16 augustus: Van Hornnes naar Kristiansand

“What day is it?” asked Pooh.
“It’s today” squeaked Piglet.
“My favorite day” said Pooh.

kaart-16-08

 

De laatste dag heeft echt zijn best gedaan perfect te zijn. Zonnetje bij het opstaan. Warme broodjes worden aan de tent gebracht. Ontbijt in de zon. Rustig inpakken. Lekke band plakken. En via een autovrije fietsroute op pad gaan. 

Wacht! Band plakken? Ja, Mevr. van der Veeke had weer eens een wispelturige achterband. Ik wissel hem en we kunnen nog een poging wagen op pad te gaan.


Door het gebrek aan wind liggen de fjorden er weer als grote spiegels bij. Ik moet dan wel even een foto maken. Ook al lijkt het op de vorige foto’s.

We volgen vandaag nog steeds fietsroute 3. Deze loopt via de oude spoorlijn van Kristiansand naar Byglandsfjord. Het voordeel van een spoorlijn is dat hij autovrij is. En ook dat er geen gekke stijgingen in zitten. Het lijntje loopt niet meer maar vroeger moeten ze mooie uitzichten hebben gehad.

In het traject komen we ook een aantal tunnels tegen. Gelukkig zijn ze kort óf verlicht. Want het blijven nachtmerries.

Bij Royknes komen eindelijk de koffiebankjes. Het spoorlijntje is hier nog intact gehouden en soms gaat er nog een stoomtrein over. Als wij er zijn, is er geen teken van leven. Dus we maken koffie en eten een van de verse broodjes. Ondertussen kan de tent even drogen.

Hier moeten we helaas afscheid nemen van het gemakkelijke fietsen via een spoorlijn. Je merkt het meteen. Er zitten weer venijnige klimmetjes in de route. Maar in het grotere geheel dalen we nog steeds.

Bij Vennesla houdt de mooie route op. Tot aan Kristiansand zitten we min of meer naast de autoweg. Weliswaar op een fietspad, maar het geraas van auto’s, dat we vier weken als kiespijn gemist hebben, is weer aanwezig.

In Kristiansand eindigen we midden in het centrum. Precies waar we begonnen zijn, ruim vier weken geleden. Het is gezellig druk in de stad. Bijna net zo druk als op de Preikestolen op een mooie dag. We kijken nog even bij het fort en de haven.

Daarna naar de camping. We zijn vroeg, dus nog alle keus voor een mooi plekje. Omdat het de laatste dag is, hoeft er niet meer gewassen te worden. De vuile spullen kunnen, tot thuis, in de tassen gestopt worden.

In de zon evalueren we Noorwegen. Wat vonden we ervan?

 

Positief

  • Het is er -overal- ontzettend mooi. De landschappen zijn fantastisch. Je struikelt over de watervallen. De fjorden zijn plaatjes.
  • Het is er erg rustig. Bijna nergens is het druk. Je komt nauwelijks auto’s tegen.
  • De mensen zijn ontzettend relaxed. Niemand heeft haast of maakt zich druk.
  • De noren zijn vriendelijk voor fietsers in het verkeer. Bij elke zebra wordt gestopt. Ze halen alleen in als het kan en rijden dan ruim om je heen.
  • De wegen zijn, in het algemeen, erg goed. Geen gaten in de weg. Glad asfalt en nergens scheuren.
  • Het licht is op veel plekken bijzonder. Dat maakt de landschappen  nog aantrekkelijker.
  • De campings zijn, in het algemeen, goed en netjes. Op de meeste is het mogelijk een hutje te huren en er is meestal een keuken bij om binnen te koken.
  • Het is het land van verse vis. Als je daarvan houdt, dan ben je hier  op zijn plaats (wij eten graag vis).
  •  

Voor verbetering vatbaar:

  • Het is hier duur. Zeker twee keer Nederland en als je graag een biertje en cider drinkt, is het helemaal kassa.
  • Het weer heeft zijn uitdagingen. We hebben hier heel mooi weer gehad, maar ook wat slechter weer. Variërend van code geel, een hele dag regen maar meestal maar een of twee fikse buien. Meestal aan het einde van de dag. Nu was dit ook een van de slechtere zomers, dus het kan alleen maar beter worden.
  • De Noorse mensen zijn niet zo toegankelijk. Groeten doen ze nauwelijks en een praatje beginnen al helemaal niet. Toch vallen ze mee als je eenmaal contact hebt.
  • De tunnels zijn, voor fietsers, een nachtmerrie.
  • Het fietsen is hier erg inspannend. Er zijn weinig vlakke stukken in het deel waar we gefietst hebben. Dat betekent elke dag de nodige hoogtemeters en daar wordt je best moe van.
  • Je moet, als fietser, goed plannen. De campings en winkels liggen soms ver uit elkaar. De ponten varen op sommige dagen niet of slechts sporadisch. 
  • Het is er koud. De meeste nachten zitten we onder de vijf en soms rond het vriespunt. Ook overdag komt de temperatuur vaak niet boven de tien graden.
  • Ze zijn niet op buitenlandse toeristen ingesteld. Veel informatie is alleen in het Noors en op plekken waar wij een ijskraam neer zouden zetten, is er hier gewoon niets.
  •  

