7 augustus: Van Bergen naar Sandnes

You can never cross the ocean unless you have the courage to lose sight of the shore.

 boot-kaart

We hebben een rustige ochtend. We hoeven pas om half een bij de boot te zijn en we moeten uiterlijk om twaalf uur uit het appartement zijn. Het is niet zo’n best weer, dus we dralen zo lang mogelijk.

Ook op een druilerige zondag is het in Bergen druk en lopen nog steeds busladingen toeristen rond. We navigeren daar doorheen naar de haven. En daar moeten we nog een tijdje in de regen wachten. Jammer dat nog niemand op het idee is gekomen een bushokje voor de motorrijders en fietsers te bouwen. De overtocht kost ons €76.

We mogen wel als eerste aan boord en dat betekent dat we een mooi plekje aan het raam kunnen krijgen. Het is eigenlijk een prachtige cruise want je vaart tussen de fjorden door en hebt constant prachtige uitzichten. 

Alleen werkt het weer niet echt mee.

Later wordt het droger. De landschappen komen mooier uit . Ik blijf het bijzonder vinden dat de Noren op de meest onmogelijke plaatsen huizen weten te bouwen. Compleet geïsoleerd en hoog maar wat zullen die mensen genieten als ze elke dag uit het raam kijken.

Ook zien we diverse vuurtorentjes onderweg. Daar wordt ik altijd even blij van.

Zo naderen we Stavanger. Op een min of meer kaal eiland zie ik nog een huis staan. Je vraagt je af wat mensen drijft om hier te gaan wonen.

We mogen ook weer als eerste van boord. 

Daarna is het nog een kilometer of twintig fietsen naar Sandvik waar mijn oud collega’s Esther en Lamberto, met hun dochtertje Ruth, wonen. We worden daar allerhartelijkst ontvangen. Erg leuk om ze na al die jaren weer eens te zien en te spreken. We hebben heel veel vragen over de Noren en Noorwegen, dus genoeg gespreksstof.

Helaas heeft Esther ook slecht nieuws. Voor de komende twee dagen is een weeralarm afgegeven. Code geel. Dat moeten we dus maar even uitzitten. Daarom is het des te fijner dat we zo welkom zijn bij Esther en Lamberto.

 kaart-fiets

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 215,7 waarvan 198 met de boot en 19 met de fiets (totaal 1064)
Aantal hoogtemeters: 20
Logeren bij Esther en Lamberto

6 augustus: Rustdag Bergen

The bad news is; time flies. The good news is; you’re the pilot.

Vandaag nemen we de tijd om Bergen eens goed te gaan bekijken. Deze stad is omgeven door zeven heuvels en zeven fjorden. Het oude havengebied Bryggen is Unesco werelderfgoed en met zijn houten, wit geschilderde huizen en de verschillende treintjes naar boven is het een mooie stad om in te vertoeven.

In de 12e en 13e eeuw was het de hoofdstad van Noorwegen. En het was een Hanzestad waarbij de handel met name door de Duitse handelaren gedomineerd werd. Het groeide tot in de 17e eeuw uit als dé handelsplaats van Scandinavië. Dat is later weer wat afgezakt alhoewel er nu nog steeds genoeg te doen is.


Veel van de handel vond plaats in de haven in het centrum, Bryggen genaamd. Bergen is ook bekend van de gekleurde huisjes die hier staan. Door al dat hout was het erg brandbaar en is dus ook meerdere keren. afgefikt. Maar telkens weer opnieuw opgebouwd. Het is nu werelderfgoed.

Wij lopen er een tijdje in rond. Er zitten nu voornamelijk winkeltjes en kunstenaars in, maar je kunt je goed voorstellen hoe het leven hier vroeger geweest moet zijn. De gebouwen waren woonhuis, opslag en handelsplaats tegelijkertijd.

Onze volgende stop is de vismarkt bij Torget. Ik had verwacht dat hier de echte vishandel plaats zou vinden maar het is gereduceerd tot een aantal stalletjes met, weliswaar verse, vis die je voor veel te hoge prijzen als toerist kan kopen. Daarnaast verkopen ze ook alle soorten worst. Rendier-, walvis- en gewone koeien en varkensworst. En tenslotte ook nog wat fruit. Desalniettemin blijft het leuk hier tussendoor te lopen en te kijken naar de grote krabben en kreeften. 

Ik had trouwens verwacht dat Bergen veel drukker zou zijn. Nu lopen er wel veel buitenlanders, maar het is lang zo erg niet als op zaterdag in Groningen. Het valt ons trouwens op dat al het werk hier door buitenlanders verricht wordt. We zien nauwelijks een Noor werken, maar wel veel mensen uit andere Europese landen. In de horeca, op het veld maar ook in de winkels.

Er zijn twee treintjes een berg op. De Ulriksbanen die iets buiten het centrum ligt en de Fløibanen die vanuit het centrum omhoog gaat. Wij nemen de laatste. Voor Nkr. 35 (enkele reis, per persoon) wordt je naar 320 meter gebracht. Op de steilste stukken heb je te maken met een helling van 26 graden.

Bovenop is het uitzicht grandioos. Je kunt alle kanten op kijken en heel Bergen ligt aan je voeten.

We doen boven een kopje koffie en wandelen daarna in drie kwartier naar beneden. Het weer zit niet altijd mee. Daar staat Bergen om bekend. Het is een van de natste steden van Noorwegen. Het regent hier gemiddeld 275 dagen per jaar. In 2006 hadden ze 85 dagen regen achter elkaar. Wij zijn inmiddels wel wat gewend en genieten van de mooie uitkijkjes op de stad die we tussendoor hebben. Overigens eindigde de de met zon.

