalende havens zijn. Elk routedeel heeft ook zijn eigen kleurtje en de maand op de fiets ziet er als volgt uit:

  1. We gaan per auto of openbaar vervoer naar Hoek van Holland.
  2. We steken met de ferry over naar Harwich
  3. We doen eerst ongeveer 1000 km Hart van Engeland route (zwart).
  4. Vanuit Lands End doen we een stukje LeJog van 246 km (paars).
  5. In Exeter pakken we de trein naar Brighton (blauw). Daar zijn we een groot deel van de dag mee kwijt. Vanaf Brighton fietsen we een klein stukje (20 km) naar Newhaven (geel).
  6. We steken over naar Dieppe.
  7. Vanuit Dieppe volgen we 159 km de Normandië-Bretagne route naar Boulogne-sur-Mer. (rood)
  8. Vanuit Boulogne-sur-Mer volgen we gedurende 391 km de Noordzee route(donkerblauw)
  9. In IJmuiden stappen we over op de huiswaarts route (lichtblauw) die ons in 190 km in Baflo brengt.

Appeltje-eitje!

Maar…. de vraag is nog wel of dit realistisch is. Het is ongeveer 2000 kilometer die we in vier weken gaan doen. Dus 500 kilometer per week. En daarin één rustdag. Dus ongeveer 80 kilometer per dag. Valt wel mee toch?

Dat dacht ik ook maar na wat email verkeer met vriend F. die ook de route deels gefietst heeft moet ik toch wat herbezinnen. Engeland is steil waarschuwt F. me. En dan moet ik weer terugdenken aan 1989 (!) toen we ook in Engeland fietsten en we deze foto (geen spat veranderd..) maakten en we gingen niet naar beneden:

foto

F. zijn eerste bericht is nog redelijk gematigd:

Cornwall en Devon zijn loodzwaar..veel korte en heftige klimmetjes….Maar volgens mij erg mooi.

In zijn volgende mail is hij wat genuanceerder:

Het fietsen in Cornwall en Devon zal vies tegenvallen denk ik…..je verzuurt continu met die zeer steile klimmetjes…en direct ben je weer beneden en mag je weer klimmen…

En of dat nog niet genoeg is, komt er bijna direct achteraan

Nog even…als je van je vrouw af wilt zijn er volgens mij minder zelfpijnigende methoden….m.a.w……ik kan best aardig klimmen,…maar zelf weet ik niet of ik zin zou hebben in Devon en Cornwall…Het is ongetwijfeld schitterend…maar erg uitputtend denk ik…

F. eindigt met

Lekker lang klimmen vind ik geen probleem…..maar 20-30% en de fiets duwen….wordt minder….Je hebt geen lange afdaling om uit te rusten en te herstellen….je klapt naar beneden en je mag weer klimmen…..en duwen…. Afijn…succes,.

Helemaal gerustgesteld door deze opwekkende woorden besluit ik er toch nog maar wat alternatieven in te gaan bouwen. Hart van Engeland route staat vast. Het stuk door Frankrijk en Belgie omhoog lijkt me ook fraai. We houden wat slack in de treinreis in Engeland en misschien het laatste stukje in Nederland. Maar gefietst gaat er worden.

Rest mij nu alleen nog om weer met de routevoorbereiding te beginnen. Campings, langs de routes zoeken, geocaches bepalen en bekijken, indelen in tracks, enz, enzzzzzzzzz.

LEJOG (1)

´The bullit is through the church’ , om alvast maar even in vakantiestemming te komen. We gaan deze zomer in Groot-Brittannië fietsen. Het staat eigenlijk al jaren op mijn lijstje maar het kwam er niet van. Maar toen we twee jaar geleden door Schotland vanuit Ierland terug naar Nederland fietsten begon het weer te kriebelen. Saskia wilde eerst een fietsvakantie zon en dat hebben we vorig jaar gehad. Niets stond meer in de weg.

We gaan een klassieker doen. In Nederlander kennen we het Pieterpad. In Europa is de ‘camino de Santiago de Compostella’ een bekende. En zo heb je in Groot-Brittannië LEJOG (of JOGLE, afhankelijk van welke kant je op fietst). LEJOG staat voor Lands End – John O´Groats. Dus van het uiterste zuidwest naar het uiterste noordoost van het vasteland (voor zover je van vasteland kunt spreken bij een eiland). Een tocht die jaarlijks door honderden mensen wordt gereden.

‘Is dat niet druk dan?’ zal je je misschien afvragen. Nee, want er zijn net zoveel routes als mensen die hem fietsen. Er zijn mensen die over de snelwegen gaan. Er zijn mensen die de langste route nemen. Sommigen gaan via de meest toeristische route. Er is een route over fietspaden en er zijn beschreven routes. Na wat onderzoek zijn wij op de route uitgekomen die beschreven wordt in een boekje van Cicerone Deze is ongeveer 1600 kilometers en ze doen het in 14 dag etappes van ongeveer 70 mijl (112 km). Dat is voor ons wat teveel van het goede, dus wij nemen er iets meer tijd voor. Want in Engeland fietsen is vermoeiend. Het landschap gaat op en neer als een golfslagbad. Niet hoog maar vaak wel steil. Onderstaande hellingen komen regelmatig voor:

Best steil hier...

Best steil hier…

Goed. Route gekozen. Periode gekozen maar dan komt het volgende probleem weer; Hoe kom je er en hoe kom je er weer vandaan? Bus gaat niet. Vliegtuig doe ik liever niet vanwege het inpakken en met de auto is niet praktisch. Blijft er nog een reismogelijkheid over; de boot en de trein.

Gelukkig hebben we hiervoor de treinreiswinkel. Even een mailtje erheen en ze zoeken zo voor je uit wat de beste manier is en wat het kost. En ik moet zeggen dat ze daar erg goed hun best voor je doen. Maar door wat communicatiestoornissen hebben we na 14 (!) mails toch maar even de telefoon gepakt. Het was voor mij natuurlijk duidelijk dat we alleen *naar* Lands End willen en niet terug. Maar voor hun niet. Inmiddels hebben ze de reis geboekt en zijn we in elk geval voorzien van de heenreis. De terugreis nog niet want weten niet hoe lang we erover doen en wanneer we terug moeten. Dat zal dus ergens onderweg moeten gebeuren. Waarom boeken? Omdat de fiets daar wel mee mag in de trein maar er zijn vaak een beperkt aantal plekken voor de fiets. Vooral op de terugreis vanaf Thurso is het vaak een probleem omdat er maar drie fietsplekken zijn er heel veel fietsers terug moeten.

Op dit moment ben ik bezig met de voorbereiding. Route controleren (want soms gaan ze via te grote wegen en dan zoek ik een alternatief via kleinere wegen of fietspaden), caches langs de route zoeken en campings en andere overnachtingsmogelijkheden bepalen. Daarnaast kijken we nog naar bezienswaardigheden en maak ik een indeling van ongeveer 70-80 km per dag waar we telkens op een geschikte overnachting uitkomen. Nog genoeg te doen dus, maar het voelt al een klein beetje als vakantie!