Hebben we genoten van deze fietsreis? Daar kunnen we alleen volmondig ‘ja’ op antwoorden. Het was weer fantastisch. Dus we willen zeker nog een keer naar Noorwegen. Maar op verschillende dagen heb ik me wel afgevraagd of we het einde gaan halen. Toen we aan de zuidkust steeds zoveel moesten klimmen, had ik het wel even gehad. Van Langesund naar Hirtshals terug was toen een serieuze optie. En toen we bij Bergen en Stavanger zoveel regen hadden, hebben we overwogen vanaf Stavanger terug te gaan. Gelukkig klaarde het weer op en hebben we de tocht, zoals gepland, af kunnen maken. Ben ik blij mee.

 

Dit is de laatste blog van deze vakantie. Ik wil Mevr. van der Veeke bedanken voor de bijdragen en het proeflezen van de blogs. Verder wil ik alle andere lezers (jou dus) bedanken voor de belangstelling. Ik heb de verhalen met plezier geschreven. Ik hoop dat ze ook met plezier gelezen zijn en inspiratie geven tot een (fiets)reis in Noorwegen. Ik wil met name de mensen bedanken die af en toe reageren. Dat vinden we altijd leuk. En dan extra kudo’s voor Willem, die op elke blog heeft gereageerd.

Tot een volgende reis!

 

Hans en Saskia

profiel-16-08

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 61,8 (totaal 1357)
Aantal hoogtemeters: 356
Camping  Roligheden (Nok. 250 plus Nok. 20 per douche /€ 26,88)

15 augustus: Van Byglandsfjord naar Hornnes

Travel; it is the only thing that you can spend money on that will make you richer.

kaart-15-08

Vandaag gaan we de teveel gemaakte kilometers van gisteren goed maken. Ik heb voor woensdagochtend de boot geboekt naar Denemarken, dus we hebben nu nog twee dagen om de resterende 80 kilometer te overbruggen. We doen dus weer een poging er een korte dag van te maken.

Tussen Kristiansand en Byglandsfjord liep vroeger een treintje. Het spoor is opgedoekt, maar het station staat er nog.

Wij volgen vandaag het oude spoortraject, maar dit staat nergens aangegeven. We zien het aan het landschap. Het zijn vaak gravelwegen die over een talud of tussen rotsen door lopen. 

We komen eerst bij de stroomversnellingen van Evje. Als jongeling ben ik hier vaker geweest. In mijn herinnering was het veel imposanter, maar het kan ook zijn dat er nu minder water is. Alhoewel dat niet zo zou moeten zijn met de overvloedige regenval van de afgelopen dagen.

Daarna komen we door het bruisende centrum van Evje. Of wat daar voor door moet gaan. Want het is een stad met meer dan tien winkels, dus altijd wat te doen. Wij doen er de boodschappen voor de dag, want verder komen we geen winkels meer tegen. En eigenlijk ook geen andere dingen. Behalve dan een kerkje.

Voor het eerst komen we een speciale fietsers picknickplek tegen. Tenminste dat is wat we denken dat het is. Waarom zou je anders een picknicktafel en een roze fiets neerzetten? Wij maken er in elk geval gebruik van.

Er zijn nog twee campings voor Kristiansand. Met een tussenruimte van zeven kilometer. We besluiten bij de eerste te gaan kijken. Dat is meteen raak. Camping Kilefjorden wordt door een Nederlander op gemoedelijke wijze gerund. Het is de goedkoopste camping die we tegen komen met Nok. 110. En we vinden een mooi plekje voor de tent.

Het enige zorgwekkende is de slang die we op het weggetje achter de tent tegenkomen. Ik dirigeer hem de andere kant op maar als ik vannacht wat nats in mijn oor voel, dan hoeft het niet de tong van Mevr. van der Veeke te zijn.

Voor de rest vieren we vakantie. Beetje lezen. Biertje drinken. En wat onderhoud aan de fietsen doen want door de regen van de afgelopen dagen is de ketting wat vetloos geworden.

Morgen hebben we de laatste 55 kilometer naar Kristiansand. En daarna zit het er helaas weer op.

profiel-15-08

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 33,9 (totaal 1295)
Aantal hoogtemeters: 174
Evje-Kilefjorden Camping   (Nok 110/€ 11,83)

14 augustus: Van Rysstad naar Byglandsfjord

Traveling in the company of those we love is home in motion.

 kaart-14-08

De vakantie zit er bijna op. We hoeven nu alleen nog af te zakken naar Kristiansand. Als we eenmaal op de boot naar Denemarken zitten, is het over. Het gaat om ongeveer 150 kilometer. We kunnen dit in twee dagen doen (want het lijkt vrij vlak) of uitsmeren over drie dagen. De eerste camping op de route zit na een kilometer of veertig. De tweede na ongeveer 80 kilometer. Omdat de weersvoorspelling zo goed is, besluiten we de vakantie te rekken tot drie dagen. Dus vandaag wordt een makkelijke dag.

