5 tot 7 augustus : Stokkum – Baflo

No one realizes how beautiful it is to travel until he comes home and rests his head on his old, familiar pillow. 

– Lin Yutang

Dinsdag 5 augustus : Stokkum – Haarle

Om terug in Baflo te komen heb ik de fietsrouteplanner van de Fietsersbond gebruikt. Je geeft een begin en een eind in en wat voor soort route je wilt. Ik heb gekozen voor de ‘natuur route’ en thuis heb ik er de overbodige lusjes uit gehaald.

Ik had verwacht dat we hier gladde wegen en geen klim zouden krijgen. Binnen 500 meter zitten we op een zandweg die omhoog gaat…

Maar dat is niet erg. We zijn het gewend en het is een prachtige route. We zien het dorpje Zeddam in het begin van de route. Een mooi plaatsje met een molen, een toren en een spiksplinternieuw winkelcentrum. Daar kopen we wat lekkers.

Vervolgens zItten we de rest van de tijd bijna continu in de bossen, ver weg van wegen, auto’s en bebouwing. Ik wist niet dat je zo ‘groen’, zo ver kon fietsen.

Een klein nadeel is wel dat we ongeveer 80% van de tijd op zandwegen, modderpaden en steenslagwegen zitten. Gelukkig zijn we dat de afgelopen tijd niet anders gewend.

Het Hollandse landschap kan ons ook weer bekoren. Vlak, je kunt ver kijken en er is genoeg natuur te zien onderweg. Een van de hoogtepunten is toch wel ‘huis Sprengenberg’ op een bloeiend heideveld.

Na 80 kilometer komen we in de tweede plaats van de dag, Haarle. We vinden het wel welletjes en stoppen een keertje vroeg, om vier uur. Er is hier een camping en een supermarkt. Bij de laatste doen we even boodschappen. De eerste blijkt een camping te zijn voor 50+ mensen. Nu zijn we dat allebei, dus we mogen erop. Camping boerderij ‘de Bergwever’ is mooi gelegen en niet druk. Blijkbaar weinig 50+ mensen die vrij zijn. Wij gaan aan de borrel, de nootjes en de wifi. Het lijkt wel even vakantie te worden.

Getallen van de dag

Aantal kilometers: 81,7 (totaal 1782)

Afstand tot Baflo: 113 kilometer (hemelsbreed)

Aantal hoogtemeters: 69

Hier zijn we 

Woensdag 6 augustus : Haarle – Schoonoord

Vandaag lijkt veel op gisteren. De natuurroute leidt ons buiten de plaatsen om. Hierdoor zien we gewoon veel natuur maar weinig bijzonderheden.

De zandpaden zijn, zo mogelijk, nog erger dan gisteren. Het is hier al tijden droog dus je zakt er ver in weg. Maar we worden aardig volleerde zandhappers en we ploegen er steeds beter doorheen. Toch ontkomen we soms niet aan lopen. Alleen komt alles erg onder het stof te zitten. Gelukkig maar dat het weinig geregend heeft want anders was alles modder geweest.

We fietsen een tijdje langs de Regge. Dat is een erg mooi landschap. En het is lekker rustig. Weinig fietsers en wandelaars hier.

Op een gegeven moment zie ik een bordje ‘Sahara’ staan. Huh?! Ergens een verkeerde afslag genomen? Het blijkt een zandverstuiving te zijn.

Zelfs als je niet met de trein reist, dan zorgt de NS voor vertragingen. We willen te oosten van Ommen over het spoor. Die zijn allemaal afgesloten. Er staat een mannetje bij om te zeggen dat je er niet langs mag. Als die nu je gewoon veilig over het spoor leidt, dan heb je er nog wat aan. Mopperend rijden we om, we moeten helemaal via Ommen. En daarna weer terug op de route. Elk nadeel heeft zijn voordeel; in Ommen kunnen we wat lekkers voor bij de koffie halen.

Het laatste mooie plaatje maken we in Drenthe. De koeien staan in het water naast de ganzen. Het is een lawaai van jewelste en mooi om te zien.

In Schoonoord zoeken we camping ‘het Drentse land’ op. We worden allerhartelijkst ontvangen. Ze heeft een veldje met een mooi uitzicht. En dat voor €14. Een aanrader!

Omdat het de laatste nacht in het tentje is en we morgen thuis komen gaan we uit eten. In Schoonoord kun je pizza, shoarma, schnitzels, Grieks en Chinees krijgen. En dan zijn er ook nog twee eetcafé’s. We kiezen voor ‘de Haven’. Hier krijgen we adequaat te eten. 