Door een foute afslag komen we ineens weer bij ons appartementje uit. Dat vinden we niet zo erg want dan kunnen we thuis een bammetje eten. Dat scheelt weer een paar honderd kronen. Daarna gaan we nog een keer de stad in. Nu lopen we door de oudere wijken met de witte houten huisjes.

We kijken verder nog in het centrum rond. Het is hier, door de beperkte grootte, overzichtelijk zodat je zonder moeite je weg kunt vinden.

En we doen ook nog een stuk of wat geocaches nu we hier toch zijn. Dit geeft extra interessante informatie over de stad zoals bijvoorbeeld over de eerste en oudste apotheek van de stad. Het gebouw met de zwaan staat er nog steeds.

Na al dit gesjouw vinden we het wel welletjes. We drinken nog wat en vermaken ons met het kijken naar de mensen. Dat verveelt nooit. Daarna is het naar huis, waar we een maaltje koken. Het was een mooie dag. Morgen zitten we op de boot naar Stavanger.

Getallen van de dag
Aantal wandelkilometers: veel
Aantal hoogtemeters: 320
Airbnb adres op Tartargaten 1 (€ 101)

5 augustus: Van Haugland naar Bergen

I travelled in the most inefficient way possible and it took me exactly where I wanted to go.

kaart-05-08

De zon schijnt als we opstaan, maar het is slechts van korte duur. Zodra we onderweg zijn komt de bewolking en die blijft zo’n beetje de hele dag. Pluspunt is dat het wel droog blijft en dat schijnt wel bijzonder te zijn voor deze streken.

We zakken via het (schier)eiland Radøy af naar Bergen. Ik vraag me af, als je een brug aanlegt naar een eiland, is het dan nog een eiland of wordt het dan een schiereiland? In elk geval zitten we eerst nog in een minder bevolkt deel van Noorwegen. Een plek waar de bomen de huizen terugvorderen, een bushokje de beste plaats is om koffie te drinken en waar de muurtjes typisch Engels zijn. Misschien dat de Noormannen dit wel mee naar Engeland hebben genomen tijdens hun plundra-tochten.

Gisteren noemde ik het ook al. Het landschap is hier anders. Meer vervallen en rommelig. Beetje verveloos en niet zo mooi en opgeruimd als in de eerdere delen van Noorwegen die we bezochten. Nu kan ik me ook voorstellen dat het vocht alles aantast. Het moet hier wel schimmelen met al die regen. Het voelt ook de hele tijd klam en vochtig aan. 

Via Hella, Byrkjeland en Sæbo komen we bij Alversund en Knarvik (waar de krasse knarren wonen). Langzaam wordt het voller en drukker. We moeten nu een serie van bruggen over.

Eerst bij Alversund waar we Alverstraumen oversteken via de Alverflatenbrua. Alver komt van het oude Noorse woord Alviòra, dat aangeeft dat het weer hier van alle kanten komt. En dat geloven we wel. De brug heeft één rijbaan maar wel een aparte baan voor fietsers en voetgangers. Als we erop rijden, samen met ander verkeer, wiebelt hij wel.

Iets verderop komen we bij Knarvik, een van de grotere steden hier (met het grootste winkelcentrum van de buurt, maar dat heb ik Mevr. van der Veeke niet verteld). Het is omgeven door vier fjorden; Osterfjorden, Sørfjorden, Byfjorden en Radfjorden. Via de iets grotere Hagelsundbrua gaan we over naar het (schier)eiland Flatøy. Daar moeten we nog flink voor klimmen.

Het eilandje Flatøy is eigenlijk een kruispunt van snelwegen en bruggen die de verbinding vormt tussen het noordelijke Nordhordaland en Bergen. Wij gaan de Nordhordalandsbrua over die met zijn anderhalve kilometer een flinke jongen is.

We volgen de kustlijn tot Bergen en hadden gedacht dat dit een makkelijke tocht zou worden. Niets is minder waar. Het gaat hier continu op en neer en het is zeer vermoeiend fietsen. Een beetje zoals aan de zuidkust van Noorwegen. En we zitten steeds in bebouwing en met auto’s om ons heen. Het is hier gewoon druk en dat zijn we niet meer gewend. Wel zien we soms vreemde bordjes. Wat we daar nu weer van moeten denken?

Als we Bergen naderen hebben we een mooi uitzicht op de stad. Bijzonder vind ik dat de grotere scheepvaart hier midden in de stad aankomt. Morgen gaan we de stad beter bekijken.

Via Airbnb hebben we een appartementje op loopafstand van de binnenstad kunnen regelen. Het ligt in een studentenwijk en na wat klimwerk worden we opgevangen door Anja. Ik vermoed dat het haar woning is en dat ze wat bijverdient door bij haar vriend(in) te logeren en dit te verhuren. Het is een mooi plekje met veel ruimte, een ingerichte keuken, een heerlijke douche en wifi. We vinden dit veel fijner dan een hotel want je kunt gewoon lekker in je pyjama op de bank hangen en je eigen potje koken. Het enige nadeel is dat we steeds drie trappen op moeten en dat kost moeite na zo’n zware fietsdag. Maar goed, daar is nog wel overheen te komen.


profiel-05-08

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 60,4 (totaal 1039)
Aantal hoogtemeters: 955
Airbnb adres op Tartargaten 1 (€ 101)