We volgen de rivier de Otra naar het zuiden. Tussendoor wordt het soms een fjord, maar uiteindelijk mondt hij uit in de zee bij Kristiansand. De grote weg ligt aan de ene kant. Wij volgen de weg aan de andere kant. Het lijkt wel of de weg voor ons alleen aangelegd is, zo rustig. En het is inderdaad vlak. Voor het eerst kan ik ver kijken en zie ik nergens een heuvel in de weg. We zitten nu op fietsroute 3

Met alle tijd en steeds uitzicht op een fjord nemen we veel gelegenheid voor koffie en lunch. Die bestaat uit crackers, want er zijn hier nauwelijks winkels en ze zijn dicht op zondag. We hebben ook nog chocolade.

We rijden het eerste deel van de dag langs het Araksfjorden. Door het gebrek aan wind geeft die soms surrealistische beelden. Het is lastig onder en boven te onderscheiden. Ik kan er uren naar kijken.

Zo komen we bij Storestraum. Dit is het nauwste deel tussen het Araksfjorden en het Byglandsfjorden. Vroeger was hier een hoogteverschil van vijf meter waarvoor ze een sluisje hebben aangelegd. Nu zit er een dam in het Byglandsfjorden en is het waternivo op gelijke hoogte gekomen.

Hier zou ook de camping moeten zijn. Helaas, de borden zijn afgeplakt en er is geen camping. Zo te zien al een aantal jaren niet meer. Wat nu? Het lichaam had zich al in de -korte-fietsdag-met-relaxen gezet. Toch maar de 80 kilometer doen naar de volgende camping bij Evje? Maar even mediteren. Dan komt de oplossing wel.


Op de kaart zien we een camping by Byglandsfjord die ik niet in de gegevens had staan. Is nog wel een dikke 25 kilometer, maar goed te doen. Een bonus is dat fietsroute 3 zo mooi en zo lekker rustig is.

Tegen half vijf komen we bij de camping aan. We moeten er een stukje voor terug fietsen over de drukke weg. Dit maakt ons nog blijer dat we steeds op zo’n rustige weg zaten. De camping is een grote. Op het veld vinden we een plekje naast een picknick-tafel. Dat is altijd fijn.

Bij aankomst drinken we altijd een blikje bier en een cider. Die hebben ze hier. Maar als we willen afrekenen, blijkt dat ze op zondag geen alcohol mogen verkopen. Tenzij je het hier op het terras opdrinkt. Prijs als je het meeneemt; Nok. 38. Prijs op het terras; Nok. 60. Zelfde blikje! Welcome to Norway.

In de avondzon genieten we van de rest van de dag. Gelukkig was het er weer een met verrassingen. Anders wordt het ook zo saai.

profiel-14-08

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 75,3 (totaal 1279)
Aantal hoogtemeters: 571
Camping  Neset Byglandsfjord (Nok 280/€ 30,11)

13 augustus: Van Lysebotn naar Rysstad

If you want to go fast, go alone. If you want to go far, go together.

kaart-13-08

Vandaag begint het traject waar ik het meest tegenop zie. Om uit Lysebotn weg te komen, moet er geklommen worden. Veel geklommen.

Je gaat eerst via 27 haarspeld bochten (waarvan een in een tunnel van meer dan een kilometer) naar Øygardstølen (adelaarsnest). Dat ligt op ongeveer 600 meter hoogte en is het startpunt van de route naar de Kjeragbolten.

Daarna klim je door naar 932 meter waarbij je tussendoor nog een paar keer tussen de acht- en negenhonderd meter op en neer gaat. Dan daal je weer af naar 550 meter. Daar is de eerstvolgende camping. Als je dan verder wilt, klim je weer naar 1050 in drie stukken. Je daalt aan het einde weer naar negenhonderd en dan nog een keer naar boven de duizend meter. En dan een lange afdaling naar de tweede camping op de route, in Rysstad. Dat is waar we eigenlijk heen willen maar om dit allemaal te doen is meer dan tweeduizend hoogtemeters en dat is voor ons iets teveel van het goede.

We smokkelen dus een beetje. Via een bedrijfje (SBK base) dat basejumpers naar boven brengt heb ik geregeld dat we, met de fietsen, een stukje mee kunnen liften. Voor Nok. 300 kunnen we naar Øygardstølen gebracht worden. Dat scheelt ons bijna twee uur klimmen én de tunnel die single-track blijkt te zijn. Hiervoor moeten we ons om kwart over acht melden bij het bedrijf. Maar Pjotr/Sven/Lars is nergens te bekennen en alles is op slot. Er komen nog meer mensen die naar boven moeten en uiteindelijk wordt een van de mannen wakker gebeld. Bij het afrekenen blijkt het ineens Nok. 400 te zijn maar daarvoor onderhandel ik wel wat extra hoogtemeters.

Uiteindelijk worden we precies na negen kilometer op 750 meter hoog afgezet. Die hebben we alvast te pakken. Kleine uitdaging is dat het ook behoorlijk regent dus binnen de kortste keren zijn we doorweekt. Geduldig klimmen we met 10% en meer op en neer in het landschap. Het is een graad of vijf en mijn adem maakt wolkjes in de lucht.