Getallen van de dag

Aantal kilometers: 89,1 (totaal 1872)

Afstand tot Baflo: 60 kilometer (hemelsbreed)

Aantal hoogtemeters: 113

Hier zijn we 

Donderdag 7 augustus : Schoonoord – Baflo

De lucht is stemmig grijs als we opstaan en de temperatuur prima. Ondanks dat het vannacht af en aan geregend heeft, is de tent vrij droog. Bij de bakker in Schoonoord kopen we wat lekkers voor onderweg. Het is zo groot, dat het niet in de fietstassen past en achterop.

Met een lichte wind in de rug spoeden we ons naar het noorden. Door de Drentse landschappen en natuurgebieden. Weinig modder en steenslagpaden vandaag en dat schiet lekker op.

We hebben deze keer voor de oostelijke aanrijroute gekozen en dat levert toch weer verrassende weggetjes op. 

Bij Noorddijk worden we overvallen door het onweer. Dikke druppen vallen zo hard dat ik geen tijd heb om mijn jas te pakken en als ik hem heb, is het ook alweer over. Daarna draait de wind en hebben we hem stevig tegen. Zoals we gewend zijn van Groningen. Via Bedum, Onderdendam en Tinallinge naderen we Baflo. Precies vier weken nadat we Baflo zijn uitgefietst op weg naar Groningen. En een dikke 1950 kilometer afgelegd in de tussentijd.

Ik vind het altijd lastig om iemand uit te leggen dat fysieke inspanning, gepaard gaande met onzekerheid over de hygiene van de toiletten, optrekkende kou en koffie in de regen leuk kan zijn. Ik hoop dat dit verslag het wel een beetje uit heeft kunnen drukken.

Iedereen bedankt voor het lezen en Willem speciaal bedankt voor elke keer een reactie. Dat gaf me telkens weer wat extra energie. En misschien tot een volgende keer.

Getallen van de dag

Aantal kilometers: 82,4 (totaal 1955)

Afstand tot Baflo: 0 kilometer (hemelsbreed)

Aantal hoogtemeters: 65

Maandag 4 augustus: Schermbeck – Stokkum

The whole object of travel is not to set foot on foreign land; it is at last to set foot on one’s own country as a foreign land.

– G. K. Chesterton

We hebben het onweer van gisteren prima doorstaan. Alles staat er nog en het is niet eens allemaal heel erg nat. Vandaag fietsen we het laatste deel van de route ‘Fietsen naar Praag’. 

We beginnen met een klein stukje langs het kanaal en dan naar Gartrop. Hier staat nog een kasteeltje wat we even bekijken. Je kunt er helaas niet in. 

Krudenburg is een mooi authentiek stadje. Er is ook een ruïne, maar die zien we niet direct.

Het stuk tot Wesel is door de bossen. 

Op een zonnig plekje drogen we de tent even en drinken we koffie. Daarna gaan we Wesel is. Bij deze plaatsnaam moet ik altijd aan echo’s denken. ‘Hoe heet de burgemeester van Wezel?’ schreeuwen we dan altijd. 

Na Wesel komen we langs de Rijn en in een rivieren landschap. Hollandser kan het haast niet. Het is net alsof we bij Nijmegen over de dijk gaan. 

Bij ‘Grav-Insel’ ligt de grootste camping van Europa. Er is zelfs een Edeka supermarkt bij. Omdat onze koffiemelk op is, doen we die even aan. Het is werkelijk gigantisch. Gewoon een grote stad, maar dan met tenten en caravans. Niet ons kopje thee.

We fietsen nog een tijd langs een ‘planeten’ weg. Deze hebben we vorig jaar ook in Engeland gezien. De planeten van ons zonnestelsel zijn op relatieve afstand van elkaar langs het fietspad gezet. Bij Pluto en Jupiter is de afstand kilometers. De Aarde en Mars staan vlak bij elkaar. Leuk gedaan.

De Rijn brengt ons via de plaatsjes Rees en Bienen in Emmerich. 

Rees heeft veel mooie beelden in het dorp staan.

Bienen heeft nog een kasteel maar de beelden zonder hoofd geven het een verwaarloosde uitstraling.

In Emmerich sluiten we de route af met een sorbet aan de boulevard. Missie voltooid en nu alleen nog maar naar huis. Dat gaan we de komende dagen doen. 

