Noorwegen 2016

Het is wat later dan andere jaren, maar uiteindelijk is het dan toch klaar; de voorbereiding voor onze fietsreis in Noorwegen. Dat het deze keer wat lastiger was, had een aantal oorzaken.

Ten eerste rijden we deze keer een zelf samengestelde route, dus niet uit een boekje. Van collega-fietsers heb ik allerlei tracks gekregen. Een selectie hiervan heb ik aan elkaar gepuzzeld en dat gaf de onderstaande route.(rood en blauw = fietsen, grijs = varen)

totaal overzicht

De pontjes die we onderweg willen nemen gaven ook wat hoofdpijn. Sommigen varen niet alle dagen en die ene keer dat ze dan varen, is het op een onmogelijke tijd. De route had niet altijd zoveel rek om dit op te vangen. Uiteindelijk heb ik dan ook het lusje naar Oslo eruit gehaald. Dat scheelde 150 kilometer en dus twee dagen. Maar het geeft ons wel wat flexibiliteit voor als het tegen zit.

Tenslotte is in sommige delen de campingdichtheid erg laag. Dat gaan we proberen op te lossen met wildkamperen want anders worden de etappes, in combinatie met het hoge klimgehalte, erg lang.

track05b_elevation_profile

Al met al hebben is het een gevarieerd reis geworden. Vanuit Kristiansand gaan we langs de toeristische zuidkust naar het oosten. Hier brengen veel Noren hun vakantie door. Vlak voor Oslo gaan we wat naar het noorden en dan westwaarts naar Bergen. Hierbij gaan we over het Mekka voor fietsers, de Rallarvegen. Die eindigt bij Flam, het Mekka voor Chinezen en Japanners, maar wel aan het Sognefjord, een van de mooiste fjorden van Noorwegen.

In Bergen regent het waarschijnlijk. Dat geeft niet want dan maken we het land mee als de Noren. Door het combineren van een aantal openbaar-vervoer-pontjes varen we van Bergen naar Stavanger. Daar zoeken we mijn oud-collega Esther op. En dan via een letterlijk en figuurlijk hoogtepunt, de Preikastolen, zakken we weer langzaam af naar het zuiden.

Al met al een 1300 kilometer in ruim vier weken. Zo weinig?! Ja, zo weinig. Want we worden ouder en zelfs met deze afstand zijn alle dagen nog goed gevuld.

Ik kijk uit naar de fotogenieke en lege landschappen. Een feest voor fotografen. Ik verwacht dan ook dat de blogs met name visueel zullen zijn. Want hier is gewoon veel minder te doen onderweg dan bijvoorbeeld in Engeland. We zullen het zien, wij kijken er in elk geval naar uit.