Maar de landschappen maken veel goed. Er gaat niets boven de Rallarvegen, maar dit komt dicht in de buurt. Het is zo woest, groen en stenig dat het elke meter genieten is, ondanks de inspanning en de regen.

Soms vragen mensen wel eens; ‘waarom doe je dit jezelf aan?’. Tijdens dit soort stukken, waarbij je nat en koud bent en het gevoel hebt alsof iemand je aan de bagagedrager achteruit trekt vraag ik het mezelf ook af. Eigenlijk is dit onderdeel van de manier waarop wij kiezen te reizen. In het landschap, in het weer en op eigen kracht. Het geeft een heel goed gevoel als je de grenzen verlegt en toch wat meer kunt dan je denkt. Het maakt alles zó intens en als je eenmaal in het ritme van het klimmen zit dan kom je in een zen-achtige toestand. Alleen het nú telt. Bob Marly zei eens; ‘some people feel the rain, others just get wet‘. En ik snap wat hij bedoelt. Je voelt elke afzonderlijke regendruppel, maar na een tijdje voel je de regen ook niet meer. En het grote voordeel van reizen per fiets is dat je op elk moment kunt stoppen en een foto maken. Ik moet toch weer even grote kudo’s uitdelen aan Mevr. van der Veeke. Die komt elke keer weer jubelend boven ondanks dat ze ook nat, koud en vermoeid is. Verrukt over het landschap. En blij met de tocht.

Zo komen we op het eerste hoogtepunt van de dag.


In dit gebied is het de mode om torentjes van stenen te maken. We zien ze overal staan.

Hierna hebben we een flinke afdaling waarbij we een paar honderd meter in hoogte zakken. Dit gaat niet in één keer. Soms moeten we weer even omhoog. 


Zo steken we over naar het Sirdal. Het laagste punt is voorlopig Suleskard waar de eerste camping is. Inmiddels is het droog geworden. Er is een supermarkt. Daar zijn we blij mee want we hebben niets meer te eten. Ze verkopen ook hele goedkope  koffie (Nok. 10) en pølserbroodjes. Die gaan erin als een preek in een ouderling. Maar daarna willen we toch graag weer door. En dat begint weer met een klim van 10% naar 900 meter. Dat geeft alweer een mooi uitzicht.

We dachten even zonder regenbroek door te kunnen, maar daar worden we meteen weer voor gestraft. Voor de tweede keer gaan de sluizen open en worden we nat. Op de een of andere manier warmt de natte kleding onder het regenpak op en zolang je klimt is het niet koud. Pas als je stil gaat staan wordt het rillen.


Bij een picknickplaats maken we een koffie en eten onze koek van de dag. Een Tsjech die daar ook aan het koken is maakt even een foto van ons. Het geeft goed weer hoe nat we zijn.

Dan weer verder. Het is inmiddels droog geworden en dat blijft het ook min of meer. De klimmetjes worden wat minder steil, dus het wordt iets gemakkelijker fietsen.

Zo bereiken we het tweede hoogtepunt van de dag.

Het leuke is dat de brommerclub (van een mij onbekend merk) ook een tochtje heeft. Zij ploeteren net zo omhoog als wij.

We dalen een stukje en gaan nog een keer omhoog. Soms lijkt het wel een muur in de verte waar je tegenop moet. Maar als je erop zit, dan verandert het perspectief en lijkt het niet zo steil meer. Het voelt nog wel net zo steil…

Vervolgens een heerlijke afdaling die wel twintig kilometer duurt. Af en toe moet er even getrapt worden, maar dat is de moeite niet. Het asfalt is goed (van Esther begrijp ik dat dit elk jaar vernieuwd wordt) en ik haal snelheden van boven de 60 km/uur.


We eindigen op iets van 250 meter hoog en zitten dan in het Setesdal. 


In Rysstad is de Coop gelukkig nog open zodat we eten voor vanavond en ontbijt kunnen inslaan. Bij de camping is het weer zo opgeklaard dat we besluiten te kamperen. Ondanks dat het er af en toe dreigend uitziet. We staan op een veldje aan het water met een mooi uitzicht over het fjord. Er is een soort van open schuur waar we de kleding te drogen kunnen hangen.

Na het douchen is alle kou, nattigheid en vermoeidheid weer vergeten. In de avondzon koken we een chili-maaltje. Het was een pittige dag, maar we hadden hem niet willen missen.

profiel-13-08

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 82,2 waarvan 73,2 fietskilometers (totaal 1203)
Aantal hoogtemeters: 2078 waarvan 1328 gefietst.
Camping  Sølvgarden (Nok 270/€ 29,03)

12 augustus: Van Jorpenland naar Lysebotn

When it rains, look for rainbows. When it’s dark, look for stars.

kaart-12-08

Het weer in Noorwegen is zo grillig als een vrouw. Was het gisteren zomer, vandaag is het herfst. Het was vannacht wel wat minder koud dan gisteren en dat komt door de bewolking. We krijgen de spullen ingepakt terwijl er alleen nog maar een fijne nevel valt. Op het overdekte terras van de receptie eten we ons ontbijt en bij vertrek doen we de regenspullen vast aan. Dat was een goede keuze want bijna direct na vertrek begint het serieus te regenen. En dat blijft het doen totdat we weer naar bed gaan.