Iets boven Emmerich gaan we de grens over. We zijn weer in Nederland. In Stokkum vinden we een mini camping. Een veldje met meer fietsers en kleine tentjes. Minimale faciliteiten maar erg knus. Het is dan ook maar €13. We eten nasi, komkommersalade en yoghurt na. ’s Avonds is het voor het eerst echt fris. Geen onweer vanavond. Ik hoop dat we dan wel kunnen slapen.

Getallen van de dag

Aantal kilometers: 84,6 (totaal 1700)

Afstand tot Baflo: 166 kilometer (hemelsbreed)

Aantal hoogtemeters: 186

Hier zijn we 

Zondag 3 augustus : Hamm – Schermbeck

Travel is more than the seeing of sights; it is a change that goes on, deep and permanent, in the ideas of living.

– Miriam Beard

De overnachting was mét ontbijt. Dus om acht uur schuiven we aan in de eetzaal. Ze hebben een ruime keus voor ons uitgestald. Yoghurt, fruit, warme broodjes en veel soorten beleg. We laten het ons goed smaken.

Vandaag is een lange dag met veel kilometers. We hebben een camping gepland voorbij Dorsten. Dat betekent veel doortrappen vandaag. Het landschap wordt steeds Nederlandser om ons heen. Ik maak nog maar weinig foto’s. Was dit eerder 50 per dag, nu maak ik er nog maar vijf.

Inmiddels zit het hoofd vol met indrukken. Er kan niet veel meer bij. En zeker als het indrukken zijn die ‘normaal’ lijken, dan worden ze al gauw overgeslagen. Hadden we dit landschap aan het begin gehad, dan was er nog ruimte voor geweest. Nu niet meer. Ondanks dat na drie weken vakantie al het ‘onkruid’ uit net hoofd gewied is. 

Het eerste deel van de dag fietsen we nog langs het Datteln-Hamm kanaal. In Werne moeten we even op zoek naar een bakker die op zondag open is. We vinden er een op de markt. We kopen het gebak van de dag en een paar broodjes. Hier is veel meer horeca open dan in het oosten. En er zitten ook nog mensen.

Daarna gaan we de Cappenberg op. Dit is de laatste klim van de route. Viaducten en bruggen daargelaten. Maar deze klim mag eigenlijk geen naam hebben in vergelijking met de anderen. We zijn zo boven.

Cappenberg is ook een slot. Je kunt zo het terrein oplopen en dat doen we dan ook. In de kerk zijn om vijf uur de vespers. Zo lang kunnen we niet wachten maar als je de deur van de kerk opent, dan hoor je ze oefenen.

Na een stuk door het binnenland komen we bij het Wesel-Datteln kanaal. Hier is veel industrie, kern- en energiecentrales. Allemaal voor het hongerige Ruhr-gebied.

Bij Haltern am See hebben we weer de keus; de waterroute of door de stad. We kiezen voor de eerste. Deze is korter en we hebben inmiddels wel genoeg steden gezien. De route leidt ons via gravel- en modderpaden door een ‘naturpark’.

En we fietsenveel langs het kanaal. Hier is eindelijk scheepvaart en veel mensen zijn aan het zwemmen in het kanaal. 

Fietsen langs het kanaal bevalt goed. Lekker vlak en er is genoeg te zien. We kiezen er daarom voor om het kanaal nog wat verder te volgen in plaats van de route langs de Lippe. Die meandert veel meer.

Aan de hand van de kaarten hadden we Dorsten veel stedelijker verwacht. Dat is het niet. Tussen de onderste en bovenste helft van deze stad loopt het kanaal en de Lippe als een soort van groene ader.

Camping ‘Schult am Anker’ is een conglomeratie van caravans en hutjes. Ze zitten duidelijk niet op fietsers te wachten. Er is bratwurst en bier aan grote tafels. Daar is geen plek voor ons. Ze vragen wat we komen doen. Als ik aangeef dat we willen kamperen dan komt er ‘kein platz’. Je kunt hier alleen terecht als je van te voren reserveert.

De volgende camping is een besloten camping. Daarna komen we bij de ‘Sybergshof’. Deze heeft een omhegd plekje voor ons. Hiervoor betalen we €14 en douchen is €1 per keer. Helemaal goed.

Omdat de winkels op zondag dicht zijn, gaan we uit eten in Gahlen. Daar is ook weer een restaurant dat om zes uur sluit, maar een ander heeft billijkere openingstijden. Saskia wil al een hele tijd bratkartoffln en dat is nu gelukt. 