Voor vandaag was het weer wat puzzelen met de pontjes. We willen naar Lysebotn. Dat ligt aan het einde van het Lysefjorden, het fjord waar we gisteren vanaf de Preikestolen nog over uit keken. Je kunt dan gebruik maken van een, dure, rondvaartboot. Voordeel is dat die de toeristische route neemt en onderweg informatie geeft. Nadeel is dat hij Nok. 600 kost.  Maar er is ook de gewone lijnverbinding. Die kost maar Nok. 206.  

En dan is het ook nog opletten met de tijden. Ze varen niet alle dagen en ook nog maar een of twee keer per dag. 

We hebben het liefst de lijnverbinding want van de toeristische dingen zie je vandaag niets. Maar goed, we moeten eerst naar Forsand. Dit is maar een kort eindje. Minder dan dertig kilometer. Maar wel met de nodige klimmetjes. Op dit korte eindje halen we toch nog meer dan 500 hoogtemeters.

Je kunt aan de vegetatie zien dat het niet alleen vandaag regent. De bossen zijn spookachtig groen van de mossen.

Forsand ligt aan de andere kant van het Lysefjorden. Dat betekent dat we weer een hoge brug over moeten. Met een korte tunnel aan het begin en het einde.

We zijn ruim op tijd en hebben nog een paar uren stuk te slaan voordat de boot komt. Bij de haven is een soort bushokje waar je kunt wachten. Maar we zijn koud en nat dus willen liever binnen zitten. Een van de twee supermarkten in het dorp heeft een hoekje waar je kunt koffie drinken. Voor Noorse begrippen spotgoedkoop. Nok. 15 voor een cappuccino. Hier zet ik stiekem de kachel aan en drinken we koffie. Daar komen we Jolanda en Vincent tegen. En Vincent woont in Warffum. Een uur is zo voorbij als je gezellig zit te kletsen. 

Tegen kwart voor twee gaan we richting boot. Die gaat om twee uur. In het wachthok hebben zich wat mensen verzameld. Twee Hollandse jongens die op wandeltocht zijn. Een Nederlands stel die het als boottochtje over het Lysefjorden ziet. En wat Noren die zelfs een praatje aanknopen.

Op de boot zit het redelijk vol. Veel wandelaars, wat motorrijders en lokaal verkeer. Het is er warm en droog, dus helemaal goed zo.

Buiten is nauwelijks wat te zien. Als we onder de Preikestolen varen hangt hij in de wolken. Ook voor en achter is weinig te zien. Bovendien slaat de regen in je gezicht als je naar buiten gaat.

Na anderhalf uur naderen we Lysebotn. 

Het regent nog steeds. Op de enige camping die er is, heb ik een hutje gereserveerd. De camping staat erg slecht bekend. Duur, slecht onderhouden en vies. Alles is waar. We betalen Nok. 780 voor een schuur waar ik normaal de fietsen in zou zetten. Er staat een bed in en een paar kastjes. Niet eens een stoel. We zetten de kachel op hoog en hangen de spullen uit te drogen. Een van de drie douches is stuk. De anderen willen niet op slot. En er moet ook nog Nok. 20 in voor vier minuten warm water.

Toch zijn we blij met het hutje want kamperen is nu geen optie voor ons. Het is een dichte regen die je binnen 100 meter doorweekt. Precies de afstand naar de wc en douche. 

Aan het begin van de avond sta ik op de veranda nog droog en kook ons avondmaal. Later trekt de wind aan en komt hij op de voorkant te staan zodat daar ook alles nat regent. We halen dus alle spullen maar naar binnen. En tot overmaat van ramp begint het hutje te lekken. De receptie stuurt twee Polen om dit op te lossen. Dat doen ze met een dweil, een grote rol papier en wat timmerwerk aan de buitenkant.

We trekken ons terug op bed in het hutje. Het uitzicht zou fantastisch kunnen zijn, maar wij zien alleen nevel, wolken en regen. We zien wel het kampeerveld voor ons langzaam in een vijver veranderen. En de kampeerders die wanhopig in de harde wind tenten willen opzetten. Beter dan televisie. Zelf hopen we er voor morgenochtend niet meer uit te hoeven gaan. Dit is ook Noorwegen. En dit is ook nog steeds vakantie.

profiel-12-08

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 71,2 waarvan 30 fietskilometers (totaal 1130)
Aantal hoogtemeters: 524
Hutje op Kjerag Lysebotn Camping  (Nok 780/€ 83,87)

11 augustus: Preikestolen

Numinous

Describing an experience that makes you fearful yet fascinated, awed yet attracted – the powerful, personal experience of being overwhelmed and inspired.

Vandaag gaan we naar de Preikestolen toe. Wat het precies is kun je het beste op de link lezen. Het is er een perfecte dag voor want het is volop zonnig. Dit betekende wel een koude nacht door de heldere hemel. Toen ik vannacht op de thermometer keek gaf hij maar één graad aan. Brrr. Het was dus een koud ontbijt en vroeg want we wilden de bus van iets over acht hebben. Terwijl we er staan te wachten komt er een Duitser aan die ons een lift aanbiedt. Helemaal super. Tegen half negen starten we de wandeltocht en we doen ongeveer twee uur over de drie kilometer naar boven.

Het is een beetje een foto-blog geworden maar de plaatjes waren zo fantastisch. Bij de foto’s zal ik nog het een en ander toelichten.

 

 

 

Het parkeerterrein ligt op ongeveer 300 meter. Daarna stijg je nog een keer 300 meter.

 

Het pad is grotendeels grove stenen waar je van steen naar steen stap/springt.

 

Zo vroeg zijn er nog niet heel veel mensen op pad en kun je in eigen tempo rustig naar boven klauteren.

 

Sommige stukken worden met houten vlonders overbrugd. Begin deze week, toen het weeralarm actief was, stond hier een halve meter water op.

 

Onderweg komen we een meertje tegen. Hier kamperen ook mensen die op tijd wilden zijn voor de zonsopkomst.

 

Zo klimmen en klauteren we door.

 

En dan staan we ineens bovenop.

 

En natuurlijk wil ik even op het puntje zitten.

 

We kijken alle kanten op, genieten van de uitzichten en maken heel veel foto’s.

 

Uitzicht naar Lysebotn

 

Nog mooier uitzicht naar Lysebotn.

 

Mevr. van der Veeke springt een gat in de lucht van plezier.

 

Ondertussen is het wel wat drukker geworden.

 

Dus we maken wat ruimte en eten een broodje met uitzicht.

 

Nog één laatste blik voor we gaan.

 

En er zijn zowaar ook nog twee caches.

 

Op de weg terug naar beneden is het ook wat drukker geworden. Het lijkt wel het Volendam van Noorwegen. Veel mensen zijn niet goed voorbereid, lopen op slippers of daarvan zie je dat ze gewoon de conditie niet hebben. Daarom waren er in het begin van de week ook zoveel reddingsacties en werd de Preikestolen afgesloten.

Wij klauteren tegen de stroom in naar beneden. Op het parkeerterrein staat dezelfde Duitser van de heenweg en we krijgen weer een lift. We voelen ons gezegend dat we zo’n mooie dag hebben gehad voor deze tocht. Een onvergetelijke ervaring.

10 augustus: Van Sandnes naar Jorpenland

There is no place like home but that is no reason to stay.

kaart-10-08-2

Met spijt in het hart nemen we afscheid van Esther, Lamberto en Ruth. Het was wel erg gezellig hier. En ook erg comfortabel. Maar de weg lonkt en er is geen reden om langer te blijven hangen. We laden de fietsen op, zeggen goeiendag en gaan.

Het weer is goed, wel een harde woei en een temperatuur die net de 11 graden haalt. Handschoenenweer. We gaan eerst naar Stavanger om daar de veerboot naar Tau te nemen. Het is ongeveer 17 kilometer en al snel zitten we op een mooi fietspad langs het fjord dat ons midden in Stavanger brengt.

In Stavanger zien we nu een ander gedeelte van het centrum. Door de stad heen zagen we gisteren al Banksy-achtige graffiti, maar dit is wel een hele fraaie.

Bij de boot is het druk. Een lange rij auto’s waar we gelukkig langs kunnen. Maar ook met voetgangers is het drukker dan we tot nu toe meegemaakt hebben. Je moet benedendeks een kaartje kopen en ook daar is het dringen. De overtocht is overigens niet duur (Nok 106) maar het is wel erg fris onderweg. En omdat onze fietsen op de enige plek met uitzicht staan, is het daar erg gewild.

Vanuit Tau naar de camping is ook ongeveer 17 kilometer. Een groot deel gaat over de enige grote weg die hier loopt. Soms op en soms neer. Een cache geeft onderweg nog wat afleiding. Het is bij een eeuwenoude eik, die zo hol is dat je erin kunt staan.

In Jorpenland doen we boodschappen. Ze verkopen ook gebraden kippetjes. Die schaffen we eentje aan en in een haven verderop maken we hiervan onze warme maaltijd van de dag. Samen met een salade en een cider zitten we heerlijk te smikkelen.

Het is nog een klein stukje naar de camping. Inmiddels zitten we weer op kleinere wegen en de uitzichten worden weer fraai.

Voor camping Preikestolen moeten we alvast een stukje klimmen. Bij het inschrijven waarschuwen ze dat het wat nat is. Dit is een understatement. Het is een grote camping en er is nauwelijks een plekje te vinden waar het water niet omhoog komt als je stil staat. Omdat we op tijd zijn, hebben we nog veel keus. Uiteindelijk vinden we een plekje dat net iets minder nat is dan de rest. De tarp gebruiken we als extra onderzeil. Op grote stukken van het veld is het gras compleet kapot gereden.

Langzaam loopt de camping vol. Af en aan regent het en moeten we even naar binnen. Zelfs met alle kleren aan is het kleumen buiten. Dus zoeken we het restaurant maar op. Daar is het lekker warm én hebben ze Irish coffee.