Het onweer is laat vanavond. Maar het lijkt heviger dan ooit. We zitten nog een tijdje buiten maar het lijkt wel of we in een fotostudio zitten met al die flitsen. Voor de zekerheid bind ik alles goed vast. Zelfs de fietsen. Ze zouden maar wegwaaien, dan kunnen wij niet verder morgen. Als het donker wordt, begint het te regenen. Tijd om naar bed te gaan. Daar doet de donder ons schudden op de luchtbedden. Maar het getik van de regen sust ons zo in slaap. Verder niets meer gemerkt van het slechte weer.

Getallen van de dag

Aantal kilometers: 94,9 (totaal 1615)

Afstand tot Baflo: 190 kilometer (hemelsbreed)

Aantal hoogtemeters: 320

Hier zijn we 

Zaterdag 2 augustus : Paderborn – Hamm

It always rains on tents. Rainstorms will travel thousands of miles, against prevailing winds for the opportunity to rain on a tent. 

– Dave Barry

Vandaag volgen we weer de Römer-Lippe route. Deze heeft veelal rustige gravelpaden en hier en daar wat asfalt. Je merkt dat het zaterdagochtend is omdat er meer joggers zijn dan door de week.

In Delbruck gaan we op zoek naar brood en wat lekkers voor bij de koffie. Ik denk slim te zijn en volg het ‘Altcentrum’. Dit brengt me bij het bejaardentehuis in plaats van het oude centrum, zoals ik dacht. De route brengt ons gewoon langs een grote supermarkt met inpandige bakker.

Daarna fietsen we een hele tijd langs het ‘Boker’ kanaal. Het is 32 kilometer lang en in 1853 geopend. Dus met de hand gegraven. Maar het is zo smal en er zitten sluisjes in, dat mij het nut ontgaat van dit kanaal. Waarom hebben ze niet gewoon een goede weg aangelegd? Hier hebben nauwelijks boten doorheen kunnen gaan. Thuis maar eens nazoeken.

Als we bij Lippstadt komen, gaan we even van de route af om de stad in te gaan. Er is een mooie witte kerk en een prachtig bronzen beeld te zien.

In Hellinghausen hebben we een mooie cache. Het vertelt van twee zusters. Een rijk en een arm. De rijke wil de arme niets geven, zelfs niet als haar kinderen verhongeren. Ze wenst liever dat haar brood in steen verandert, dan dat ze het aan haar zus geeft. De volgende dag is haar brood een steen geworden en daar schrikt ze zich dood van. Het grappige is dat het stenen brood in het kerkje ligt.

De vervolg kilometers zijn wat verwarrend omdat alle namen hier op elkaar lijken. Moeten we nu naar Hellinghausen, Bellinghausen of Vellinghausen? Gelukkig schept de GPS duidelijkheid in deze verwarring.

We hebben nu een lang stuk langs rivier de Lippe. We passeren een enorme kerncentrale. De eerste van velen hier. Vlak voor Hamm ruilen we die voor het Datteln-Hamm kanaal. Hier hebben we twee keuzes; het kanaal verder volgen of een rondje buitenom. Bij dat laatste belooft het boekje van alles. Klapper is wel het zelf bediende pontje over de Lippe. Maar ook Schloss Oberwies en Haus Hessen krijgen we te zien. Mag je niet missen.

Ik zie de bui al hangen. Er zwerven kuddes e-bike bejaarden rond. En als we bij het pontje komen zien we de mensenmassa al staan. Op een bankje zitten drie heksen. Als ik ‘lijk’ voor te dringen (ik doe het niet) heb ik hun toorn al te pakken. Je mag maar met zes mensen tegelijk op het pontje, terwijl er wel tien op passen. Als ik dat noem, dan lijkt het of ik ze een oneerbaar voorstel doe. ‘Nee, zo doen we dat hier in Duitsland niet’. Ik moet gewoon geduldig wachten tot ik aan de beurt ben. De dames zijn met hun partners van de fietsclub op stap. Je beweegt het pontje door aan een ketting te trekken. Gelukkig doen zij dat maar het is wel jammer dat ze met twee man terug komen om de heksen op te halen. We gaan er toch bij en overschrijden de limiet. Gelijk loopt net pontje vast en is moeizaam weer los te trekken. Hulde voor de fietsmannen. Ze kunnen prima trekken, maar dat zou ik ook met zulke vrouwen.

Aan de overkant gaan we er snel vandoor. We kijken nog even bij Schloss Oberwies waar een trouwerij gaande is. Van Haus Hessen is een meisjes gymzaal gemaakt.

Bij het hostel, waar we willen kamperen, is niemand. Alleen tussen 5-6 is iemand aanwezig. Er zit een meisjes voetbalkamp in en de trainer geeft aan waar we waarschijnlijk de tent op kunnen zetten. Hanneke en Jan, van de vorige camping, arriveren ook. We zetten het tentje op en ik doe even boodschappen bij de dichtstbijzijnde super. We hadden gehoopt weer voor €5 mee te kunnen eten bij het hostel, maar dat zit er niet in. In plaats daarvan eten we paella, een salade met haringsaus en een yoghurt toetje.

De meneer van het hostel is inmiddels gearriveerd. Voor €9,50 per persoon kunnen we kamperen én ontbijten. Het kan niet zonder ontbijt. De mededeling dat ik net ontbijt in de winkel gehaald hebt doet hem niet heroverwegen. Hij kent maar één manier en dat is nu eenmaal mét ontbijt.

Om ons heen rommelt het weer in de lucht. Maar we krijgen respijt. Pas als het eten op is en de afwas is gedaan barst het los. Ik kan net geen koffie meer zetten, maar dat kan even later in de dweilpauze. De rest van de avond brengen we door in het tentje terwijl het gezellig tikt. En aangezien je dan niet veel anders kunt doen dan slapen, brengt Saskia dat in de praktijk. Ik hou het nog iets langer vol, maar moet tenslotte ook toegeven aan het sluiten van de ogen. Morgen maar zien wat het weer brengt.

Getallen van de dag

Aantal kilometers: 85,9 (totaal 1520)

Afstand tot Baflo: 207 kilometer (hemelsbreed)

Aantal hoogtemeters: 86

Hier zijn we 

Vrijdag 1 augustus : Warburg – Paderborn

All journeys have secret destinations of which the traveler is unaware.

– Martin Buber

Op deze camping zijn veel fietsers. Het ligt dan ook op een keerpunt. Onze vorige camping was 65 kilometer terug. Vandaar dat mensen hier vaak op uitkomen. Elke dag komen we wel zo’n 20 tot 30 mensen tegen die naar Praag gaan. En nu zitten hier op de camping wel tien. Het is ook voor het eerst dat we mensen tegenkomen die ook naar huis fietsen. Jan en Hanneke hebben niet alleen dezelfde bagage als wij, maar ook nog een kar erachter met twee peuters erin. En daarmee fietst Jan dezelfde bergen omhoog als wij. Respect voor deze gozer!

En van al deze fietsers zijn wij als eerste op pad vanochtend. Meestal is dat niet zo. Als we rond half negen vertrekken zijn anderen allang weg. 

Het voordeel van vroeger op pad gaan is dat het nog lekker koel is en rustig op de weg. We volgen nog steeds de Diemel. En al vrij snel komen we bij de laatste echte puist in het hoogteprofiel. We gaan over de Schneefelder berg. Deze is 427 meter hoog. Dat betekent dat wij ruim 250 meter moeten klimmen. Het is weer even wennen en langzaam komen we boven. Daarna volgt een lome afdaling tussen lommerrijke lanen.

We stappen even over op de Altenau route. Dit riviertje staat trouwens helemaal droog. En al een tijdje aan de begroeiing te zien. We hebben hier een leuke cache. Want op het moment dat ik hem gevonden heb, heeft Saskia hem ook gevonden. We kijken elkaar smalend aan, want beide denken we dat de ander ongelijk heeft. Maar we hebben beide gelijk want er liggen er twee!

De vakwerkhuizen zijn nu echt voorbij. Het zijn nu gestuukte  huizen en ook al wat baksteen. Een enkele keer is er nog wel een soort van semi-vakwerkhuis. Je ziet nog wel vakken met balken, maar geen versieringen en kleurtjes. Het landschap wordt ook steeds Hollandser.

En er zijn weer religieuze beelden langs de weg. De meeste heiligen worden opgesloten als criminelen, maar Jezus hangt altijd open en bloot langs de weg. Telkens kijk ik of hij een baardje heeft of niet. Want vorige week was hij als bezienswaardigheid zonder baard. Ik had het idee dat dit wel vaker zo was. Niet dus. Elke Jezus die ik tegenkom heeft een baard. Let er maar eens op.

In Altern komen we pas de eerste bakker tegen. Koffietijd is allang voorbij maar dat houdt Saskia niet tegen om een dubbele portie te kopen. 