De weersvoorspelling voor morgen is erg goed. We lopen dan naar de Preikestolen omhoog en hopen op een mooi uitzicht. Voorlopig is het fijn om weer op de fiets onderweg te zijn én om weer in het tentje te liggen.

profiel-10-08

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 49,3 waarvan 35,2 fietskilometers (totaal 1100)
Aantal hoogtemeters: 428
Camping Preikestolen (Nok 240/€ 25,80)

9 augustus: Rustdag Stavanger

Wie zijn eigen weg gaat, kan door niemand worden ingehaald.

Vandaag geldt nog steeds de weerwaarschuwing maar die is meer gericht op de wind dan op de regen. Ruth is niet lekker dus Esther gaat met haar naar de dokter. Maar ze voorziet ons nog wel van informatie van een stadswandeling door Stavanger. We nemen de bus naar het centrum. Bij Breivatnet, een klein meertje midden in de stad , stappen we uit en volgen de wandeling. Die brengt ons op een paar interessante plekken.

We beginnen met de kathedraal van Stavanger. Het eerste stenen gebouw dat hier stond. Het is in 1125 gebouwd, waarschijnlijk door Engelsen. En het is de enige in Noorwegen die sinds de middeleeuwen ongewijzigd is en al die tijd in gebruik is geweest. Wij zijn met name onder de indruk van het mooie houtsnijwerk van de preekstoel en er hangen vier prachtige schilderijen met houtsnijwerk. Bovendien was het een koopje om binnen te komen.

Daarna gaan we via het centrale plein Torget naar de haven (Vågen) van Stavanger. Er liggen twee gigantische cruiseschepen in de haven. Ze konden gisteren niet uitvaren vanwege het weeralarm. Hier is ook de vismarkt, maar daar is op dit moment niets te doen. Waarschijnlijk omdat de vis en het fruit gewoon uit de kramen waait.


We lopen door naar het oude gedeelte van Stavanger. Hier staan dezelfde witte houten huisjes als in Bergen. 173 hebben ze er hier weten te bewaren uit de 17e en 18e eeuw en ze staan er mooi bij. Daar hebben ze zelfs prijzen voor gekregen.

In het oude stadsgedeelte ligt ook het blikjesmuseum. Stavanger heeft economisch gezien een aantal voor- en tegenslagen gehad met houten scheepsbouw, stalen scheepsbouw, olie en gas maar ook het inblikken van vis. Begin vorige eeuw werkte 50% van de bevolking in de (vis)conserven. Het hele proces van de aflevering van de vis, roken of bakken, verwerken en inblikken werd hier gedaan. Ook de blikken werden hier gestanst. Het hele verhaal is mooi te zien in een historische film. Voor de etiketten zijn meer dan 40.000 (!) verschillende ontwerpen gemaakt. Het was overigens nog een heel gesteggel want ze noemde het sardientjes in blik en dat mocht niet volgens de Fransen omdat Sardientjes alleen in de Middellandse zee worden gevangen.

Daarna lopen we via het concerthuis (handige plas-stop)weer terug naar de haven. Daar komen we een van de 23 beelden tegen van de kunstenaar Antony Gormly. Het is een afgietsel van zijn lichaam. Ze hebben er vier jaar over gediscussieerd of die rommel hier wel mocht staan. Ze zijn allemaal 1.95 meter hoog en kijken allemaal in dezelfde richting (10 graden west). Dat is de richting van het standbeeld in de haven, die uitkijkt over zee. Maar elk beeld staat 1.95 meter hoger of lager dan een van de andere beelden. Dus eigenlijk zijn ze virtueel gestapeld.

We gaan op weg naar het meest kleurige straatje van Stavanger. Daarbij komen we langs de brandtoren Valbergtårnet. Ergens in 1850 gebouwd en het was toen het hoogste gebouw van Stavanger. Omdat de stad grotendeels van hout was, waren ze als de dood voor brand. En daarom stond er hier continu een mannetje op de uitkijk.

Het kleurige straatje is Ovre Holmegate en wordt ook wel eens Stavangers Notting Hill genoemd. Er zat een kapper in die wel wat kleur kon gebruiken. Daarom werd alles volgens het kleurenschema van de artiest Craig Flannagan geschilderd. Je zou er haast vrolijk van worden.

Dit leidt ons naar de buitenhaven van Stavanger, waar ook de veerboten aanmeren. Hier is het olie en gas museum. Het is er erg druk binnen en het is best prijzig, dus we slaan hem even over.

In plaats daarvan gaan we naar het scheepvaart museum waar we gratis naar binnen kunnen met ons blikjes-kaartje. Ze hebben een mooie audio rondleiding die alles vertelt van de scheepsbouw en de scheepvaart die hier de afgelopen 200 jaar heeft plaats gevonden.

Hierna hebben we nog een klein beetje tijd over. Met ons kaartje kunnen we ook in Ledaal. Dit huis is rond 1800 voor de scheepsmagnaat Gabriel Schanche Kielland gebouwd. Er is niets te doen, dus ze staan te popelen om ons een privé rondleiding te geven. Zo leren we veel interessante feitjes. Dat alles in het huis zo symmetrisch mogelijk moest en dat er daarom nep-deuren in zitten en dat daardoor de schoorsteen een rare draai moest maken om midden op het huis uit te komen. Maar ook dat er een paar kamers voor de koninklijke familie gereserveerd zijn waar ze bijna nooit gebruik van maken. Het meest interessant vind ik de oude schilderijen die laten zien hoe Stavanger er lang geleden uitzag. Je had vanaf Ledaal vrij uitzicht tot de haven. Iets wat nu echt niet meer kan.