Hier gaan we ook op zoek naar de ‘Spieker’. Dit is een van de echte vakwerkhuizen in deze streek. Hij staat er al 400 jaar. We kunnen het tenslotte niet laten en moeten voorzichtig afkicken. En ik moet toegeven. De ‘Spieker’ staat er mooi bij.

Iets voorbij Etteln staat de ‘Kluskapelle’. Een kerkje opgedragen aan de heilige Lucia. We kunnen ook even binnen kijken en constateren dat ze binnen gelukkig niet achter de tralies hoeft. Voor de kerk eten we het gebak op en stellen vast dat het tijdstip van opeten niet van invloed is op de smaak.

Bij Paderborn hebben we een stukje Alma route. Daarna gaan we dwars door Paderborn heen. We kennen de stad van de borden en nu zien we hoe hij eruit ziet. Er is een grote kermis en ook markt. We mogen er niet fietsen en gaan lopend door de meute. Zo zien we alles goed. In Paderborn hebben we ook een missie. Het gas om te koken is bijna op en ik heb tot nu toe geen nieuw blikje kunnen vinden. In Paderborn is een grote outdoorshop en we zijn weer een week gered. Hopelijk redden we het hiermee tot het einde van de tocht.

Via Römer-Lippe route gaan we de stad weer uit. We komen langs ‘Schloss Neuhaus’. Saskia denkt dat het een stadje is en ik een slot. Het is beide. Ze hebben een prachtige tuin waar we doorheen kunnen fietsen.

De camping voor vandaag was een dilemma. De ‘Stauterrassen’ staat slecht bekend. Er is nog een camping een aantal kilometers van de route en er is een ‘Jugend zeltplatz’. Omdat de ‘Stauterrassen’ als eerste op de route ligt gaan we toch even kijken.

Zelden zijn we zo vriendelijk en enthousiast begroet. De man is een grappenmaker. We kunnen een Radler krijgen en voor het tentje is een krappe, maar prima plek. En het is ook niet erg duur voor €11,30. Als er wat op te merken is, dan is dit het feit dat er maar één douche is en dat die €1 voor 2 minuten kost. Maar die dingen hebben met elkaar te maken. Kort douchen geeft geen ‘stau’.

We eten gebakken kip, Duitse aardappelsalade en groene salade van komkommer, tomaten en en olijven. Het blijft lang warm ’s avonds, dus af en toe haal ik nog een biertje. Wat dit betreft is het een ideale camping. Zo zouden er meer moeten zijn.

Getallen van de dag

Aantal kilometers: 76,0 (totaal 1434)

Afstand tot Baflo: 232 kilometer (hemelsbreed)

Aantal hoogtemeters: 486

Hier zijn we 

Donderdag 31 juli : Hemeln – Warburg

One’s destination is never a place, but a new way of seeing things. 

– Henry Miller

Op de een of andere manier lukt het ons altijd in de buurt van een lantaarnpaal op de camping te gaan staan. En daar komen we dan pas achter als we in bed het lampje uit doen. Ook hier weer. Ik lig er niet wakker van maar ik heb het liever donker. Toch slapen we prima. Dat is dan weer het voordeel van een hele dag inspanning.

We vervolgen de Weser route. Ook vandaag loopt hij weer grotendeels langs een autoweg. Hij is nodig om van de Werra naar de Diemel te komen. Verder is hij niet echt mooi.

Bij Bürsfelde doen we een cache bij de abdij. In de beschrijving lezen we dat je hem ook kunt bezoeken. We kijken even binnen. Hij is Spartaans. Maar wel een mooi altaar. Het is nu een dorpshuis. De dames uit het dorp staan met z’n allen de kaarsenstandaards te reinigen.

Het valt me op dat je op al die rivieren, die we volgen, geen bootjes ziet. Wel kano’s, maar geen motorbootjes. Terwijl de Duitsers toch wel een bootjesvolk zijn. 

Op verschillende plaatsen gaan pontjes over. Bij een van die plaatsen zien we vijfmaal hoe de pont heen en weer gaat terwijl we koffie drinken. Erbij hebben we een stukje Duits gebak. Dat kunnen ze goed, gebak maken. Dat halen we elke dag. We fietsen het er toch wel weer af. Bladerdeeg met maanzaad is een van de favorieten. Dat hebben we vandaag ook. 

Bij Wahnbeck gaan wij met de pont over de Werra. We zijn de enige klanten voor deze vaart ondanks dat hij nog tien minuten wacht. We vragen of er wel eens aanvaringen zijn met kano’s. Deze worden vaak door amateurs gehuurd om stroomafwaarts te gaan en je kunt niet echt remmen met zo’n ding. De schipper vertelt dat hij vorige week nog een paar onder heeft gehad. Het midden van de kiel is glad, daar ga je zo onderdoor. Maar bij de loopbruggen, daar blijven ze onder steken. En omdat hij ook niet kan remmen, worden ze dan doodgedrukt als hij bij de kant komt. Gelukkig heeft hij dit nog niet meegemaakt. Hij vertelt ook dat het water nog steeds aan het stijgen is. Dat ziet hij aan de hoeveelheid drijfhout wat langs komt. In een paar minuten zijn we over en kunnen we weer verder.

Bad Karlshafen wordt ook wel de witte Barokstad genoemd. Ze hebben de meeste huizen hier wit geverfd. Net als het stadje Thorn in Limburg. Weinig vakwerk hier. Dat begint nu echt af te nemen.

We verlaten de Weser en gaan over op Diemel route. Deze rivier mondt uit in Weser. Dit betekent dan ook dat we nu stroomopwaarts fietsen, terwijl we tot nu toe steeds stroomafwaarts gingen.

Vlak voor Trendelburg begint de fiets te zwabberen. Nu gebeurt dat af en toe met bagage, maar dit fietst wel erg dweilerig. Het blijkt dat mijn achterband aan het leeglopen is. Er zit een glas in. En net in een stuk zonder schaduw. Geen nood, er gaat een andere binnenband in en we kunnen verder. De andere band plak ik ’s avonds op de camping.

Trendelburg zelf ligt hoog. Te hoog om even naartoe te fietsen. We doen het dan maar met het zicht op de burcht vanuit de verte. Ook mooi.

Al het slechte weer is helemaal voorbij. Het is behoorlijk heet en heel veel zon. En een lichte wind tegen. De dalen worden breder en de heuvels minder hoog. Dit is wel wat saaier fietsen. Het zijn lange rechte wegen door de weilanden. Er is weinig afleiding. En saai fietsen maakt, bij ons, sneller vermoeid. Je gaat dan ook dingen voelen. Bijvoorbeeld je kont, waar we anders nooit last van hebben. Het gaat vandaag dan ook wat moeizamer dan andere dagen. We slepen ons voort tot Warburg. Met regelmatig eens een stop in de schaduw.

De camping bij Warburg wordt gerund door een Gé Braadslee alias juffrouw mier. Ze zal zeker boven de 65 zijn en ze maakt zicht overal druk om. Puffend en steunend. Ze wordt geholpen door een van de campinggasten, een Hollandse meneer. Het is hier sowieso weer een Hollandse enclave. En Hollandse prijzen. We betalen €17, en het douchen is inclusief.

We hebben geen eten gehaald en kunnen op de camping meedoen met de bbq. Maar gezien het publiek hebben we daar niet zo’n zin in. We fietsen even naar de stad. De ‘altstadt’ is beneden. Die is best mooi maar er is alleen een terras voor drinken geopend. De ‘neustadt’ ligt bovenop de berg. We moeten er flink voor klimmen maar omdat we geen bagage hebben huppelen we als gazelle’s omhoog. Boven kost het ook moeite om wat te eten te krijgen. Het eerste restaurant sluit de keuken al om half zeven (!). Bij de Thai kun je alleen nog binnen zitten. Iets verderop is nog een Italiaan. Die heeft wel een plekje buiten. En daar eten we prima. Na het eten suis ik met 52 km/uur weer naar beneden. En daarna naar de camping. Daar buiken we verder uit en dan naar bed. En deze keer gelukkig niet onder een lantaarnpaal.

Getallen van de dag

Aantal kilometers: 81,6 (totaal 1358)

Afstand tot Baflo: 276 kilometer (hemelsbreed)

Aantal hoogtemeters: 448

Hier zijn we 

Woensdag 30 juli : Eschwege – Hemeln

The use of traveling is to regulate imagination by reality, and instead of thinking how things may be, to see them as they are.

– Samuel Johnson

We starten met een degelijk Duits ontbijt. In een eetzaal vol met uitgelaten kinderen. Blijkbaar huist de jeugdherberg ook een kinderkamp. Maar beter zo dan een lege zaal.

Als we vertrekken miezert het. Dat de jas aan moet is duidelijk. Maar met de broek is het altijd draaikonten. Liever niet, want je gaat er zo van zweten. Maar het kan ook net te hard regenen. Ik kies voor niet en alhoewel ik gedurende de dag af en toe blijf twijfelen, is het toch een goede keus geweest. De lichaamswarmte was net wat hoger dan de neerslag graad.