We zijn inmiddels moe gesjouwd. Tijd om de bus terug te nemen. Dat is wel even zoeken maar met wat sms-hulp van Esther vinden we hem. Met Ruth gaat het gelukkig wat beter. Vanavond staat sushi op het menu. Nog niet eerder in deze vorm gehad, maar zeker voor herhaling vatbaar. Erg lekker en ook erg gezellig met Esther en Lamberto. Een mooi einde van een interessante dag. Morgen zijn alle weer-alarmen ingetrokken en kunnen we weer op de fiets.

 

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 0 (totaal 1058)
Aantal hoogtemeters: 0
Logeren bij Esther en Lamberto

8 augustus: Rustdag Sandnes

Iedereen streeft ernaar, eindelijk rust te vinden; maar sommigen zijn zo lui, dat zij het einddoel aan het begin zetten.

Het lijkt wel vakantie vandaag. Uitgeslapen in een heerlijk bed. Daarna ontbijt en koffie. Lekker rustig aan want het is toch een weeralarm buiten. Hier in Noorwegen ziet de regen kans om horizontaal voorbij te komen. In kleine hoeveelheden en grote hoeveelheden.

Esther neemt ons mee met de auto voor een toer door de buurt. Heerlijk om vanuit een warme auto de grijze landschappen te zien. Soms gaan we er even uit als het niet te hard regent.

En dan maken we een paar foto’s. Door het weer en de wolken lijken het wel zwart-wit foto’s.

Bij Bjirkedalstunet gaan we even kijken. Het is een soort van kinderboerderij met oude huisjes.

Wij eten daar een lappe. Dit lijkt de Noorse variant van de Engelse scones. Een soort van pannenkoekje met room en jam. Heerlijk.

We rijden daarna door Gloppedalsura. Tijdens de laatste ijstijd zijn hier een groot aantal rotsblokken meegenomen die het einde van het dal afsloot waardoor een meer ontstond. Een tijdje daarna was er een gigantische landverschuiving op de bergen hierboven waarbij rotsen, zo groot als huizen,  naar beneden tuimelden. Dit leverde deze rotzooi op, die ze nog steeds niets opgeruimd hebben. Heel indrukwekkend.

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 0 (totaal 1058)
Aantal hoogtemeters: 0
Logeren bij Esther en Lamberto

7 augustus: Van Bergen naar Sandnes

You can never cross the ocean unless you have the courage to lose sight of the shore.

 boot-kaart

We hebben een rustige ochtend. We hoeven pas om half een bij de boot te zijn en we moeten uiterlijk om twaalf uur uit het appartement zijn. Het is niet zo’n best weer, dus we dralen zo lang mogelijk.

Ook op een druilerige zondag is het in Bergen druk en lopen nog steeds busladingen toeristen rond. We navigeren daar doorheen naar de haven. En daar moeten we nog een tijdje in de regen wachten. Jammer dat nog niemand op het idee is gekomen een bushokje voor de motorrijders en fietsers te bouwen. De overtocht kost ons €76.

We mogen wel als eerste aan boord en dat betekent dat we een mooi plekje aan het raam kunnen krijgen. Het is eigenlijk een prachtige cruise want je vaart tussen de fjorden door en hebt constant prachtige uitzichten. 

Alleen werkt het weer niet echt mee.

Later wordt het droger. De landschappen komen mooier uit . Ik blijf het bijzonder vinden dat de Noren op de meest onmogelijke plaatsen huizen weten te bouwen. Compleet geïsoleerd en hoog maar wat zullen die mensen genieten als ze elke dag uit het raam kijken.

Ook zien we diverse vuurtorentjes onderweg. Daar wordt ik altijd even blij van.

Zo naderen we Stavanger. Op een min of meer kaal eiland zie ik nog een huis staan. Je vraagt je af wat mensen drijft om hier te gaan wonen.

We mogen ook weer als eerste van boord. 

Daarna is het nog een kilometer of twintig fietsen naar Sandvik waar mijn oud collega’s Esther en Lamberto, met hun dochtertje Ruth, wonen. We worden daar allerhartelijkst ontvangen. Erg leuk om ze na al die jaren weer eens te zien en te spreken. We hebben heel veel vragen over de Noren en Noorwegen, dus genoeg gespreksstof.

Helaas heeft Esther ook slecht nieuws. Voor de komende twee dagen is een weeralarm afgegeven. Code geel. Dat moeten we dus maar even uitzitten. Daarom is het des te fijner dat we zo welkom zijn bij Esther en Lamberto.

 kaart-fiets

Getallen van de dag
Aantal kilometers: 215,7 waarvan 198 met de boot en 19 met de fiets (totaal 1064)
Aantal hoogtemeters: 20
Logeren bij Esther en Lamberto