Vandaag hebben we het laatste stuk langs de Werra. Volgens het boekje weer uitermate mooi. Bij Jestad snijden we een stukje af. Niet voor de afstand maar omdat het off-road is en mooi langs de rivier. Als we daar fietsen, is er geen teken van beschaving zichtbaar. Ik kan me voorstellen dat een reiziger 200 jaar geleden hetzelfde uitzicht moet hebben gehad.

.

We komen elke dag wel zo’n 20-30 fietsers tegen die náár Praag gaan. Meestal in clustertjes, want ze komen ongeveer allemaal van dezelfde camping. Je haalt er zo uit wie Nederlander, Duitser of anders is. Dat zie je aan de bouw, de houding en het boekje in de stuurtas. Vandaag zijn we nog niemand tegen gekomen en dat verhoogt het effect van het alleen zijn (maar niet eenzaam!)

Allendorf is bijzonder door zijn romantische straatjes, fonteinen en zijn koopmanshuizen. Het is de ene straat met vakwerkhuizen na de andere. We fietsen er doorheen en het staat er inderdaad allemaal fraai bij. Goed dat ze het ook allemaal zo mooi bijhouden.

Wij blijven de Werra steeds volgen. Hij kronkelt om de heuvels heen, wij kronkelen om de heuvels heen. Soms asfalt, soms steenslag en soms modder. Soms regent het en soms is het droog. 

Soms een stadje, soms een brug en soms een kasteel.

En onderweg veel kunstige fietsen.

Er staat vandaag aardig wat wind en we hebben hem nog tegen ook. Dat betekent gewoon stoempen. En dan gaan de gedachten allerlei kanten op. Zo vraag ik me dan af of je bij een gestage regen natter wordt als je langzaam gaat (omdat je langer onderweg bent) of als je sneller gaat (omdat je dan door de hogere voorwaartse snelheid met meer druppels in aanraking komt). Ik ben er nog niet uit. Misschien dat Steven of zijn even slimme vriendin Rosa hier een wetenschappelijk onderbouwd antwoord op heeft. Zo heb ik ook nog het probleem van de klotsende fles, maar daarover een andere keer. Saskia wordt door hele andere dingen bezig gehouden. Als ze een stel ziet met dezelfde jasjes, dan filosofeert ze of ze die in de uitverkoop met korting hebben gekocht.

Zo komen we in Han.-Munden. Het heeft even geduurd voor we erachter waren waar ‘Han.’ een afkorting van is, maar het blijkt ‘Hannoversch’ te zijn. Het is hier zo mogelijk nog mooier dan Allersdorf met zijn 700 (daar heb je ze weer) vakwerkhuizen. Ook hier fietsen we het hele stadje rond om alles te bekijken.

Bij Hann.-Munden houdt de Werra route helaas op. Hij komt hier samen met de Fulda en dan worden ze gezamenlijk de Weser. Met de bijbehorende Weser route. De eerste indrukken van deze route zijn niet zo goed. We zitten het eerste deel langs een drukke autoweg. Weliswaar op een eigen fietspad maar met lawaai van de auto’s. En dat was iets wat bij de Werra niet gebeurde. 

Bij Hemeln moeten we kiezen. Daar kamperen of nog 15 kilometer verder? Het is inmiddels droog en helder geworden. En omdat de extra kilometers alleen maar van het traject van morgen gaan besluiten we hier te blijven. 

De dame van de receptie is een echte Duitse tante. Streng en kortaf. We moeten €15 betalen en voor de douche nog eens 50 cent. In de douche zie ik trouwens het meest vreemde bordje hangen dat ik ooit ben tegengekomen. Ik mag hier niet mijn haren, wenkbrauwen en wimpers verven. Huh!? En mijn snor dan? Tegenover ons zit een kluizenaar in een caravan. Wij dachten dat hij onbewoond is, maar soms zien we even een schim in de voortent.

We hebben geen boodschappen kunnen doen. De ‘bistro’ serveert hier worst en patat, dus we kiezen voor een blik linzensoep die we aanvullen met Macedonische groenten. En een Magnum na. Die kunnen we wel hebben want mijn broek wordt veel te ruim. In de avondzon brengen we de tijd door. De verwachtingen voor morgen zijn goed. We hebben er zin in.

Getallen van de dag

Aantal kilometers: 71,9 (totaal 1276)

Afstand tot Baflo: 295 kilometer (hemelsbreed)

Aantal hoogtemeters: 388

Hier zijn we